Maatregelen coronacrisis – update 31 maart 2020

Alle publieke kerkelijke vieringen afgelast

De bisschoppen van ons land hebben beslist dat alle openbare kerkelijke vieringen tot en met zondag 19 april afgelast zijn.
In overleg met de aanvragers van missen zullen hun intenties verplaatst worden naar later.

Alle liturgische diensten van de Goede Week worden geschorst. Naarmate informatie beschikbaar komt zullen wij de gelovigen inlichten over diensten die zij kunnen volgen op radio, tv of livestream. Deze inlichtingen zullen te vinden zijn op onze website.

Palmtakken

De Palmzondagviering mocht niet doorgaan. Er zijn geen palmtakken gewijd en er zullen ook geen gewijde palmtakken beschikbaar zijn, om verschillende redenen: wegens de buxusmot van vorig jaar is er nauwelijks palm beschikbaar; samenkomsten van personen zijn niet toegestaan; wij mogen het risico niet lopen om via palmtakjes het coronavirus door te geven. 

Tot op Goede vrijdag zullen bezinningskaartjes bij Palmzondag ter beschikking liggen in de kerken die open zijn.

De bisschoppen verklaren dat het ook niet aangewezen is om later (na het opheffen van de maatregelen) palmtakjes uit te delen. Deze horen immers eerst en vooral thuis in de liturgie van Palmzondag.

Verzoeningsvieringen

De voorziene verzoeningsvieringen moesten afgelast worden.

De bisschoppen van België verlenen toestemming aan de gelovigen om hun paasbiecht uit te stellen tot een latere datum. Of, zoals paus Franciscus het onlangs zegde voor de uitzonderlijke omstandigheden dit jaar: “Ja, het is mogelijk vergiffenis van God te ontvangen zonder priester; het volstaat met Hem te spreken, Hem de waarheid te zeggen: ‘Heer, ik heb dit en dat gedaan’, Hem dan om vergeving te vragen, een oprechte ‘akte van berouw’ te spreken en Hem te beloven ‘Nadien zal ik biechten, maar wil mij nu vergiffenis schenken’. En onmiddellijk zal men in Gods genade terugkeren”.

Chrismamis

Bisschop Lode Van Hecke zal op woensdag 8 april om 18u in besloten kring in de kapel van het bisschopshuis de heilige oliën en het heilig chrisma wijden. De bisschop vraagt alle gelovigen om in gebed met hem verbonden te zijn tijdens deze beperkte plechtigheid die normaliter de viering is waar de gelovige gemeenschap van ons bisdom zich verzamelt.
Voor de verdeling van de heilige oliën zal later een regeling worden meegedeeld.

Witte Donderdag, Goede Vrijdag, paaswake en Pasen  

Op die dagen mogen geen liturgische vieringen plaatsvinden. Naarmate informatie beschikbaar komt zullen wij via onze website de gelovigen inlichten hoe zij de liturgische diensten kunnen volgen op radio, tv of livestream.

Ook het bidden bij de kruisweg in onze kerken is afgelast.

Wij mogen niet samenkomen voor het liturgisch ochtendgebed dat gewoonlijk plaatsvindt in de Sint-Bartholomeuskerk op Witte Donderdag, Goede Vrijdag en Paaszaterdag. Aan wie het verlangt kunnen wij een mail sturen met het boekje dat voor deze gebeden gebruikt wordt (aanvragen via secretariaat@kerkingeraardsbergen.be of hitchinson.frans@belgacom.net ). U kunt het ook downloaden via de beschikbare link (pdf-document).

Het zou mooi zijn als wij dit ochtendgebed om 9 uur thuis zeggen en ons zo biddend met elkaar verbonden weten in deze heilige dagen.

