Diensten van Allerheiligen – praktische regeling

Er werd beslist dat vanaf woensdag 28 oktober middernacht de erediensten nog mogen plaatsvinden met maximum 40 personen.

Voor de komende diensten van Allerheiligen en de gebedsdiensten voor het afhalen van de gedachteniskruisje (1 november) werd volgende regeling uitgewerkt:

Als er in de dienst minder dan 40 mensen zijn gaat de dienst gewoon door

  • De gebedsblaadjes en de kaartjes met namen van de overleden liggen op de stoelen, verspreid over de kerk
  • Aan familie van overledenen 2019-2020 geven we het kruisje mee

Als er meer dan 40 mensen zijn

  • De gebedsblaadjes en de kaartjes met namen van de overleden liggen op de stoelen, verspreid over de kerk
  • De mensen komen even de kerk binnen, te beginnen al voor de dienst.
    Hou voldoende afstand.
  • Er kan een kort gebed zijn (eventueel iets van de gebedsblaadjes) en verlaten daarna de kerk.
  • De mensen nemen het gebedsblaadje en het kaartje met de namen mee
  • Aan familie van overledenen 2019-2020 geven we het kruisje mee


Kom bij voorkeur alleen!
Een mondkapje is verplicht

Doopsel van zesjarigen in voorbereiding op hun eerste communie

Als voorbereiding op de doop houden we een sessie van twee bijeenkomsten voor ouders en hun dopeling.

Op zondag 29 november 2020 om 10 uur vindt in de Sint-Bartholomeuskerk van Geraardsbergen (op de Markt) een startmoment plaats met de zesjarigen die gedoopt willen worden, afkomstig uit de verschillende deelparochies. Zij komen samen met hun ouders en nemen deel aan de ‘zondagse ontmoetingen’ waarbij ze een workshop volgen met aandacht voor de betekenis en vormgeving van het doopsel.
Om 11 uur zullen ze samen met de overige parochianen deelnemen aan de zondagsmis. Tijdens de viering zorgen we voor een kindgerichte nevendienst.

Het doopsel zelf vindt dan plaats op zondag 13 december 2020.
Om 10 uur worden de kandidaat-dopelingen en hun ouders verwacht in de Sint-Bartholomeuskerk van Geraardsbergen. We zullen er iets maken dat tijdens de viering met doopsel gebruikt wordt. De viering start om 11 uur.

We hopen dat alle eerste communicanten die nog moeten gedoopt worden zich op tijd melden en zo klaar zijn om hun eerste communie te doen begin mei 2020.

Alvast veel succes toegewenst

Het verhaal van dood en leven

Allerheiligen en Allerzielen zijn twee feestdagen die we in één adem noemen, omdat we aanvoelen dat het om één gebeuren gaat; het zijn dagen die voor- en achterkant zijn van hetzelfde verhaal, het verhaal van dood en leven. Allerzielen is wat wij weten: geliefden die van ons zijn heengegaan, het pijnlijke afscheid, de lege plek… Allerheiligen is wat wij hopen: dat geen mens buiten Gods hand valt. Dat wij over de grenzen van tijd en ruimte verbonden zijn in en door dat mysterie van grenzeloze Liefde; die liefde die de Vader ons – zijn kinderen – betoond heeft.

Allerheiligen gaat niet alleen over die lange lijst van bijzonder verdienstelijke mensen, die een plaatsje hebben op de kerkelijke kalender. Vandaag gedenken we vooral die vele kleine mensen, die ontelbare menigte: mensen van alle rassen, volkeren en talen, over wie Johannes het in het boek van de Openbaring heeft. Mensen die in hun dagelijks leven gewoon het goede deden. Zij hadden een hart voor zoveel mensen, die zoveel moesten missen wat mensen nooit kunnen missen: erkenning, brood op tafel, genegenheid, een dak boven het hoofd en balsem voor hun vele wonden. Zij hadden een hart voor datgene wat God wenst: dat mensen zouden openbloeien omdat ze allemaal uniek zijn; dat mensen, mens zouden worden en dat er ooit iemand zou erkennen en waarderen wat journalisten nooit zien: dat er ook zonder sensatie nieuws te rapen valt in het poetsen en het zorgen, in het treuren en het lachen, in het wassen en het koken, kortom in het dagelijkse leven van mensen die alles voor anderen doen. Vandaag zeggen wij, dat zij zalig zijn en dat zij iets tonen van Gods glimlach op aarde.

