Kwetsbaar en veerkrachtig

Men zou op een marsmannetje lijken als men in de voorbije maanden niet volop meegeleefd had met wat onze samenleving en ons persoonlijk leven de voorbije maanden sterk bepaald heeft: de coronacrisis.
In de laatste halve eeuw hebben veel mensen en samenlevingen beetje bij beetje het gevoel ontwikkeld dat zij haast onkwetsbaar zijn. Het kwam aan het randje van de zelfoverschatting, ja zelfs de hoogmoed. Er was nochtans maar een microscopisch klein organisme, een virus, nodig om ons die ongemakkelijke waarheid te doen ervaren: dat wij zeer kwetsbare wezens zijn. En van zelfoverschatting vielen we vlugger dan verwacht in de tegenpool: de hulpeloosheid.

VEERKRACHT

Gelukkig beschikken wij over een merkwaardig vermogen dat ‘veerkracht’ heet. Die term verwijst naar een veer, een stuk metaal dat een onderdeel vormt van een wagen of een kar. Het is een beweeglijk voorwerp dat meebuigt met de schokken van het voertuig en ze ook opvangt, maar dat uiteindelijk toch terugkeert naar zijn oorspronkelijke toestand. Of denk aan een spiraalvormige veer die je kunt uitrekken, maar als je ze loslaat gaat ze spontaan terug in haar oorspronkelijke positie.
Met mensen kan dit ook gebeuren. Het moeten daarvoor geen supermensen zijn. Wel gewone mensen, die pijn ervaren net als iedereen. Maar ze worden niet lamgeslagen door hun tegenslag en verdriet. Ze raken niet verbitterd of afgestompt. Integendeel. Ze keren terug naar hun oorspronkelijke ik, of nog beter: ze doen meer dan zich herstellen: ze komen er als sterkere en betere mensen uit. Ze groeien door. Het is de weg van kwetsbaarheid, doorheen veerkracht naar herstel en groei. Je kunt het toepassen op ons individueel leven, op groepen, organisaties en samenlevingen. Je kunt het toepassen op onze coronacrisis. Of op de ontwikkelingen die de christelijke kerk de laatste decennia meemaakt.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 5 augustus 2020

Vakantie nemen, een kunst

Vakantie is een gave Gods is, een tijd van genade waarover wij ons mogen verheugen. Het is, zoals de zevende dag van Gods schepping, een tijd om eens heel anders te gaan leven, een tijd om te ervaren dat het goed leven kan zijn in deze wereld. Wij mogen ons ervaren als de schepselen van een goede God en als leerlingen van onze Heer Jezus. Want ook Jezus nodigde zijn leerlingen soms uit om zich op een rustige plek terug te trekken na een uitputtende dag.
Wat zou vakantie dan voor ons moeten betekenen? Dikwijls zeggen mensen dat ze van hun vakantie drie dingen verlangen: zon, rust en ‘eens iets anders’. Dat is niet zo slecht gezien.

LICHT EN KLEUR
Verlangen naar meer zon, dat betekent verlangen naar meer licht, naar meer kleur. Dat betekent het verlangen om Gods schepping, de wereld van de natuur en de wereld van de mensen, op haar best te mogen zien. Dat betekent dingen opmerken om ons heen die ons tevoren ontgaan waren en die nochtans onze aandacht verdienden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 juli 2020

enkele gedachten van jezuïet Guido Dierickx

d’Avond is neergekomen

In de voorbije maanden heeft men in ziekenhuizen, woonzorgcentra en scholen enorme inspanningen geleverd voor de zieken, bejaarden, leerlingen. Ondertussen vroegen de jeugdbewegingen zich af of ze wel op zomerkamp zouden mogen gaan en – zo ja – onder welke voorwaarden. Midden mei kwam de toelating en de leidingsploegen schoten volop in actie, voortbouwend op wat ze al voorbereid hadden. Er moesten bubbels van 50 gevormd worden waarbinnen contacten toegestaan zijn. Daarnaast moest men veilige afstand organiseren tussen die bubbels. En dan nog de activiteiten zodanig vorm geven dat ze aan de voorwaarden beantwoorden. De leiders en leidsters van onze jeugdbewegingen zijn te bewonderen voor de tijd en energie die ze daaraan spenderen, naast hun studies en examens of naast hun beroepstaak. Wij danken hen voor hun creativiteit, doorzettingsvermogen en zin voor verantwoordelijkheid. Ondanks de beperkingen en veiligheidsverplichtingen zullen de kinderen en jongeren ongetwijfeld boeiende kampen mogen beleven.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 juli 2020