De publieke viering van de paaswake is afgelast. Daardoor vervalt ook de zegening van het paasvuur en het aansteken van de paaskaars. De paaskaars zal in elke deelkerk ontstoken worden in het eerste weekend waarop opnieuw openbare vieringen toegelaten zijn. Dan zal ook het water gezegend worden en vindt de besprenkeling van de gelovigen plaats. Deze ritus is bedoeld als een bijzondere gedachtenis van het doopsel.

Doopsels en kerkelijke huwelijken

Alle doopsels en kerkelijke huwelijken worden uitgesteld tot wanneer deze vieringen opnieuw mogelijk zijn. De bisschoppen nemen deze beslissing “met alle begrip voor de ontgoocheling bij wie hun huwelijk of het doopsel van hun kind zorgvuldig hebben voorbereid en intens ernaar verlangen”. 
Wanneer opnieuw kerkelijke diensten toegelaten zullen zijn, zullen wij met de betrokkenen contact nemen om een nieuwe datum vast te leggen.

Kerkgebouwen blijven open

Waar mogelijk blijven de kerkgebouwen open voor individueel gebed en bezinning (tenzij de gemeentelijke overheid anders beslist). In het kerkgebouw, dat een publieke ruimte is, gelden uiteraard de veiligheidsvoorschriften van de overheid, in het bijzonder de ‘veilige afstand’ (minstens 1,5 m).

Vastencampagne Broederlijk Delen

Deze jaarlijkse vastencampagne is niet stilgelegd. Alleen konden de omhalingen in contant geld nu niet doorgaan. De bisschoppen roepen de gelovigen op onverminderd solidair te zijn met volken of landen in nood, en hun gift te storten via overschrijving. Voor Broederlijk Delen op rekening BE12 0000 0000 9292, liefst met de mededeling +++201/1000/50493+++.

Vormselvieringen 2020 verschoven

De vormselvieringen die voor de verschillende vormselkerken van Geraardsbergen voorzien waren voor 16 en 17 mei 2020 werden door de bisschop verschoven naar het weekend van 26 en 27 september 2020.

Wij voorzien met vrij grote waarschijnlijkheid dat de regeling dezelfde zal zijn als die van de meimaand (tenzij het bisdom later dit jaar nog beperkte wijzigingen invoert).

Dit komt hierop neer:
Zaterdag 26 september
14 en 16 uur in de vormselkerk Nederboelare (Reep)
Zondag 27 september
09 uur in de vormselkerken Zandbergen en Overboelare
11 uur in de vormselkerken Ophasselt en Geraardsbergen-Centrum

Begin mei sturen wij opnieuw een nieuwsbrief waarin we onze vormelingen zullen vragen te bevestigen dat zij op 26-27 september willen gevormd worden.

Indien deze datum een probleem vormt voor sommige vormelingen zoeken we in overleg naar een oplossing.


Toelichting vanwege het bisdom Gent

De bisschop heeft – in de lijn van de andere Belgische bisschoppen – bepaald dat de vieringen van eerste communie en vormsel niet zullen plaatsvinden in de komende paastijd.
 
Het zou natuurlijk mooi zijn indien dat dit schooljaar toch nog zou kunnen. De kinderen kijken er naar uit. Er is al een weg met hen en met de ouders afgelegd. Maar, we moeten realistisch zijn. De voorbije dagen hebben we verschillende scenario’s opgesteld en afgetoetst, ook bij medische experten. Alleen al de aard van de samenkomsten (grote groepen die binnen samenkomen, verschillende generaties samen, mensen samenbrengen uit verschillende plaatsen: gezin en familie, parochie, school) laat echt niet toe dat we dit de komende periode doen. De geconsulteerde medische experten zijn formeel. Overigens bereikten ons de laatste dagen meerdere berichten dat ook ouders, pastoraal verantwoordelijken, directies en leerkrachten hierover zeer bezorgd zijn. 
 
