Moederdag 2021

Moeders worden op één dag speciaal in de bloemetjes gezet. Dit wordt de kinderen van kindsbeen af al geleerd. Al van in de kleuterklas maken zij werkjes voor moederdag. Ook in de lagere school gaat dit verder, kinderen gaan met hun talenten aan de slag om mama duidelijk te maken hoe graag ze haar zien. Creatieve jongelingen gaan hiermee verder, kortom moederdag wordt nooit vergeten. En in de meeste gevallen sluiten de vaders daarbij aan. Het is een vorm van dankbaarheid om wat “mama” betekent voor elk van ons in het leven.

Moeder ben je niet voor even maar voor je hele leven
Deze slogan vind je hier en daar terug en iedere moeder kan dit bevestigen. Je weet wanneer het begint maar niet wanneer het ophoudt. Nee, het houdt gewoon nooit op.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 5 mei 2021

Maria, moeder van Jezus

Toeval of niet, moederdag valt in de meimaand, die toegewijd is aan Maria, de moeder van Jezus. Zij heeft een bijzondere plaats in het christelijk geloof en bijbel.

De evangelisten Lukas en Mattheus hebben het over de omstandigheden rond Jezus’ geboorte. Zij schrijven onder meer dat Maria maagd was, toen zij haar kind kreeg. Wat wordt daarmee gezegd? In ieder geval dit: wat de volwassen Jezus later zo indrukwekkend maakt, had Hij niet van zijn vader of zijn moeder, maar door zijn relatie met God. Nog meer dan zoon van zijn vader of moeder, was Hij zoon van God.

Zoals in onze tijd het leven van een moeder en haar kinderen niet kommerloos is, zo was het ook bij Maria en Jezus. Lukas vertelt over de moeizame reis naar Bethlehem, als Maria in haar negende maand is. Daar wordt haar kind geboren in oncomfortabele omstandigheden: in een stal, en neergelegd in een kribbe. We horen dat de oude Simeon bij het dankoffer in de tempel voorspelt dat dit kind een teken van tegenspraak wordt en dat zijn moeder zal lijden: haar hart zal met een zwaard doorboord worden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 5 mei 2021

Ann Van Nieuwenhove

Meimaand – Mariamaand 2021

In de problematische tijd waarin wij leven of bij de moeilijkheden die wij in ons persoonlijk leven meemaken, kunnen wij in vertrouwen tot Maria bidden om bescherming en steun. In wat volgt zoeken wij daartoe inspiratie bij beeldende kunst en in een bestaand gebed.

MANTELMADONNA
In verschillende West-Europese landen is een afbeelding van Onze-Lieve-Vrouw te vinden die de ‘mantelmadonna’ of ‘schutsmadonna’ genoemd wordt. In de late middeleeuwen was dit een van de populairste motieven in de Mariaverering, onder meer in Italië en Duitsland. In de middeleeuwen konden hooggeplaatste vrouwen vervolgde personen beschermen door ze ‘onder hun mantel’ te nemen en om genade voor hen te vragen. Het was een soort asiel. In de legendevorming van de 12de en 13de eeuw werd dit mantelrecht overgedragen aan Maria. In de 15de eeuw stierven veel mensen aan de pest, het type van de mantelmadonna werd toen erg populair. Maria kon immers de mensen zonder onderscheid naar rang en stand beschermen tegen alle kwaad. Maria houdt haar mantel open, als beschutting en zorg waaraan men zich mag toevertrouwen. Volgens sommigen vindt het begrip ‘mantelzorg’ hier zijn oorsprong.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 28 april 2021

De weg komt naar je toe

Het kan verleidelijk zijn om naar de toekomst te kijken: als corona eenmaal voorbij is…, als ik me weer wat beter voel…, als de lente doorbreekt… We kijken uit naar de verte. Tot aan de horizon. Maar verder dan dat is er niets te zien, zodat we teruggeworpen worden op onszelf. Het is de weg naar binnen. Het is de plek waar God in ons woont. In gesprek met Hem vinden we zicht op onze prioriteiten, op wat in onze toekomst eerst aan bod moet komen.

Dat inzicht wordt ons geschonken, namelijk als we de dingen die ons bezighouden eens in het licht houden: onze plannen, onze genoegens die soms niemand baten, ook onszelf niet.We verlangen naar vervulling. Eerst zoek je die vervulling buiten jezelf. Je jaagt dromen na, wil je aspiraties vervullen. Daar is op zich natuurlijk niets mis mee. Maar het vervult vooral je buitenkant. En ofwel slaag je er niet in je dromen te realiseren, ofwel lukt het je wel maar blijf je na een tijd toch met een stuk gemis zitten. Je leven is niet zo goed geworden als je wel droomde. Dit inzicht, de ervaring van een soort gebrokenheid, kan de opening te zijn naar een andere dimensie.

