Oekraïense vluchtelingen in Geraardsbergen

Sinds de inval van Rusland in Oekraïne zijn veel Oekraïners op de vlucht, in eigen land naar het westen, en naar het buitenland, vooral naar Polen, maar ook naar de rest van de wereld. Een deel van de vluchtelingen kwam in België terecht, ook in Geraardsbergen.

Stand van zaken op 7 juni 2022

Het onthaalteam Geraardsbergen bezorgde ons enige informatie over hun aanwezigheid in onze stad.

Er wonen op het grondgebied van Geraardsbergen momenteel 107 Oekraïense vluchtelingen die het beschermingsstatuut van ontheemden hebben aangevraagd. Daarvan zijn er momenteel 101 die een hulpvraag gesteld hebben aan het OCMW en door het OCMW gesteund worden, financieel en sociaal. Twee daarvan zijn sinds vorige week naar Oekraïne teruggekeerd.

50 Oekraïense vluchtelingen in Geraardsbergen verblijven bij 18 gastgezinnen die zich via #plekvrij hebben aangeboden. Daarnaast verblijven er nog 51 Oekraïense ontheemden op ons grondgebied, die zelfstandig wonen of opgevangen worden door kennissen, vrienden of familie, maar een beroep doen op het OCMW voor hulp via het onthaalteam en/of de sociale dienst. Er zijn ook 6 Oekraïense vluchtelingen in Geraardsbergen waar wij kennis van hebben. Ze hebben zich aangemeld op de dienst vreemdelingenzaken, maar ze doen geen beroep op het OCMW omdat ze werken, over genoeg middelen beschikken of door iemand geholpen worden. Wij hebben momenteel nog 7 gescreende gastgezinnen in Geraardsbergen die samen nog 15 mensen kunnen opvangen. Het onthaalteam houdt hen in reserve om noodsituaties lokaal op te vangen.

belangrijk kunnen zijn voor hen. Een huis zoeken, onderwijs, Nederlands leren, OCMW, het ziekenfonds, werk, gelijkwaardigheid van het diploma, medische hulp, integratie…

[…]

Lees meer in KERK & leven van 22 juni 2022

diaken Renaat

Feestelijke afsluiting jaar: Leven vanuit de doop

Het eerste jaar van vorming en bezinning over ‘leven vanuit de doop’ werd afgesloten op Pinksteren. Tijdens de Pinksterwake dachten we samen na over onze opdracht als gedoopte. Volgend werkjaar gaan we opnieuw van start met het project ‘leven vanuit de doop’.

In ons bisdom werd het eerste jaar feestelijk afgesloten met een avond in Gent met zang en getuigenissen: een doopcatechiste, een catechumeen, een priester van de Anglicaanse kerk, een begeleider van het project ‘leven vanuit de doop’, twee pastores in woonzorgcentra.

Doopcatechiste

Sanne Vermeeren stelt zich de vraag hoe twee dingen naar elkaar kunnen toegroeien: enerzijds het verlangen van mensen naar rituelen en anderzijds het aanbod van sacramenten vanwege de kerk.
Er is een grote vraag van mensen naar rituelen bij overgangsmomenten in het leven van een mens: doop, eerste communie, vormsel, huwelijk. Hoe kunnen we dit blijven verzorgen?
De voorbereidingen moeten volgens Sanne minder theoretisch en meer belevend zijn. Van theorie blijft veelal niets of weinig hangen. Catechisten leggen mee een weg af met mensen die zich voorbereiden op een sacrament. Het is voor beiden een leer- of groeiproces. Ook catechisten kunnen door inbreng van mensen een nieuwe kijk krijgen.

Zesjarige dopelingen

Voorbeeld bij zesjarige dopelingen: Sanne vraagt aan de dopelingen om zich te laten zien aan de gemeenschap in de kerk, door op hun stoel te gaan staan. Daarna vraagt ze aan iedereen in de kerk, of deze willen gaan staan als ook zij gedoopt zijn. Zo zien kinderen dat zij nu gedoopt zijn zoals al die andere mensen in de kerk. De aanwezigheid van de gemeenschap is belangrijk bij de doop.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 juni 2022

Ann Van Nieuwenhove

Wees niet al te bezorgd

Jezus hield zijn leerlingen voor: “Ik zeg u: wees niet bezorgd wat je zult eten en wat je zult drinken, of wat je zult aantrekken. Is het leven niet méér dan het voedsel en het lichaam niet méér dan de kleding. Let eens op de vogels in de lucht: ze zaaien niet en maaien en maaien niet en verzamelen niet in schuren, maar uw hemelse Vader voedt ze. … Kijk naar de leliën op het veld: hoe ze groeien. Ze arbeiden noch spinnen. Toch zeg ik u: zelfs Salomo in al zijn pracht was niet gekleed als een van hen.” (Mt 6, 25-29)

Woorden voor simpele zielen?