In onze afweging staat de gezondheid van iedereen voorop en onze maatschappelijke verantwoordelijkheid. Op de tweede plaats willen we een oplossing aanbieden die zoveel als mogelijk éénduidig is voor alle ouders. We houden ook rekening met het feit dat voor veel kinderen en ouders de eerste communie en het vormsel een echt familiaal gebeuren is. We willen dat familiale karakter respecteren. Ook voor parochies, catechisten  en al wie betrokken is bij de voorbereiding, is het nodig om toch een minimale voorbereidingstijd te kunnen organiseren. 
 
Rekening houdend met al die elementen zijn we tot het volgende besluit gekomen (alles natuurlijk onder voorbehoud van nieuwe richtlijnen van de overheid). Indien de coronamaatregelen toelaten dat we in september opnieuw mogen samenkomen, kiezen we als vormselweekend in ons bisdom: 26/27 september 2020. De kandidaat vormelingen zullen dan de lagere school verlaten hebben en in het secundair onderwijs zijn beland. Een grote stap voor hen met flink wat gewenning. Vanaf 11 september tot aan het vormselweekend zou er dan nog tijd kunnen zijn voor enige voorbereiding op het vormselsacrament. Deze voorbereidingen worden zo beperkt mogelijk gehouden.
 
Aan de ouders wordt gevraagd om de inschrijving van de vormeling te herbevestigen tegen uiterlijk 30 juni.
 
De vormselvieringen zullen per nieuwe parochie plaatsvinden en daartoe zal de bisschop in principe en eenmalig de pastoor-moderator vormseldelegatie verlenen. De bisschop en de vormheren die de bisschop aanzoekt zullen ook het vormsel over het bisdom toedienen tijdens dit weekend. Wie concreet vormheer is en op welke plaats, wordt later meegedeeld.

Bezinning bij de vijfde vastenzondag

Pastoor Frans schreef deze bezinning bij de vijfde vastenzondag.
Onderaan deze bezinning kan u een link vinden naar de livestream van twee vieringen nu zondag 29 maart.


In zijn beroemde roman ‘Schuld en Boete’ vertelt de Russische schrijver Dostojewski over de student Raskolnikov. Deze jongeman is geniaal begaafd, met een uitzonderlijk verstand. Eigenlijk heeft hij zijn hele leven nog voor zich. Maar hij kruipt eenzaam weg in zijn studentenkamer en verspeelt zijn dagen met nietsdoen. Voortdurend wordt hij heen en weer geslingerd tussen twijfel aan zichzelf en krankzinnige dromen van grootheidswaanzin. Eigenlijk beschouwt hij zich als waardeloos, enkel goed om vertrapt te worden. Op zekere dag ontmoet hij Sonja, een meisje zonder toekomst, maar die zichzelf en haar familie moedig staande houdt. Heel vlug komt Raskolnikov erachter dat zij een geheim heeft dat haar recht houdt. En omdat ook hij wil leven, probeert hij dat geheim van haar te vernemen. Pas na lang aandringen stemt Sonja erin toe het prijs te geven. Ze slaat de Bijbel open, en samen lezen ze het verhaal van de opstanding van Lazarus, en hoe Jezus roept: “Lazarus, kom naar buiten!” Het evangelie van de vijfde vastenzondag.

Dit verhaal had voor Sonja een enorme kracht. Van de ene kant ervaarde zij hoe zeer zij aan de grond zat. Haar leven wàs geen leven en bood geen enkele toekomst. Maar juist in de situatie waarin zij vastzat, hoorde zij telkens opnieuw die stem die niet enkel Lazarus, maar ook haar naar het leven riep. Jezus roept immers tegen de dood in. Wat Hij roept is: “Kom naar buiten”. En de dode trekt weg uit het graf. Hij wordt losgemaakt, bevrijd. Hij leeft.