Allerheiligen dankt zijn populariteit aan Allerzielen. ’s Morgens zijn er in de kerken nogal wat lege plaatsen. Maar ’s namiddags stromen de kerkhoven vol. Daar hebben de mensen wier leven voltooid is wel een naam en een gezicht, op de graven en in het geheugen van hun nabestaanden die een graf komen bezoeken. Sommigen prevelen een gebedje of zeggen het samen luidop. Waarschijnlijk krijgt niemand het in zijn hoofd om hem of haar te vereren als een heilige, maar zou dat zo verkeerd zijn?

[…]

Lees meer in KERK & leven van 28 oktober

Diaken Dany Van der Haegen

Dicht bij het Licht! – Nevendiensten

Nevendiensten op zondag 29 november en zondagen 6, 13 en 20 december tijdens de zondagseucharistie om 11 uur in de Sint-Bartholomeuskerk (Markt, Geraardsbergen).

Advent en Kerst 2020

Dicht bij het Licht! Dat is dit jaar het thema voor de nevendiensten van de zondagen van advent en Kerst. Wat betekent het dat Jezus zichzelf in het Johannes-evangelie het Licht voor de wereld noemt? En waar in de Bijbel gaat het nog meer over licht?

De kerk als hospitaal

In zijn recent boek “De kerk is fantastisch” verwijst Rik Torfs naar een interview waarin paus Franciscus de kerk vergeleek met een veldhospitaal. Ze moet in staat zijn wonden te helen en de harten van de gelovigen te verwarmen. En daarvoor moet zij trachten zo dicht mogelijk bij haar mensen aanwezig te zijn.

Dichtbij zijn

Toen ik mijn legerdienst verrichtte was ik aalmoezenier van onder meer een medische compagnie. Eens moesten wij in een groot manoeuvre de werking oefenen van een veldhospitaal in tenten. Er werd nagegaan hoe lang het duurde om het op te stellen en operationeel te maken en na een dag ‘oorlog’ moest het snel weer opgebroken worden om een eind verder weer opgesteld te worden. Een dergelijk veldhospitaal moet immers zo dicht mogelijk bij de voorste gevechtslinies staan, opdat de gekwetste soldaten er vlug konden in opgenomen worden. Tijdens ons manoeuvre werd voor het eerst een nieuw model getest: door vier grote containers in kruisvorm aan elkaar te koppelen kon men een – weliswaar kleinere – medische post uitbouwen die veel vlugger verplaatsbaar was. Zo kon het gemakkelijker de krijgsverrichtingen volgen en dichter bij de gekwetste soldaten zijn.

Het dringendste eerst doen

Ik moest daaraan denken toen ik de vergelijking van paus Franciscus las. De kerk – zowel afzonderlijke gelovigen als haar organisatie – moet dicht genoeg bij de mensen zijn. Daartoe moet zij beweeglijk genoeg zijn en goed uitkijken waar mensen in nood zijn, met open blik op zoek gaan naar die mensen en aandachtig genoeg zijn om nieuwe noden te ontdekken. En zich dan richten op wat de echte, vaak dringende noden zijn. De paus merkte op dat het na een veldslag geen zin heeft om aan een zwaargewonde te vragen hoe hoog zijn cholesterolpeil is en hoeveel suiker er in zijn bloed zit. Eerst de wonden helen, zoals de barmhartige Samaritaan deed met de beroofde man langs de weg. En daarna zijn er misschien nog andere dingen te doen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 21 oktober 2020

Pastoor Frans

Herdenkingsviering jong overledenen

Met de kerkgemeenschap van Geraardsbergen vinden wij het waardevol regelmatig een bijzondere herdenking te houden van overledenen die ons veel te vroeg ontvallen zijn.

De volgende herdenking gaat door op:
vrijdag 23 oktober 2019 om 20.00 uur
in de Sint-Bavokerk (Hoge Buizemont 165 te Geraardsbergen)

We nodigen iedereen van harte uit om met ons mee te bidden voor overleden familie. Het is misschien een moeilijke stap, een hoge drempel. Het kan ook een hulp zijn om vooruit te geraken, samen met anderen.

Na de gebedswake is er gelegenheid om iets te drinken en elkaar te leren kennen.

Meer info bij parochieassistente Ann Van Nieuwenhove (a.vannieuwenhove@hotmail.com)
Markt 34, 9500 Geraardsbergen, tel. 054 43 88 80

