‘God ziet mij’

Heel wat jaren geleden hing in vergaderlokalen en private woningen soms een prent met een starend oog in een driehoek en daaronder de tekst: “God ziet mij, hier vloekt men niet”. Het is de vraag of die aanmaning veel effect gehad heeft. Velen beschikten toen over een uitgebreid repertoire aan vloekwoorden. En in sommige middens lijkt het vandaag niet anders. Of die vloekwoorden echt godslasterlijk bedoeld waren is niet zo zeker. Het waren eerder krachtwoorden om een uitspraak te ondersteunen. Hoe dan ook, erg beschaafd waren of zijn ze toch niet.

Als je wat dieper nadenkt over die prent en die tekst, kom je tot het besef dat daarachter een vrij eenzijdig en vertekend godsbeeld schuilging. God werd daar immers voorgesteld als een alomtegenwoordige maar onzichtbare spion die toekijkt of we geen overtreding begaan en die iedere misstap bestraft. Geen wonder dat mensen niet met zulk een godsbeeld konden leven. Ofwel groeiden zij naar een betere en vreugdevollere godsvoorstelling toe, ofwel namen ze afstand van deze God, zonder zich te realiseren dat ze zich in feite van een ‘verkeerde God’ verwijderden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 16 september

Pastoor Frans

De vruchten der aarde delen met iedereen

Ook dit jaar wordt ons gevraagd de periode van 1 september tot 4 oktober te beleven als ‘scheppingsperiode’, een tijd waarin we bijzonder aandacht schenken aan de ecologische problematiek. Ter inspiratie geven we hier de hoofdgedachten weer van een toespraak van paus Franciscus tijdens de audiëntie van woensdag 26 augustus.

Met de pandemie en haar gevolgen voor ogen, dreigen velen de hoop te verliezen. In deze tijden van onzekerheid en angst, nodig ik allen uit de gave van de hoop die van Christus komt, te aanvaarden. Hij is het die ons helpt laveren in de onrustige wateren van ziekten, dood en onrechtvaardigheid. Deze hebben niet het laatste woord over onze eindbestemming. De pandemie heeft de omvang benadrukt van de sociale problemen en ze nog verergerd, vooral dan de ongelijkheid. Sommige mensen kunnen thuis werken, terwijl dat voor veel anderen onmogelijk is. Sommige kinderen kunnen, ondanks moeilijkheden, toch nog onderwijs genieten, terwijl dit voor heel velen plots afgebroken is. Enkele machtige landen kunnen geld uitgeven om de nood te lenigen, terwijl dat voor veel andere landen de toekomst bedreigd is.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 september 2020

Groot kamp KSA Geraardsbergen

Een vakantieherinnering: het terrein van het groot kamp van KSA Geraardsbergen, begin augustus in Hotton. De deelnemers hebben zich opgesteld om de letters K-S-A goed zichtbaar te maken voor het overvliegend vliegtuigje. Het kampthema ging over de belevenissen van een Belgisch koppel in een Paraguyaanse gevangenis. Een boeiend thema, sterke samenhorigheid van de deelnemers, mooi weer, en geen corona-aanvallen, wat kon men nog meer wensen?!

Start van het nieuwe schooljaar

Het voorbije schooljaar verliep met horten en stoten. Gelukkig hebben leerkrachten en directies zich met alle krachten ingezet om er het beste van te maken: lessen, opvang, digitale lessen, thuisbegeleiding. Ook ouders hebben een grote inzet getoond. Maar de steeds wisselende coronareglementen hebben het niet gemakkelijk gemaakt. Door alles heen werd het duidelijk dat de kinderen en leerlingen verlangden om opnieuw naar school te kunnen gaan, voor de vriendschap onder elkaar en voor de interactie met de leerkrachten. Mensen helpen elkaar meer mens worden. Dit mag onze wens zijn voor iedereen in het nieuwe schooljaar: dat we mensen worden aan elkaar. En hopelijk zonder al te veel coronazorgen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 2 september 2020