Het is een wonder verhaal, dit evangelie over de opstanding van Lazarus. Het leert ons wat nu eigenlijk dood is en wat leven is, wat sterven en wat opstaan is. In verhalende vorm leert het ons dat de opstanding van dood naar leven niet enkel plaats vindt in een verre ‘laatste’ dag, maar evenzeer op het ogenblik dat een mens de stem van de Heer Jezus echt hoort en aanvaardt. Dat kan vandaag zijn. De opstanding is tegenwoordige tijd geworden. De toekomst kan vandaag zijn. Het nieuwe, eeuwige leven wordt immers geschonken door de stem te horen van Hem die door God is gezonden. Dat geloof maakt levend voor altijd. Als Jezus bij de dood van Lazarus zegt: “Wie in Mij gelooft zal leven”, vraagt Hij aan Marta: “Gelooft gij dit?” Dan bedoelt Hij: “geloof je dat voor wie gelooft de nieuwe toekomst al begonnen is, en dat God groter is dan elke dood?”

Wijzelf zijn vaak zoals Lazarus: zonder veel leven, aan handen en voeten gebonden, opgesloten. – In deze tijd van coronacrisis ondervinden wij volop hoezeer dat opgesloten zijn ons hindert, zowel lichamelijk als psychisch. – Hoe zullen wij opnieuw ademen en vrij worden? Wie maakt ons los en zendt ons een nieuwe toekomst tegemoet? Het is goed te weten dat de woorden “Lazarus, kom naar buiten” vandaag ook tot ons gericht zijn.

Deze vastentijd is de ideale periode om goed te horen hoe Jezus tot ieder van ons roept: “Kom naar buiten”. Om alle figuurlijke zwachtels waarmee wij gebonden zijn los te maken en nieuw te leven: in vrijheid gericht op God en onze medemensen. Een concrete toepassing daarvan kan zijn dat wij de banden van het kwaad losmaken waarin wij verstrikt zijn. Berouwvol, maar nog meer hoopvol. In de vastenperiode wordt ons dat nog meer dan anders voor ogen gehouden. Zelfs nu wegens de coronacrisis de biecht- en verzoeningsvieringen zijn afgeschaft. Christus zegt tot ons: “Kom naar buiten en leef nieuw. Kom los van uw kwaad en begin een mooiere toekomst”. Het is een ideale manier om naar Pasen toe te leven. Op die dag vieren we hoe Jezus vrijkomt van de dood en in glorie opstaat. In die doortocht van dood naar leven kunnen wij nu al delen, als wij ons in geloof en vertrouwen op Hem richten.


Eucharistieviering via het internet

Abdij Van Averbode – om 11.00 u. (via YouTube)

Livinusparochie in Herzele & Sint-Lievens-Houtem (via YouTube)

Bezinning bij de vierde vastenzondag

Pastoor Frans schreef deze bezinning bij de vierde vastenzondag.
Onderaan deze bezinning kan u een link vinden naar de livestream van twee vieringen nu zondag 22 maart.


In groepen van kinderen in de jeugdbeweging of op school wordt nogal eens als spel opgevoerd: een tijdje geblinddoekt rondlopen. Wie het moet doen is altijd blij als het voorbij is. Die begint te begrijpen wat hij bidt wanneer hij zegt: “Heer, dank U voor het licht”. En wat moet het zijn voor iemand die jarenlang niet meer ziet? Die weet heel goed wat hij zegt wanneer hij bidt: “Heer, geef dat ik zie”.

Is het u ook al opgevallen dat de blindgeborene uit het evangelie van deze zondag (Jo 9, 1-41) eigenlijk zelf niet vraagt om weer te mogen zien? Hij krijgt ongevraagd het zicht terug. En zo komt hij tot ontmoeting met Jezus die hem genezen heeft. Daarop gelooft hij in Jezus en begint hij over hem te getuigen aan wie het horen wil of niet. Hij heeft een dieper zicht gekregen dan alleen maar met de ogen. In geloof erkent hij Jezus als de gezondene van God. Hij beseft dat het goed is zich aan Hem toe te vertrouwen. Wat wij allen best ook zouden doen. “Maak dat ik zie, Heer, dat ik vooral U leer zien, dat ik ten volle in U kan geloven”.