Herfst

Foto: Marjan De Ridder

Oktober is een maand die kan aanzetten tot bezinning. De natuur begint alles af te leggen wat ze in de lente en de zomer kwistig naar voor bracht aan kracht en schoonheid. Een groot deel van de vruchten zijn geoogst. Elk jaar laten heel wat mensen zich raken door dit onveranderlijk levensritme. Alles stemt tot ernst en inkeer: de eerste neerdwarrelende bladeren, de morgenmist, de wolken. De natuur lijkt ons uit te nodigen tot een bezinning op ons eigen leven. Daarbij kunnen in ons de woorden opkomen die Jezus sprak op het laatste Avondmaal: “Ik heb u de taak gegeven vruchten voort te brengen die blijvend zijn’. Levert ons leven de vruchten op die de Heer ervan verwacht? En wat we gerealiseerd hebben, houdt het ook stand, of is het zo zwak dat het vrij vlug zijn kracht verliest en vergaat? Alleen wat echt waardevol is, blijft.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 14 oktober 2020

Missiemaand

Oktober is in de hele katholieke kerk de actiemaand van Missio. Het past dat christenen zich een heel jaar lang wereldwijd met elkaar verbonden weten, maar in oktober geven we daar speciaal aandacht aan. Elk Missio-land kiest dan een thema en een gastland uit. Centraal staat natuurlijk altijd de verkondiging en beleving van het evangelie. Dit mondt uit in een wereldwijd netwerk van solidariteit.

‘Van harte’

Dit jaar nam de missieorganisatie Missio als leuze ‘Van harte!’ Wij worden uitgenodigd om in eigen hart op zoek te gaan naar de stem van God. Hij wil spreken in ons. Soms moeten we het heel stil maken om Hem te horen. Wat vraagt Hij je? Naar wie zendt Hij je uit? Wie heeft jou én Hem het meest nodig? Dat zijn zeker mensen uit onze eigen omgeving: iemand die gekwetst, arm of eenzaam is. Jij kunt voor hen een pleister op de wonde zijn, dagelijks brood, een warm vangnet. Met alle christenen verspreid over de wereld delen we één missie: met zijn allen een echo te vormen van Gods liefde. God bemint ons en het is onze zending die liefde door te geven aan anderen. Hoe we dit concreet doen hangt af van onze interesses en talenten. Voor we onze zending opnemen doen we er goed aan na te denken waar we goed in zijn. Dat kunnen we dan ten dienste stellen van Christus en zijn mensen, om te werken aan een warme kerkgemeenschap, dichtbij en veraf, waar de liefde altijd overwint.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 7 oktober 2020

Vuur uit de hemel, breng vuur in mijn hart

In de twee voorbije weekends hebben ruim honderdnegentig twaalfjarigen in verschillende kerken van Geraardsbergen het sacrament van het vormsel ontvangen. Ruim tachtig zevenjarigen deden hun eerste communie en in de komende weken zullen er nog bijna evenveel dit blije gebeuren meemaken. Proficiat aan deze kinderen en hun familie! En heel veel dank aan allen die zich inzetten voor de voorbereiding en de vieringen zelf. Door de corona konden de communies en vormsels niet plaatsvinden in de maand mei. Iedereen was blij dat het toenemend aantal besmettingen niet leidde tot een nieuw uitstel. Eindelijk was het feest er waarnaar de kinderen en hun families lang hebben uitgekeken.

[…]

Bij het vormsel wordt Gods Geest aan deze twaalfjarigen geschonken, als een kracht om uit te groeien tot een goede mens in het spoor van Jezus. Die kracht is wel nodig omdat zoveel elementen in ons en rond ons daarbij wel eens afremmen. Toen ik jaren geleden op een zaterdag in de late namiddag naar een parochiekerk reed om daar het vormsel te gaan toedienen, zag ik in de lucht twee luchtballonnen hangen. Die brachten mij op een idee over de werking van de heilige Geest. Een luchtballon kan maar opstijgen wanneer de koude lucht binnenin opgewarmd wordt. Het vuur is zijn kracht op een zekere hoogte blijft de ballon een mooie horizontale lijn volgen. En na een tijdje begint hij te zakken. Maar de mensen hebben betaald om toch geruime tijd in de lucht te blijven. Dan kan je van op de grond goed merken hoe men met een felle vlam de lucht opwarmt. Bijna onmiddellijk begint de ballon weer te stijgen en kan de reis verder gaan. – Iets gelijkaardigs gebeurt bij onze inzet om een goede mens te zijn. Wij beginnen er aan, maar na een tijdje verzwakken wij, wij beginnen als het ware te zakken. Want het is lastig altijd weer een goed mens te zijn in het spoor van Jezus. Dan is er nood aan nieuw vuur dat ons verwarmt en weer naar boven stuwt, nieuwe kracht die ons stimuleert en motiveert om ons tocht verder te zetten. Die kracht is Gods Heilige Geest, die wordt geschonken aan alle christenen en bijzonder aan onze vormelingen. Dat heilig vuur hebben wij nodig. Het is goed dat wij daar telkens weer biddend om vragen.

Pastoor Frans

(Lees meer in KERK & leven van 30 september 2020)