Men kan deze woorden van Jezus dom, kortzichtig of naïef vinden, alsof alles zomaar vanzelf zou gaan. Maar dan heeft men hem niet echt begrepen. Mag een mens niet bezorgd zijn? Moeten we niet zorgen voor eten en drinken, voor een woning en werk, voor onze eigen toekomst en die van de komende generatie? Zeker! Men moet realistisch zijn en wel zorgen voor wat nodig is. Maar niet piekeren want dat helpt een mens niet voort. Het mag geen obsessie worden.

Ik heb al meer dan eens meegemaakt dat deze Jezuswoorden gelezen worden in een huwelijksviering of in de viering van een eerste communie. Men kan niet zeggen dat deze mensen niet nagedacht hebben over eten en drinken op het feest na de viering, of over wat ze zouden aantrekken. Als ze dit niet zouden gedaan hebben, kon het feest wel een fiasco worden. Maar er is meer dan eten, drinken en kleren. Dat is het wat trouwers zich realiseren: belangrijker is de liefde, de verstandhouding en de samenhorigheid. Geen wonder dat ze als eerste lezing het ‘hooglied over de liefde’ van de apostel Paulus kiezen. Dit is niet enkel waar op feestelijke dagen. Het geldt voor heel het gewone leven.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 8 juni 2022

Pastoor Frans

Maria, de bezorgde moeder

We zijn gewoon Maria te zien als een brug tussen ons, mensen, en God. “Bid voor ons” vragen we aan Maria als we ons tot haar richten in het Weesgegroet. Velen zien haar als bereikbaarder, toegankelijker dan God. Ze was een mens, een moeder. We weten wat dat is. En dat maakt haar toegankelijker. God gaat ons verstand dikwijls te boven. We krijgen er veel moeilijker vat op. Ons begrip is altijd onvolledig. Dat is lastig. Velen vinden dat bidden tot God gemakkelijker gaat met Maria als tussenpersoon.

Maar er is meer. We zijn als christen en als Kerk geroepen om het leven ten volle te leven.
Dat is belangrijk, en Maria kan ons leren hoe. Ze kan ons leren hoe goed te luisteren en werkelijk te onderscheiden wat God van ons wil. Ze kan ons leren moedig het geloof uit te stralen en te leven in dienstbaarheid. Ze kan ons leren hoe we als christen moeten leven.
Niet met woorden maar doorheen haar leven leert ze ons dit.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 1 juni 2022

diaken Renaat

Een onvoorstelbare toekomst

Goed om weten

Volgens de schrijver van de tweede brief van Petrus moeten wij weten dat eeuwig leven is beloofd aan wie gelooft in Jezus Christus. Gedoopten kunnen zich vol vertrouwen tot God wenden, in de zekerheid dat hij naar de gebeden luistert als zij Hem iets vragen dat in overeenstemming is met zijn wil. ( 2 Petr.5,13-14)

Petrus en de andere apostelen zijn er van overtuigd dat de verrezen Heer op een glorierijke wijze met hemelse macht wederkomt. Dat is geen sprookje, ze hebben het niet zelf verzonnen. Ze hebben de hemelse macht van Jezus met eigen ogen gezien. Dat was toen Petrus, Johannes en Jacobus met Hem op de heilige berg waren. Hij kreeg toen alle eer en macht van God, de Vader, die zelf machtig is en alle eer verdient. Zij hoorden daar de stem van God. Hij zei vanuit de hemel over Jezus: ‘Jij alleen bent mijn Zoon. Mijn liefde voor jou is groot.’ Vandaar het belang van goed te luisteren naar Hem.