De Amerikaanse schrijver Wendell Berry heeft het zo uitgedrukt: “Wie niet langer weet wat te doen, is eindelijk aan het echte werk toegekomen. Wanneer we ons verdwaald voelen, kan onze reis pas echt beginnen. Bewustzijn ontwaakt pas als we verbluft zijn.” Wanneer ons ‘kleinere zelf’, dat alles onder controle wil houden, even stilvalt, komt er perspectief, ruimte voor creativiteit.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 21 april 2021

Paaswens van deken Vandenholen

Deken Hans Vandenholen vroeg om zijn paaswens over te maken aan de priesters, diakens, vrijgestelden en alle vrijwillige medewerkers in de parochies van het dekenaat Zottegem.

Graag wens ik u allen van harte een zalige paastijd. Midden het verdriet en de ellende die de coronacrisis met zich meebrengt belijden wij ons geloof in God die leven geeft. Moge de verrijzenis zich voltrekken in ons persoonlijk bestaan, in het familiale leven, in onze samenleving, in onze Kerk. In al deze domeinen worden we geconfronteerd met een broosheid en kwetsbaarheid waarvan we het bestaan bijna vergeten waren. Maar juist midden onze zwakheid mogen wij de kracht van God sterker dan anders ervaren. Het is die kracht die ons doet hopen, de almacht in liefde die ons door en met en in Christus doet opstaan.

Graag bied ik u bij wijze van bezinning hierbij mijn woord bij Pasen 2021.

Het woord Pasen is een weergave van het Hebreeuwse woord Pesach. Op de avond van de veertiende dag van de Joodse lentemaand Nisan vangt de zevendaagse viering van Pesach aan. Pesach betekent “doortocht”. Met een uitgebreide rituele maaltijd gedenken de Joodse gelovigen de nacht van de uittocht uit Egypte. Dat haveloze groepje Joden verbleef al zovele jaren in slavernij. Voor de farao betekenden zij niets. Onder leiding van Mozes konden zij dat bestaan ten dode achter zich laten. Hij leerde zijn volk geloven dat God niet aan de kant staat van wie uitbuit en vernedert. Hij is een God van mensen en wil dat ieder mens in vrijheid en geluk kan leven. “Ik zal er altijd zijn voor u”, zo luidt zijn naam. En zo trekken zij weg uit dat oude, doodse bestaan. De wateren van de zee openen zich. Zo kunnen zij “doorgaan”, zonder verzwolgen te worden door de vloedgolven en op weg gaan naar het land dat hen beloofd werd.

Die doorgang, “Pesach”, van het oude leven naar het nieuwe, van duisternis naar licht, van dood naar leven groeide uit tot hét basiscredo van Israël. Ook Jezus vierde dat Pesach met zijn leerlingen, de avond voor zijn dood. Hij deed dit vanuit het besef dat deze doorgang van dood naar leven in volheid aan Hem zou geschieden. Eens en voor altijd maakt God door Jezus’ kruisdood en opstanding duidelijk dat Hij alle mensen, al wat is, de hele kosmos tot leven geroepen en bestemd heeft. Zo gedenken wij telkenjare vierend, biddend en lofprijzend en dankzeggend Het Pasen van de Heer. Zijn doortocht van dood naar leven, die ook onze doortocht mag worden, hier en nu, en ooit…