Vakantie 2020

Het wordt dit jaar voor velen een speciale vakantie.
Heel wat reislustigen hebben hun reis naar het buitenland geannuleerd gezien.
Anderen raken toch weg.
Ze zullen opgelucht vertrekken
en hopen zonder veel moeilijkheden terug in ons land te geraken.
Je kunt ook van de nood een deugd maken
en een kortere vakantie houden in eigen land.
Wij mogen op stap gaan
op een andere manier dan als we naar ons werk trekken:
nu in de vakantiemodus.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 24 juni 2020

Pastoor Frans

Vormsel 2021 en vormselcatechese

Op zaterdag 8 en zondag 9 mei 2021 zal in vijf kerken van Geraardsbergen het vormsel van de twaalfjarigen plaatshebben.

Tijdens een aantal bijeenkomsten op zaterdag of zondag nemen zowel de ouders als de kandidaat-vormelingen deel aan de catechese als voorbereiding hierop. Ouders, tieners en catechisten verkennen samen de Droom van God en Jezus over de wereld en de mensen. Zo kunnen wij samen stappen zetten in onze geloofsgroei.

Vandaag hebben wij er helaas nog geen zicht op wanneer de catechese zal kunnen starten. En hoe ze zal moeten georganiseerd worden. Wij weten niet welke coronamaatregelen dan nog zullen gelden. Van zodra het kan bezorgen wij de nodige informatie.

We willen alvast toch starten met de inschrijvingen. Daartoe zijn verschillende mogelijkheden: klik hier, of het inschrijvingsformulier aanvragen op secretariaat@kerkingeraardsbergen.be

Abraham leert ons bidden met geloof

Onze Bijbelgroep heeft in het aflopende werkjaar aandacht geschonken aan de verhalen over Abraham in het oudtestamentische boek Genesis. We stonden stil bij Abraham als zwerver, man van geloof, vriend van God, beproefde vader. Toeval wil dat in deze maand waarin we ons project afronden paus Franciscus tijdens de audiëntie van 3 juni stilstond bij het bidden van Abraham.

In het leven van Abraham weerklinkt plots een stem. Zij nodigt hem uit om een schijnbaar zinloze weg te gaan: weg gaan uit zijn land, te breken met de wortels van zijn familie om naar een nieuwe toekomst op te trekken, een andere toekomst. En dat alles omwille van een belofte waarop men slechts vertrouwen kan. De Heer belooft hem dat zijn nakomelingen zo talrijk zullen zijn als de sterren die aan de hemel schitteren. Op een belofte vertrouwen is niet gemakkelijk, het vraagt moed. En Abraham had vertrouwen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 17 juni 2020

Hervatting van de publieke kerkelijke vieringen

Vanaf maandag 8 juni zijn de kerkelijke vieringen hervat.
Wij zijn blij dat we opnieuw kunnen samenkomen voor gebed en sacramenten, voor bezinning en ontmoeting.

De bisschoppen van ons land en de burgerlijke overheid hebben een leidraad opgesteld voor de religieuze vieringen.

Algemene richtlijnen

Aantal aanwezigen – afstand

  • Vanaf nu en tot en met 31 juli 2020 mogen de erediensten worden bijgewoond door maximum 200 personen per gebouw.
  • De veiligheidsafstand van 1,5 m moet worden nageleefd.
  • Dit brengt mee dat in onze kerken het maximum van het aantal personen niet kan gehaald worden. Aan de ingang van elke kerk wordt het aantal toegelaten personen geafficheerd. Dit aantal kan verhoogd worden doordat er personen aanwezig zijn die onder hetzelfde dak wonen: elk van deze groepjes wordt als 1 persoon geteld.


Wie ziek is of zich ziek voelt moet thuisblijven.

Handhygiëne bij in- uitgangen

Het gebruik van mondmaskers voor, tijdens en na de vieringen is verplicht

De toiletten blijven buiten gebruik.