De majesteit van God en de waardigheid van de mens

In het verhaal over de gedaanteverandering van Jezus (Mt. 17,1-9; Mc. 9,2-10; Lc. 9,28-36) wordt verteld dat Jezus in gebed was. Dit moeten wij goed onthouden. Net zoals bij zijn doop in de Jordaan gaat de verheerlijking op de berg gepaard met gebed. Tijdens het gebed laat de Vader in de hemel, – geheiligd zij zijn Naam – zijn Zoon delen in de hemelse heerlijkheid. Het gebeurt zó dat Gods heerlijkheid door Jezus’ lichaam en door zijn kleding heen naar buiten straalt. Voor de leerlingen wordt ze op indrukwekkende wijze lichtend. De beschrijving komt overeen met die van de hemelbewoners. Zoals Jezus later zal terugkeren ‘in heerlijkheid’, zo wordt nu al iets van die heerlijkheid zichtbaar. Op de vraag “wie is Jezus” wordt door het hoogste gezag antwoord gegeven. “Hij is de geliefde Zoon van God”. Na zijn opstanding uit de doden konden de leerlingen het geloven en op zijn juiste waarde schatten, en de betekenis ervan begrijpen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 maart 2022

Paul Lacaeyse ss.cc.

Vasten, vasthouden aan en loslaten van

We zijn op Aswoensdag de vasten ingestapt. Het woord ‘vasten’ komt via het Germaans van het Gotische ‘fasten’ dat ‘vasthouden, in acht nemen’ betekent. Vandaar het vasthouden aan, het respecteren van de voor- schriften rond niet eten en drinken, in een bepaalde tijdsperiode, bij- voorbeeld tussen Aswoensdag en Pasen. Het Engelse woord ‘breakfast’, ontbijt draagt dat Gotische grondwoord nog in zich en betekent dus letterlijk ‘het breken van de vasten’, concreet het vasten tijdens de nacht. Het Franse woord voor vasten is jeûner, van het Latijnse ‘ieiunare’ letterlijk ‘zich onthouden van’. (Petit) déjeuner, ontbijt, is dus ook hier het breken van de vasten, de-jeuner.

ZICH ONTHOUDEN
Zich onthouden van spijs en drank, het is oeroud en van alle tijden.
Op een Egyptisch papyrusfragment uit het derde millennium voor Christus staat te lezen: ‘De meeste mensen eten te veel. Van één vierde deel leven ze. Van de resterende delen leven de artsen.’ ‘Eet wanneer je honger hebt en drink wanneer je dorst hebt. En let wel op: al wat teveel is, is schadelijk’ zegt de Chinese wijze Lao Tsi (vijfde-zesde eeuw voor Christus). Een Zoeloe-gezegde houdt ons dan weer voor dat ‘een voortdurend gevulde maag geen geheimen meer kan zien’.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 2 maart 2022

Johan Verstockt

Broederlijkheid

Op 4 februari viel de Internationale Dag van de Broederlijkheid. We schenken hier aandacht aan de hoofdgedachten uit een open brief van de KU Leuven en Pax Christi bij die gelegenheid. In deze tijd van tegenstellingen, conflicten en rampen die mensen verdelen vinden de auteurs het nodig om het ideaal van de Franse Revolutie “Vrijheid, gelijkheid, broederlijkheid” te herijken en te verruimen vanuit nieuwe ervaringen en inzichten.

De Europese samenleving heeft in de vorige eeuw zo sterk ingezet op de terechte strijd voor vrijheid en gelijkheid als ontvoogding, dat het groot en warm ideaal van de broederlijkheid te veel op het achterplan is terechtgekomen. Is het niet hoog tijd om de volgorde van dit drietal om te keren en uit te gaan van de broederlijkheid als inbedding voor gelijkheid en vrijheid?

VERBONDENHEID

‘Broederlijkheid’, en vandaag evenzeer ‘zusterlijkheid’, verwijst naar een diepe verbondenheid met iedereen en alles. Die verbondenheid gaat vooraf aan al onze engagementen en verbintenissen en vormt de beste basis ervan. Als mensen zijn we aan elkaar gegeven en op elkaar aangewezen als verantwoordelijk voor elkaar. Van aangezicht tot aangezicht zijn we naar elkaar toegekeerd, om te komen tot ontmoeting en dialoog. We bestaan in en vanuit een wonderbare verwantschap die elke geboorte, herkomst, context, geslacht en gender, ras en huidskleur overschrijdt. Het besef van deze verbondenheid inspireert de inzet voor waarachtig menselijk samenleven, in vrede met elkaar en met groot respect voor de aarde die ons draagt. Door onze verbondenheid met de kosmos krijgt onze verantwoordelijkheid een echte universele dimensie. Egoïsme en geweld zijn niet het enige waartoe de mens in staat is. Het kan ook anders. Inzetten op broeder- en zusterlijkheid betekent het actief cultiveren van mededogen van mens tot mens, van mens tot natuur.