Net als bij het pesachfeest van de Joden beginnen wij de paasweek met de paaswake. Zij is de moeder van alle liturgieën. We hebben ze dit jaar omwille van de mondiale crisis gevierd in beperkte kring, maar geestelijk verbonden met velen. In deze paaswake ademt alles dat diepe geloof uit dat God onze wereld en ieder mensenkind de Pesach gunt, die doorgang van dood naar leven. De paaskaars die we hebben gewijd en in de donkere kerk hebben binnengedragen: zij toont ons dat het licht van Christus niet kan gedoofd worden en gaat ons voor. Wij maken de doorgang van duisternis naar licht. In het “exultet”, de paasjubelzang hebben wij Gods mensenliefde bezongen. En in de uitgebreide lezingenwake hebben wij bij wijze van belofte gehoord hoe God telkens weer Pasen, doortocht mogelijk maakt. Het scheppingsverhaal maakt duidelijk dat de wateren des doods moeten wijken, dat de duisternis verdreven wordt, en dat de mens, man en vrouw, beeld mag zijn van God. Wij mogen wandelen in zijn licht. De schepping is al doordrongen van het heil. En uiteraard hebben wij het grote verhaal van de Exodus weer beluisterd als een verhaal dat geschiedt aan mensen van deze tijd. Of het nu gaat over de grote ellende van de coronapandemie, over persoonlijk lijden en verdriet, over de toekomst van onze parochie… Wij dragen in ons hart dat onverwoestbare geloof mee dat God een uitkomst zal voorzien. En wij gaan in verantwoordelijkheid en met een gelovig hart met hem mee en maken de doorgang naar een nieuwe toekomst. De profeet Ezechiël spreekt ons over een andere doorgang: God herschept ons allen. Van mensen met een stenen hart worden wij mensen met een nieuw en levend hart.

In zijn brief aan de Romeinen heeft de apostel Paulus het over ons doopsel. In dat sacrament werd onze exodus bezegeld. Met Christus zijn wij éénmaal door de wateren van zonde en dood getrokken. Wij werden met Christus verenigd en bezield door zijn levenwekkende Geest. In de hernieuwing van de doopbeloften op Pasen blikken wij terug op de genadevolle dag van ons doopsel, bevestigen ons geloof opnieuw, en blikken samen hoopvol vooruit naar de toekomst.

Ja, zusters en broeders. Christus heeft eens en voor altijd de doorgang gemaakt. De steen die drukte op het graf is weggerold. Wij hoeven ons niet af te vragen: “Wie zal voor ons de steen wegrollen?”. God zal erin voorzien. Moge Pasen 2021 in onze wereld, in de Kerk, in onze parochie en in ons leven de doorgang bewerkstelligen van wanhoop naar hoop, van duisternis naar licht, van dood naar leven. Zo wens ik u allen, in de eerste plaats als medechristen en ook als deken, van harte een zalig Pesach. Christus is verrezen. Alleluia.

Een hartelijke en verbonden groet,

Hans Vandenholen

Pasen 2021

Er is voor christen mensen geen groter feest dan Pasen. We vieren dan de kern van ons geloof. Telkens als we de eucharistie vieren, is het om de dood en de verrijzenis van onze Heer te gedenken. En Paulus schreef: “als Christus niet verrezen is, is ons geloof zonder inhoud en zonder grond”. Zonder zijn verrijzenis kan Jezus misschien voor velen nog wel een interessante en inspirerende figuur zijn. Maar in Hem geloven en christen zijn, heeft dan niet veel zin meer.

Verrijzenis als bron van hoop

Jezus was altijd al weldoende rondgegaan. Hij had opnieuw laten zien, soms op een overrompelende en aanstootgevende manier, wie God is en wat het kan betekenen als je God in je leven binnenlaat. Hij had het hart van velen geraakt. Ook heilige huisjes afgebroken en gevoelige snaren geraakt. Hij is eraan ten onder gegaan. Hij werd veroordeeld en terechtgesteld. Hij eindigde als slachtoffer, niet als overwinnaar.

En dan is iets gebeurd dat ondenkbaar is. Eerst tastend en twijfelend, zoals het Evangelie ons laat zien. Zijn leerlingen, die met Hem zoveel gedeeld hadden, zij hebben Hem ontmoet, herkend, gezien. Hij is verrezen! Hij die veroordeeld en vermoord werd, onder de misdadigers en het uitschot gerekend, Hij leeft. Uit dat geloof is de Kerk geboren. Voor de Kerk blijft dat de reden van haar bestaan: van Hem getuigen, zijn dood en verrijzenis niet in de doofpot steken. Getuigen van God die te vinden is niet in het centrum, maar aan de periferie, niet bij de overwinnaars, maar bij de slachtoffers. God die niemand in de steek laat, die wegen opent ook daar waar geen uitweg meer is. Die bron van hoop is ook daar waar alle hoop is vervlogen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 31 maart 2021

Zalig Pasen!

naar kardinaal Jozef De Kesel

Heilige Jozef

In het eerste nummer van Kerk en Leven 2021 hebben wij gemeld dat paus Franciscus het jaar 2021 heeft uitgeroepen tot het Sint-Jozefjaar. Op 8 december 2020 was het 150 jaar geleden dat Sint Jozef werd uitgeroepen tot beschermer van de wereldkerk.
In deze maand maart, die bijzonder is toegewijd aan de heilige Jozef, willen we daar bij stilstaan vanuit het mooie Sint-Jozefretabel in de rechterdwarsbeuk van de Sint-Bartholomeuskerk in Geraardsbergen. Dit kunstwerk is in 1891 vervaardigd door de neogotische kunstenaar van de Gentse Sint-Lucasschool, Leopold Blanchaert (1832-1913).