Feest van de H. Bartholomeus – Plaisance

Vorig jaar, rond deze tijd, rijpten plannen om in 2020 de 505ste verjaardag te vieren van de overbrenging van de relikwie van de heilige Bartholomeus van Sint-Martens-Lierde naar Geraardsbergen. Het zou niet zo groots worden als de grandioze viering van de 500ste verjaardag in 2015, maar dit lustrum bood een mooie gelegenheid om Geraardsbergen in de kijker te plaatsen. Niemand kon toen vermoeden dat een onzichtbare maar hardnekkige vijand, het coronavirus, de plannen zwaar zou doorkruisen.

[…]

Het brainstormen van het Plaisancecomité leverde vrucht op. Men werkt aan “Plaisance 2020 – The Streaming Edition”. Inderdaad, in de voorbije maanden hebben heel wat mensen kerkelijke of culturele activiteiten rechtstreeks of met uitstel kunnen bekijken aan de hand van een filmopname, ‘streaming’. Waarom dat niet doen met onze stoet?

[…]

Op zondag 30 augustus vindt eerst om 9 uur in de hoofdkerk op de Markt de eucharistieviering plaats ter ere van de H. Bartholomeus die als martelaar stierf omwille van zijn geloof in Jezus Christus. Wees welkom in deze mis!

Om 10 uur wordt de film dan gedeeld via de sociale mediakanalen van de stad Geraardsbergen (www.facebook.com/stadgeraardsbergen) en zal ook gedeeld worden via de Facebookpagina van ‘Kerk in Geraardsbergen’ en op de website. Alles zal vooraf opgenomen zijn, in omstandigheden die beantwoorden aan de coronamaatregelen. Een delegatie van de Concertband Cecilia zal spelen en in de kooromgang van de Sint-Bartholomeuskerk zullen de schrijndragers een kleine processie houden met het reliekschrijn, gevolgd door een delegatie van de kerkelijke en burgerlijke overheid van de stad.

[…]

De Processie van Plaisance roept bij de waarachtige Geraardsbergenaar een veelheid aan gevoelens op, meest van al nog bij hen die in de processie opstappen. In hun hart dragen ze fierheid, vreugde, vriendschap, blijdschap, dankbaarheid, genegenheid, verbondenheid met de stad… Neen, dat alles kan corona ons toch niet afnemen. Dus: kijk zeker naar de kortfilm “Plaisance 2020 – The Streaming Edition” en laat je ontroering maar naar boven komen, net zoals bij de vroegere Processie van Plaisance.

Pastoor Frans

Geloof, liefde en geduld

In heel wat huwelijksvieringen wordt als Bijbellezing het zogenoemde ‘hooglied van de liefde’ gekozen, uit het 13de hoofdstuk van de brief van de apostel Paulus aan de christenen van Korinte. De tekst begint hooggestemd, haast lyrisch. De liefde is groter dan gelijk wat: groter dan talenkennis of wetenschap, groter dan delen met de armen, wie liefheeft is meer waard dan wie als martelaar sterft voor het geloof… Als men bij dit alles de liefde niet heeft, is men eigenlijk niets, zegt de apostel. Maar dan verandert hij plots van toon om zeer realistisch te spreken over de liefde: zij is geduldig, niet afgunstig of zelfzuchtig, zij houdt van de waarheid en is vergevensgezind. Voorwaar, geen eenvoudige opgave, waarvan de jonge trouwers hun levensprogramma willen maken, een optie voor de toekomst die ze tegemoet zien.

Soms wordt diezelfde lezing gebracht in een uitvaartdienst. In dat geval dient hij om dankbaar terug te blikken op het leven van de overledene, die van dit programma een leven lang werk heeft gemaakt. Die zal jaar na jaar wel ondervonden hebben hoe veeleisend dit programma is, maar doorheen alles zal die overledene echt begrepen hebben dat de volhardende liefde het grootste van alles is.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 19 augustus 2020


Pastoor Frans

Tenhemelopneming van Maria

Dogmaverklaring

Het feest van Tenhemelopneming van Maria is voor de Kerk het belangrijkste Mariafeest.