In deze universele verbondenheid ontdekken gelovigen van vele religieuze tradities de signatuur van de Ene, Bron en Barmhartige, waardoor mensen zusters en broeders zijn voor elkaar en verbonden leven met de aarde, met de kosmos en alle medeschepselen, gisteren, vandaag en morgen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 16 februari 2022

Feest van Sint-Valentijn – “dag van de geliefden”

Het tweede meest gecommercialiseerd feest in het jaar na kerstmis is vast en zeker Sint-Valentijn of de dag van de geliefden, op 14 februari. De prijs van de rode rozen swingt de pan uit… de restaurants zitten tjokvol… de straten en winkels in de stad kleuren bloedrood en zijn versierd met allerhande prullaria die verwijzen naar de liefde. Op zich niets mis mee. Integendeel zelfs. Het is goed dat we – zoals Paulus het verwoordt: het hoogste goed “de liefde” – waarderen en er blijven bij stilstaan. Mekaar graag zien, liefhebben, respecteren, genegenheid, aandacht hebben voor mekaar, het draagt allemaal bij tot een betere, liefdevolle, aangenamere en vredevolle wereld.
Uiteraard zouden we elke dag van het jaar liefdevol met elkaar moeten omgaan en niet enkel die ene dag. Dat dit echter niet zo eenvoudig is, weten we allemaal uit ervaring.

Liefde in de christelijke traditie

Vanuit de christelijke traditie geldt dat liefde – als uiterste – een zichzelf opofferende houding is waarbij men een ander weldaden schenkt. Deze soort liefde richt zich op de behoeften van de ander en zoekt wat het beste is voor de ander. In dat geval laat de liefde de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor hen die haar nastreven. Voor de mensen die volledig afstand hebben gedaan van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt, maar vanzelfsprekend en natuurlijk is.
Dit is de onvoorwaardelijke liefde. Zij is het soort liefde dat de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen zijn.
Jammer genoeg wordt het thema van de liefde vaak misbruikt in films, TV en reclame. De volgens hen ideale liefde staat mijlenver van de liefde die hierboven beschreven wordt. Liefde is een werkwoord, er moet aan gewerkt worden. Het is dan ook jammer dat we de christelijke oorsprong van deze gecommercialiseerde feesten vergeten zijn.
Neem nu Sint-Valentijn of de martelaar Valentinus.

De historische Valentijn(s)

Het oude Romeinse handboek over de martelaren in Rome noemt voor deze dag twee martelaren uit de derde eeuw met de naam Valentinus. Vermoedelijk gaat het hier echter om één en dezelfde persoon. De een wordt vermeld als priester in Rome, de ander als bisschop van Terni. De eerste genas de dochter van een prefect en bekeerde het hele gezin tot het christendom, de tweede staat bekend om zijn gaven als weldoener. Beiden waren het slachtoffer van christenvervolgingen en zijn gemarteld en begraven in Rome. Toevallig viel de naamdag van Valentinus samen met de datum van een voorchristelijk vruchtbaarheidsfeest, dat door de Kerk is overgenomen. Het feest is verwaterd tot de huidige Valentijnsdag.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 februari 2022

Jan De Lil

Waag het leven – waag het met God

Enkele tientallen jaren geleden schreef de Amerikaanse godsdienstsocioloog Peter Berger een boek over de toenmalige toestand van het christendom. Uit zijn studie kwam de situatie als niet erg rooskleurig naar voor, een analyse die voor vandaag nog altijd geldt, misschien nog scherper. Maar de schrijver bleef zelf een gelovig man. Toen vroegen sommige van zijn lezers hem: “Wat zijn toch uw redenen om te blijven geloven in God? Wat betekent God dan voor u persoonlijk?” Als antwoord schreef Berger een mooi, treffend boekje. Een kerngedachte daaruit kan ons inspireren. Want ook wij staan voor de vraag: “¬Wie is God voor ons? Wat kan Hij voor ons betekenen?”