Wij weten niet veel over de levensloop van de heilige Jozef. De gegevens over hem in de evangeliën zijn zeer schaars. Buiten de Bijbel zijn wel een reeks verhalen over hem overgeleverd, maar die zijn vaak legendarisch en gebaseerd op vrome fantasie. In ieder geval, Jozef, is een zwijgende én bijna verzwegen figuur. Nergens nam hij in de evangeliën het woord. Hij verkoos het handelen boven het spreken. Hij voelde zich best als zorgzame, nabije man. De heilige Schrift noemt hem rechtvaardig en trouw. In wat God wilde schakelde hij zich helemaal in, ook al begreep hij niet alles wat hem overkwam.

Het huwelijk van Maria en Jozef

Huwelijk van Jozef en Maria (foto: Jos Vandegaer)

Jozef en zijn verloofde, Maria, waren eenvoudige, vrome mensen. Zij behoorden tot de kring van de zgn. ‘armen van Jahweh’, mensen die zich bewust zijn van hun kleinheid. De ‘armen van geest’ zal Jezus zulke mensen noemen in zijn Bergrede. Zij vertrouwen erop dat God zijn volk niet in de steek laat. God staat niet aan de kant van de hoogmoedigen.
Het tafereel op het retabel toont hoe Jozef het huwelijk sluit met Maria, in aanwezigheid van een joodse priester. Hij houdt een staf vast met bovenaan een lelie. Die verwijst naar een legende. Jozef zou door een wonder de man van Maria geworden zijn. Men had voor alle ongehuwde mannen uit het geslacht van David in de tempel stokken bijeengebracht. Zo wilde men voor Maria de man vinden die door God was voorbestemd. Alleen uit de stok van Jozef bloeide een lelie, en dus werd hij de man van Maria.
Jozef wordt aangeroepen als patroon en beschermer van de gezinnen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 17 maart 2021

Vasten, tijd om broederlijk te delen

Spiritualiteit van Broederlijk Delen

Spiritualiteit is de grondslag van alles wat mensen ondernemen. Het gaat immers over de manier waarop we naar de wereld, naar onszelf en naar de anderen kijken. De spiritualiteit van Broederlijk Delen vindt haar oorsprong in het evangelie en het voorbeeld van Jezus. We vinden inspiratie in Zijn verzet tegen alles wat mensen kleineert, uitbuit en kapotmaakt. Wij sluiten ons aan bij Zijn keuze om mensen te bevrijden, om kleine mensen te verdedigen, om armen kansen te geven en uitgesloten bevolkingsgroepen te verdedigen. We delen Zijn visie dat wie macht heeft, deze ten dienste van de zwakkeren moet stellen en Zijn overtuiging dat de mens belangrijker moet zijn dan regels en wetten.

Kerkgangers worden uitgenodigd om hun vasten op een solidaire manier te beleven. Wat men uitspaart door soberheid, kan men ‘broederlijk delen’. Vasten bestaat uit een trio ‘tijd van bezinning, bekering en solidariteit.’ Er is dus een stevige band tussen versobering en solidariteit, deze band laat Broederlijk Delen nooit meer los. De christelijke spiritualiteit is het zingevingsmodel van waaruit de werking van Broederlijk Delen vertrekt. De grondtoon van de spiritualiteit van Broederlijk Delen blijft steeds dezelfde: vanuit het Bijbelse visioen reflecteren op wat er in de wereld gebeurt, persoonlijke ommekeer (wat moet ik in mijn leven veranderen?) én concrete solidariteit met de armste in de wereld.

[…]

Corona en Broederlijk Delen

Aangezien het ook voor Broederlijk Delen moeilijke tijden zijn, willen we nog even toelichten hoe jullie de campagne kunnen steunen. We kunnen twee dingen doen, de campagne van Broederlijk Delen mee onder de aandacht brengen door affiches aan ons raam te hangen, over Broederlijk Delen spreken of een plaatselijke actie ondersteunen. We kunnen ook financieel steunen en anderen aanmoedigen dit te doen door de verschillende manieren hiervoor mee te delen. We zullen dit jaar in de meeste kerken geen omhaling kunnen doen. De meest voor de hand liggende manier is nu een bedrag storten op de rekening van Broederlijk Delen: BE12 0000 0000 9292. Bij bedragen boven 40 euro ontvangt u een fiscaal attest.