Toch zijn ook gelovige mensen niet vrij van momenten van uitzichtloosheid. Ogenblikken waarop het niet goed gaat in het leven en waarop wij ons afragen: is God nu met ons of niet? “Heer, maak dat ik zie”, kan de bede zijn van de pelgrim in een bedevaartsoord, maar ook die van een mens die innerlijk in het duister leeft en vreest te verdwalen. Of van de teleurgestelde of depressieve mens die zich in een donkere tunnel lijkt te bevinden. Hij of zij heeft het moeilijk wanneer men zegt dat er uitkomst is en dat buiten de zon schijnt. “Heer, verlicht hun duisternis”. Vaak verdwijnt die duisternis niet eensklaps, zoals ook de zon niet in één ogenblik opgaat. Het duurt een tijd, en ondertussen tracht je zo goed mogelijk met de duisternis of het schemerduister om te gaan. Omdat duisternis een deel is en vaak een deel blijft van ons bestaan. Pijn of ziekte, kwaad dat je is aangedaan, je moet het soms lange tijd met je meedragen. En dan is het al een hele vooruitgang als iemand je helpt om het te dragen en je een straaltje van licht laat zien.

Deze gedachten kunnen ons misschien inspireren in deze moeilijke tijd van de coronacrisis. We bidden dat het einde ervan in zicht mag komen. En ondertussen trachten we de toestand zo goed mogelijk te beleven door correct de opgelegd maatregelen te onderhouden. En zijn we blij en dankbaar voor elk straaltje van licht in deze duisternis: de bewonderenswaardige inzet van artsen, medisch en paramedisch personeel, medewerkers in het sociaal werk, begeleiders… Of mensen die per brief, telefoon of de moderne media contact houden met medemensen, om hen te bemoedigen en te bevrijden uit eenzaamheid. Of die boodschappen doen… Liefde maakt creatief.

In ons gebed vragen we Jezus dat Hij zijn licht laat stralen in onze duisternis. Hij kan in onze diepten binnentreden en ze verlichten. Willen wij ons door Hem laten benaderen en aanraken? Daarin kunnen we troost en kracht vinden. We moeten niet per se alle duisternis ineens willen verdrijven, want dit lukt wellicht niet. Het betekent al veel als Christus zijn licht mag laten schijnen in ons en in onze leefsituatie. “Jezus, u bent het licht in ons leven. Laat nooit toe dat het duister mij overwint.” Of zoals het in een Taizélied gezongen wordt: “In mijn duisternis, Heer, ontsteek uw licht dat nooit uitgaat”.

Duisternis en schaduw zijn er in onze eigen kleine wereld; ze zijn er ook op onze grote wereldkaart. Donkere plekken waarop mensen met getrokken messen of geladen wapens tegenover elkaar staan, waar kinderarbeid en uitbuiting van volwassenen niet te overzien zijn, waar mensen groot en klein van honger of ziekte omkomen.

Broederlijk Delen en allerlei andere solidariteitsacties helpen om de duisternis wat te verminderen. Zij tonen de donkere plekken op de wereldkaart en steunen hen die ter plaatse licht en hoop brengen. Door het wegvallen van onze kerkdiensten in deze weken kunnen we geen omhalingen houden ten voordele van Broederlijk Delen. Maar misschien kunt u iets storten op rekening van deze organisatie. Of uw gift onder omslag aan ons bezorgen. Het helpt om metterdaad licht, hoop en toekomst te brengen voor velen.

Wie door Jezus genezen wordt en zijn licht ontvangt, wordt uitgenodigd dit licht ook uit te dragen en te verspreiden over de wereld. De apostel Paulus schreef: “De vrucht van het licht kan alleen maar zijn: goedheid, gerechtigheid, waarheid”. Werken van het licht doen, daaraan kan men zien of we waarachtig christelijk leven. Een oude spreuk blijft ook vandaag nog altijd waar: “In plaats van de duisternis met woorden te verwensen, doe je er beter metterdaad iets aan: steek een kaars aan”.