Verstoorde nachtrust

God is Hij die ons de zin van het leven toont, die orde en samenhang geeft aan ons bestaan, Hij die ons laat ervaren dat het leven goed en waardevol is. Denk eens aan het volgende – zegt Berger: In een gezin ligt ’s nachts een kindje te slapen, en plots schiet het wenend wakker, opgeschrikt door een boze droom, en het ziet zich omringd door niets anders dan duisternis. We weten wellicht uit ondervinding wat voor angstaanjagende figuren een kindje in zijn dromen soms ziet. De moeder schiet wakker door het geween van haar kindje, en staat op. Zij gaat naar de kinderkamer en steekt het licht aan, geen harde felle stralen, maar zacht licht dat rust geeft. Die moeder zal haar kindje opnemen, het strelen en zoete woordjes spreken, misschien zelfs een wiegeliedje zingen. En zij zal de angst van haar kind proberen weg te krijgen door te zeggen: “Wees maar gerust; alles is in orde”. En met een beetje geluk zal het kindje weer inslapen.

Een diepere vraag

Zulk eenvoudig voorval – zegt Berger – roept een verre van gewone vraag op, die onmiddellijk een diep religieuze betekenis heeft. “Is het waar wat die moeder daar zegt, dat alles goed is en in orde, dat we gerust mogen zijn?” Als we alleen voortgaan op onze levenservaringen, moeten we zeggen dat die moeder liegt, of tenminste dat zij het bestaan wat té mooi voorstelt. “Alles is in orde”, zegt ze. En ze weet ondertussen heel goed dat toch niet àlles in de wereld in orde is en goed. In de grote wereld niet, met zijn onrechtvaardigheden en honger, met zijn crisissen en oorlogen. En ook niet in onze persoonlijke, kleine wereld: misschien waren er in het gezin van dat kindje ziekten, misschien armoede of werkloosheid, of andere problemen. Neen, zomaar zeggen: “alles is in orde”, lijkt dat niet wat te simpel?

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 februari 2022

Pastoor Frans

Mensen vangen of opvangen

‘Voortaan zul je mensen vangen’, zei Jezus (Lucas 5, 10). Wanneer je die woorden hoort denk je gemakkelijk aan sommige mensen die inderdaad anderen proberen te vangen. Bijvoorbeeld wanneer ze met slimme trucjes proberen iemand iets te verkopen dat hij niet nodig heeft, of iets dat van slechte kwaliteit is. Ze trachten argeloze klanten te vangen. Mensen strikken, noem je dat. Vangen als iets negatiefs.

Jezus roept leerlingen

Bij Jezus is mensen vangen helemaal anders bedoeld: positief. Hij wil niemand foppen of bedriegen. Integendeel. Wat Hij bedoelt is eerder: iemand op-vangen, uit de put halen, warm ontvangen, openstaan voor, luisteren, om zo te ander te helpen tot volwaardig leven te komen, tot volle ontplooiing in de rijkste zin van het woord. Iemand die zo iets kan, brengt een klein wonder tot stand. Het is echt verwonderlijk hoe van sommige mensen zo een goede invloed uitgaat, dat die doorstraalt in anderen en hen een ander mens laat worden, hen gelukkig kan maken. Men kan daarbij denken aan ouders en opvoeders die soms moeilijke of zwakke kinderen vooruit helpen, aan allerlei mensen die probleemmensen uit de put halen en begeleiden naar een betere toekomst. Vaak weten die mensen van zichzelf heel goed dat ze geen kampioenen zijn. Maar met hun stille inzet brengen ze wel prachtige dingen tot stand in anderen, kleine of grote wonderen van goedheid.

Gevoelig zijn voor het wonder van het leven doet mensen open staan voor wonderen zonder meer. Dat is wat er gebeurde met Petrus bij de wonderbare visvangst op het meer. Hij zag wondere dingen: een gelukte vangst op een plaats waar hij dat allerminst verwachtte, een overweldigend succes. En dat alles op een eenvoudige aanwijzing van Jezus. Je zou van minder staan te kijken, zeker als visser met veel jaren ondervinding. ‘Wat gebeurt hier toch?’ – vraagt Petrus zich af. ‘Wie is die man Jezus eigenlijk?’ Helemaal in de war roept hij ‘Ga weg van mij, want ik ben een zondig mens’. Maar in geloof en bewondering blijft hij bij Jezus. En vooral: hij komt open voor een nieuwe opdracht: visser van mensen worden, met Gods hulp!

[…]

Lees meer in KERK & leven van 2 februari 2022