In tijdsorde zijn de andere feesten: feest van Maria, moeder van God (1 januari); 2 februari: Maria Lichtmis (de opdracht van Jezus in de tempel door Maria en Jozef); 25 maart: Maria boodschap (aankondiging van de Heer); 31 mei: het bezoek van Maria aan haar nicht Elisabeth; 8 september: Maria geboorte; 8 december: Maria Onbevlekt Ontvangen.
De oudste Maria-feesten danken hun ontstaan aan de sterk opkomende Mariaverering na het concilie van Efese (431). Daar beraadde men zich over de vraag: ‘Kan Maria Moeder Gods genoemd worden’? Is zij niet veeleer , zoals Nestorius predikte, de Moeder van Christus? Niettegenstaande een woelig verloop van het concilie werd gesteld dat Jezus God zelf is, geboren uit een vrouw.
Ieder jaar opnieuw beginnen we met een geloofsbelijdenis in het moederschap van Maria.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 12 augustus 2020

Vandaag

Mij gaat het nu vandaag vooral om de betekenis van dit feest voor ons. In een combinatie van het openingsgebed, de woorddienst, het gebed over de gaven en het communiegebed luidt het gebed van dit hoogfeest: Geef gehoor aan haar voorspraak en neem ook ons in uw heerlijkheid op. Omdat U ons verlost hebt door de dood en de opstanding van uw Zoon, onze Heer, Jezus Christus.

Lees ter bemoediging eens psalm 91 ‘Wie in de beschutting van de Allerhoogste woont’ of een berijming ervan, het lied ‘Wie in de schaduw Gods mag wonen’ (Zingt Jubilate 935)

Met wensen voor een zegenrijke hoogdag.

Paul Lacaeyse ss.cc

Kwetsbaar en veerkrachtig

Men zou op een marsmannetje lijken als men in de voorbije maanden niet volop meegeleefd had met wat onze samenleving en ons persoonlijk leven de voorbije maanden sterk bepaald heeft: de coronacrisis.
In de laatste halve eeuw hebben veel mensen en samenlevingen beetje bij beetje het gevoel ontwikkeld dat zij haast onkwetsbaar zijn. Het kwam aan het randje van de zelfoverschatting, ja zelfs de hoogmoed. Er was nochtans maar een microscopisch klein organisme, een virus, nodig om ons die ongemakkelijke waarheid te doen ervaren: dat wij zeer kwetsbare wezens zijn. En van zelfoverschatting vielen we vlugger dan verwacht in de tegenpool: de hulpeloosheid.

VEERKRACHT

Gelukkig beschikken wij over een merkwaardig vermogen dat ‘veerkracht’ heet. Die term verwijst naar een veer, een stuk metaal dat een onderdeel vormt van een wagen of een kar. Het is een beweeglijk voorwerp dat meebuigt met de schokken van het voertuig en ze ook opvangt, maar dat uiteindelijk toch terugkeert naar zijn oorspronkelijke toestand. Of denk aan een spiraalvormige veer die je kunt uitrekken, maar als je ze loslaat gaat ze spontaan terug in haar oorspronkelijke positie.
Met mensen kan dit ook gebeuren. Het moeten daarvoor geen supermensen zijn. Wel gewone mensen, die pijn ervaren net als iedereen. Maar ze worden niet lamgeslagen door hun tegenslag en verdriet. Ze raken niet verbitterd of afgestompt. Integendeel. Ze keren terug naar hun oorspronkelijke ik, of nog beter: ze doen meer dan zich herstellen: ze komen er als sterkere en betere mensen uit. Ze groeien door. Het is de weg van kwetsbaarheid, doorheen veerkracht naar herstel en groei. Je kunt het toepassen op ons individueel leven, op groepen, organisaties en samenlevingen. Je kunt het toepassen op onze coronacrisis. Of op de ontwikkelingen die de christelijke kerk de laatste decennia meemaakt.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 5 augustus 2020