Lees hier meer over de maatregelen

De rol van vader

Zondag is het Vaderdag, daarom krijgen onze papa’s wat meer aandacht. We zetten op Vaderdag letterlijk onze papa’s in de kijker en wensen hen van harte een mooie dag. In wat volgt nemen wij hun hedendaagse rolbeleving even onder de loep.

Gedurende de voorbije eeuwen vonden heel wat evoluties plaats op sociaal, cultureel, politiek en religieus vlak, die een grote impact hebben op de rol die een vader heeft in de opvoeding.
Gezin en opvoeding waren in tweeoudergezinnen het terrein van de moeders. Zorgen voor het gezinsinkomen, buitenshuis werken, … was de verantwoordelijkheid van de vader. De vader werd vooral gezien als gezagsfiguur en als hij die het contact met de buitenwereld onderhield.
Door de toenemende arbeidsparticipatie van vrouwen zijn vader– en moederrollen veranderd.
Doorgaans vinden zowel moeders als vaders in tweeoudergezinnen dat kinderen opvoeden een gezamenlijke verantwoordelijkheid is en er wordt gestreefd naar een evenwichtige bijdrage van beide ouders.
Bij de opvoeding wordt de rol van moeders niet belangrijker geacht dan die van de vader. Een stijgend aantal vaders ziet voor zichzelf een actieve, betrokken en (ver)zorgende rol en ziet dit als essentieel onderdeel van goed vaderschap.
Er is een wel grote diversiteit in de wijze waarop vaders de ouderrol invullen. Dit is afhankelijk van tal van factoren zoals de eigen ambities, vaardigheden, de gezinssituatie, de etnische en religieuze achtergrond, de ondersteuning die vaders krijgen, enz. De tijd die vaders besteden aan de zorg voor kinderen is de laatste jaren gestegen maar diverse internationale onderzoeken tonen ook dat vaders nog steeds beduidend minder uren besteden aan de kinderen dan moeders.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 10 juni 2020

Ann

Na drie maanden corona

Na vele weken van strenge regels lijkt het er momenteel op dat het coronavirus stilaan ingedijkt wordt en dat de maatregelen wat kunnen verzacht of versoepeld worden. Hopelijk.

Onze grote dank en bewondering gaat naar de artsen, verpleegkundigen, andere zorgverstrekkers, dienst- en onderhoudspersoneel, die in de voorbije maanden het beste van zichzelf hebben gegeven. Vakbekwaam en collegiaal. In moeilijke omstandigheden maar met groot inlevingsvermogen voor hun patiënten en voor elkaar. Met risico’s voor hun eigen gezondheid. Dezelfde dank en bewondering richten we naar de leerkrachten, directies en andere personeelsleden van onze scholen. Telkens weer moesten ze zich aanpassen aan nieuwe richtlijnen. Ze hebben dit gedaan met veel geduld, creativiteit, soepelheid, zowel voor de preteaching als voor de kinderopvang en voor het hervatten van de lessen. Soms moesten ze verschillende dingen tegelijk doen. En natuurlijk zijn de ouders te bewonderen. Zij moesten vaak hun beroep thuis uitoefenen en tegelijk de zorg voor hun kinderen opnemen, met inbegrip vaak van studiebegeleiding.

Er is ook medeleven, met al de categorieën mensen die hier hoger al vermeld zijn. Maar bijzonder met de familieleden van bejaarden of zieken, al of niet besmet met het virus. Het heeft hen veel pijn gedaan dat zij, om veiligheidsredenen, niet tot bij hun geliefden konden komen en dat zij dagen, soms weken lang machteloos moesten wegblijven. Of zij moesten zich beperken tot wuiven en glimlachen van achter een scherm of met een mondmasker en handschoenen aan. Echt niet de beste manier om gevoelens van meeleven te tonen. De zieken en bejaarden zelf hebben veel geleden onder ziekte en verzwakking, of onder de langdurige eenzaamheid. Wanneer iemand gestorven was viel voor de nabestaanden het rouwen nog moeilijker dan anders, omdat het afscheid in zo een moeilijke omstandigheden moest plaatsvinden en in sommige gevallen zelf helemaal onmogelijk was. Er is in de voorbije maanden veel geleden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 3 juni 2020