Pastoor Frans Hitchinson


Eucharistieviering via het internet

Abdij Van Averbode – om 11.00 u. (via YouTube)

Livinusparochie in Herzele & Sint-Lievens-Houtem (via YouTube)

Delen doet goed!

De campagne van Broederlijk Delen werd deze week uitvoerig voorgesteld op de startavond van de veertigdagentijd in Geraardsbergen. De aandacht gaat dit jaar, maar ook de komende jaren, volledig naar het tweede woord van Broederlijk Delen, het woord delen.

Armoede in Vlaanderen – armoede in Congo
We bekeken een film waarin aspecten zitten van armoedewerking zowel in Vlaanderen als in Congo. Een thema waar we in Geraardsbergen veel over te vertellen hebben. We hebben twee Congolese paters en heel wat Congolese parochianen. Ook hebben we twee welzijnsschakels in Geraardsbergen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 12 maart 2020

Bezinningsavond: “Waar is God als mensen lijden?”

“zoals in volle hitte een bron verfrissing brengt, zo kan God midden het lijden verkwikking brengen”

In zijn betoog op onze bezinningsavond van 20 februari vertrok professor Marc Steen van de vraag: “laat God lijden toe en hoe kan Hij ons helpen dit lijden te dragen”? Het is een feit: “Mensen gaan gebukt onder lijden”. Toch hebben we een troost, want ergens kunnen we een bron vinden die ons helpt dit lijden te dragen. Die bron kan God zijn. Zoals tijdens een tocht in volle hitte een waterbronnetje verfrissing brengt, zo kan God midden de hitte van het lijden een bron van verkwikking zijn.

Er zijn veel soorten van lijden, zichtbaar en onzichtbaar. Lijden waar we als mensen zelf verantwoordelijk voor zijn: roddels, ruzies, conflicten, oorlogen… Lijden dat ons overkomt: natuurrampen, ziektes… Psychisch lijden, zeker in onze 21ste eeuw die gekenmerkt wordt door onrust, depressie. Het sociale lijden. Mensen die door de mazen van het net vallen, in armoede leven, er alleen voor staan, eenzaam zijn… Het morele lijden: is lijden door menselijke breukervaringen. Conflicten tussen mensen, relatiestoornissen, afscheid moeten nemen van geliefden. Of lijden door schuldvragen: de twijfel rond iets dat je gedaan hebt of misschien toch niet. Het spirituele lijden: veel mensen hebben de zin van het leven verloren. De vraag naar de toekomst. Is er nog toekomst?

[…]

Lees meer in KERK & leven van 4 maart 2020

Broederlijk Delen: delen om goed te leven

Meer en meer burgers en beleidsmakers geloven in herverdeling en leven met genoeg.
De wereldwijde drang naar economische groei bracht ons aan de rand van een ecologische en sociale catastrofe. Klimaatverandering en buitensporige ongelijkheid bedreigen de samenleving. Blijven groeien is niet de oplossing om voor alle 7,7 miljard mensen op aarde een menswaardige levensstandaard te realiseren. Verandering is op til. Meer en meer burgers en beleidsmakers overal ter wereld geloven in een andere economie gebaseerd op herverdeling en leven met genoeg.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 26 februari 2020

Nieuwe campagne – nieuwe aanpak
De vorige jaren ging de aandacht van de campagne telkens uit naar een bepaald gastland. Dit jaar gaat de aandacht naar zowel het Zuiden, als naar onze eigen leefwijze. Zo wordt het leven van een familie in Congo vergeleken met het werk van welzijnsschakels in eigen streek, met het accent op delen. Delen is volgens ons het antwoord op de problemen die ons momenteel uitdagen. Delen doen we op elke plaats anders, in de jeugdbeweging delen we een pot choco, avontuur, het kampvuur. Op school delen we de speelplaats, boeken of een koekje. In de sportclub delen we beweging, vrije tijd en de douches. In de kerk delen we gebed, engagement, brood en inspiratie.
Elke zondag van de vasten nodigen de schriftlezingen ons uit ons leven te bekijken als één en al delen. Vasten is tijd om te geloven dat God zelf een en al delen is.