Men kan ook een SMS sturen naar 4666 met daarin het woordje ‘delen’. Dan stort u slechts één euro, maar vele kleintjes maken een groot is ook één van de slogans van Broederlijk Delen. In onze kerken liggen ook 2 euro kaartjes, waarmee je via QR-code vlot 2 euro kan storten, mogelijkheden genoeg.

In Geraardsbergen verkopen we dit jaar pakjes koffie in verschillende kerken. Door de coronamaatregelen beperken we ons enkel daartoe en we hopen de volgende jaren weer onze acties van voordien te kunnen opnemen. We danken alvast alle mensen die willen meehelpen aan de koffieverkoop. Wie nog geen kans kreeg om koffie te kopen ten voordele van Broederlijk Delen en dat toch graag wil doen kan contact nemen via 0487 90 67 93.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 10 maart 2021

Ann Van Nieuwenhove
(Bron: website Broederlijk Delen)

Jezus’ gelaat zoeken

Het licht van uw gelaat is de titel van de online 40-dagenretraite van de jezuïeten. Er doen zo’n 20.000 deelnemers mee aan deze 14de editie. Jezuïet Bert Daelemans schreef de teksten en lichtte vooraf de grondgedachten van deze 40-daagse toe. Ze kunnen inspiratie bieden voor ons aller vastenbeleving. Wie elke dag een stap wil zetten in deze digitale retraite kan zich inschrijven via: www.ignatiaansbidden.org

EEN BLIK DIE HET BESTE IN JOU NAAR BOVEN HAALT
De titel van de retraite, ‘het licht van uw gelaat’ is een uitdrukking uit psalm 4, 7: “toon ons dan, Heer, het licht van uw aanschijn”. Het is de bedoeling dat de deelnemers het licht van het gelaat van Jezus kunnen zien, ervaren en zich erdoor laten leiden. Het gaat om kijken en aangekeken worden: naar God of naar Jezus opzien en je door Hem laten aankijken. Het is goed regelmatig terug te keren naar die blik van Jezus. Er is iemand die naar mij kijkt, met een blik die het beste in mij naar boven haalt. Er zit kracht in die blik. Vrienden kunnen ook zo naar ons kijken, met een blik waar je gewoon energie van krijgt. Neem nu eens de tijd om naar het gelaat van de Heer te kijken.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 3 maart 2020

geïnspireerd op de Ignatiaanse digitale vastenretraite

Veertigdagentijd, vasten, samen de berg op

We zitten in de veertigendagentijd, op weg naar Pasen. Anders dan anders. Het coronavirus dwingt ons daartoe. Enerzijds is dat vervelend, anderzijds biedt het kansen. Dat lijkt wat vreemd maar bij nader toezien is het dat niet. De quarantaine die we meemaken, brengt ons bij de essentie van deze voorbereidingstijd.

Veertig, quarante. Quarantaine is ervan afgeleid, net zoals het Franse woord voor vasten carême. Dat is een afleiding van het Latijnse woord quadragesima of veertig(dagentijd).
De bijbel heeft wat met veertig. Regen viel veertig dagen en veertig nachten neer op de aarde (Gen 7,12) en na verloop van veertig dagen opende Noah het venster dat hij in de ark had aangebracht (Gen 8,6). Bij het sluiten van het verbond tussen God en mens bleef Mozes gedurende veertig dagen en nachten op de berg (Ex 24,18). Veertig jaar zwierf Israël rond in de woestijn (Num 32,13). De reusachtige kampvechter Goliat trad veertig dagen na elkaar iedere morgen en avond naar voren en stelde zich tegenover Saul en de Israëlieten uitdagend in postuur (1 Sam 17,16). Uit de mond van de profeet Jona horen de inwoners van Nineve “Veertig dagen nog en Nineve wordt met de grond gelijk gemaakt.” (Jon 3,4). En ook Jezus verbleef, voor zijn prediking begon, veertig dagen in de woestijn terwijl hij door de satan op de proef werd gesteld (Mc 1,13).

[…]

Lees meer in KERK & leven van 24 februari 2021

Johan Verstockt