(Voor dit artikel maakte ik gebruik van artikels op de website van Broederlijk Delen.)

Ann

Vasten

‘Nearer, My God, to Thee’ is een Engelse christelijke hymne, die onder meer bekend is omdat het het laatste muziekstuk was dat door de muzikanten van de Titanic gespeeld zou zijn. De hymne is geïnspireerd door het verhaal van de Jakobsladder uit de Bijbel (Genesis 28,11-12). De derde strofe van de Nederlandse versie mag een uitgangspunt zijn voor een bezinning in de 40-dagentijd op weg naar Pasen. ‘Ja, iedere dag brengt mij U nader, naderbij.’ Voor doopleerlingen die in de paasnacht zullen gedoopt worden, toch een bijzondere betrachting. God nabij, of dicht bij God; gedoopt in zijn Naam. Jakob heeft lang geleden deze bijzondere ervaring gehad: nader bij God. Openheid, verbondenheid tussen hemel en aarde. Hij zag engelen van boven naar beneden; en van beneden naar boven. Jakob spreekt over de poort naar de hemel. Eeuwen later heeft Jezus zichzelf ‘de deur’ naar de hemel genoemd, ‘de weg’ naar de hemel. Maar Hij is ook Gods weg naar ons. Hij is de hemel binnen gegaan. Daar bereidt hij voor zijn volgelingen een definitieve plaats voor. Wij gaan, gespannen of ontspannen, zijn weg, door lijden en dood heen, in de hoop dat wij overleven. In de 40-dagentijd naderen wij zo, stapsgewijze, zondag na zondag, het hoogfeest van de opstanding van Jezus uit de dood.

‘WAT ZIJT GIJ GOED, O HEER!’
De goedheid van God doet deugd. Ook de goedheid van mensen doet deugd. Mensen hebben dat op een bijzondere wijze ervaren in de omgang met Jezus. Hij ging al weldoende rond. Ik wil het lied nog verder zingen: ‘Geheel mijn leven is een weldaad slechts van uw hand. Wie kan mij beter dan Gij zelf tot leidsman dienen, op mijn tocht naar ’t hemels vaderland…’ Jezus is een goede Herder. Goed zijn en goed doen is een opdracht die Hij ook aan zijn volgelingen-leerlingen toevertrouwde. Dus een vertrouwenskwestie.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 19 februari 2020

Paul Lacaeyse ss.cc

Mijn vakantie in Congo

Drie jaar na mijn laatste vakantie ben ik opnieuw naar Congo gegaan van 21 oktober tot 1 december 2019. Een lange reis! Je vertrekt van Zaventem met het vliegtuig, 8 uur later land je in N’Djili, de internationale luchthaven van Kinshasa. Je paspoort wordt snel gecontroleerd door het personeel van de immigratiedienst, maar je moet nog lang wachten om je koffers terug te krijgen. Als er iemand is die je met een wagen komt ophalen, dan ben je een gelukkige mens: je zult veilig tot je bestemming komen. Anders moet je onderhandelen met een of andere van de talrijke taxibestuurders die vóór de luchthaven op klanten staan te wachten, die met elkaar ruzie maken om de meeste klanten te hebben. Je moet opletten want hun prijzen verschillen van de ene tot de andere chauffeur en snel de chauffeur kiezen die je naar je bestemming zal voeren. In ieder geval, heb je nog een lang traject af te leggen tussen ongeduldige bestuurders die in alle richtingen rijden en op die manier lange files en grote vertraging veroorzaken.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 22 januari 2020


P. François Mbiyangandu