Dekenale slotbedevaart 2022 op de Oudenberg

Na drie jaren van onzekerheid kunnen we eindelijk weer samen komen, ook op de Oudenberg, samen met de verschillende parochies van ons dekenaat: Zottegem, Brakel-Lierde, Herzele-Houtem en Geraardsbergen. Dit doen we op vrijdag 27 mei om 20 uur om de Mariamaand af te sluiten.

In deze tijd vol dreiging willen wij ons bijzonder tot Maria richten als ‘Regina Pacis’,‘Koningin van de Vrede’. We hopen opnieuw op een stralende zomeravond en veel volk. Mensen die graag zingen of actief zijn in een koor vragen we om samen te zitten om in koor de zang van Marialiederen te ondersteunen. Zoals vroegere jaren doen we ook een bijzondere oproep naar misdienaars en Jokrigroepen. Voor hen organiseren we na de bedevaart een ontmoeting in het lokaal op de Markt 34.

We willen jullie hartelijk uitnodigen op dit dekenaal samenzijn met elkaar en met Maria.

De heilige Rita – feestdag op 22 mei

De heilige Rita of Rita van Cascia is ook een van die heiligen waarvoor een grote devotie bestaat en die heel sterk wordt vereerd en aangeroepen.

Zo staat ze onder meer bekend als de patrones van de hopeloze gevallen. Op heel wat plaatsen – zelfs op de meest onverwachte – vinden we kapelletjes ter ere van haar.

De naam Rita is een koosvorm van Margareta, een Grieks woord dat ‘parel’ betekent.

Leven

Zoals zoveel volksheiligen leidde ze geen gemakkelijk leven. Ze werd in 1381 te Roccaporena in Italië geboren. Dit dorpje lag zo’n vier kilometer ten westen van Cascia. Toen ze als jong meisje in haar wieg lag (zo vertelt de legende) vlogen er bijen in en uit haar mond die haar voedden met honing.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 18 mei 2022

Jan De Lil

Doen waar je goed in bent

In zijn boek ‘Als God renoveert’ ontwikkelt de Canadese priester en bisschoppelijk vicaris James Mallon enkele interessante ideeën voor hedendaagse kerkvernieuwing. Een treffende suggestie is: laat iedereen de taken doen waarin hij/zij goed is. Het naar eigen inzicht vervullen van taken die je sterke punten, talenten en hartstochten volledig benutten, kan aan je grote vreugde schenken. Er is in de wereld misschien geen grotere vreugde dan te weten en te ervaren dat de Heer onze inzet gebruikt in dienst van mensen afzonderlijk en van de Kerk als gemeenschap, lokaal of op ruimer vlak.

Wees jezelf

Ieder mens is uniek geschapen en door God begiftigd met eigen talenten. In onze tijd leeft bij nogal wat mensen de overtuiging dat iedereen alles kan bereiken als hij of zij zich daar maar volledig op concentreert en zich ervoor inzet. Onderzoek heeft echter aangetoond dat dit niet zo is. Mozart was een wonderkind dat al op zijn derde levensjaar geweldig goed piano speelde. Iemand anders zou gedurende tientallen jaren pianoles kunnen volgen bij de beste muziekleraren en zijn uiterste best doen, maar uiteindelijk toch tot slechts middelmatige prestaties beperkt blijven. Hoewel we tegenover God gelijkwaardig zijn, zijn we allemaal verschillend en uniek geschapen. Als we die uniciteit ontdekken en aanspreken realiseren we het plan dat God met ons heeft. Het is in ons voordeel als we niet langer proberen iemand anders te zijn en God de gelegenheid geven om ons te gebruiken door onze eigen sterke punten en aangeboren talenten te benutten.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 11 mei 2022

Een moeder leeft verder in haar kinderen

Jouw strelende handen
Jouw sussende woordjes
Jouw kussen: vluchtig veel
Of één ferme dikke!
Jouw klopjes op de schouder
Jouw aaien over de bol
Jouw zorgzame woorden
Jouw liefdevolle blik
Jouw open oren,
Jouw ruime warme hart.
Later…
worden WIJ jouw handen,
jouw ogen, oren, mond.
We fluisteren jou lieve woorden toe,
strelen je zilveren haren,
kalmeren je verhitte hoofd.
Het gaat allemaal heel vanzelf.
We delen dit met alle kinderen
met blikken naar elkaar
of stevige zoenen, een enkel handgebaar.
In ons hart is het feest,
dankbaar om de kinderen te zijn
van een moeder die ons leerde
een goed mens te zijn.

naar een gedicht van Marianne du Maine

Meimaand bij Maria in Geraardsbergen

Ben je op zoek naar een bijzondere overnachting? Kies dan voor de charme van ‘B&B Maria Geraardsbergen’. Daar vind je de echte gastvrijheid. Maria is deze maand je gastvrouw. Ze verteld over Geraardsbergen. Welkom!

Starten in Hunnegem: een kerkgang bij Maria van Vrede

Tot enkele tientallen jaren geleden deden ouders de ‘kerkgang’ met hun baby. 40 dagen na de geboorte. Ze toonden hun pasgeboren kindje fier aan de wereld, aan Maria, aan Jezus. In Hunnegem ben je in het oudste Mariaal bedevaartsoord van Geraardsbergen.
Hier, aan de Dender sinds 300 voor Christus, leeft en werkt een kleine Germaanse boerengemeenschap. Ook ambachtslui wonen er: ze hebben ruwe maar gouden handen, zoals Sint-Jozef. Vreugde en werkzekerheid: je bent een goede timmerman, mandenvlechter, smid, tonnenmaker… en je leert aan veel jongens een goede stiel.
Vreugde op het werk begint met vreugde thuis. Hier krijgt elke vrouw veel respect. Want vrouwen letten op het huishouden, en op de kindjes, en op de schoonmoeders. Moeder Maria is ons voorbeeld, want haar man Jozef heeft ze ontzettend lief, haar buren helpt ze, zoals ze haar nicht Elisabeth kon helpen. Haar kindje Jezus is haar kleine hartendief. Ze maakt tijd voor hem, ze leert hem alles, spelend: misschien wel lezen en schrijven, maar vooral hoe de wereld beter kan worden. Dat heeft Jezus zeer goed begrepen: luister maar naar zijn vernieuwende woorden en kijk naar zijn uitzonderlijke daden. Zijn moeder gaf Hij aan ons: Maria is echt onze moeder.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 4 mei 2022

Parochieberaad over synodale kerk (18 april 2022)

Na een inleiding door diaken Renaat over betekenis en doelstelling van synodaliteit in de Kerk, bracht parochieassistente Ann de aanwezigen in gesprek over vragen wij thema’s die het onderwerp concreter maakten. We vonden het waardevol de inzichten uit de bespreking niet enkel naar hogerhand door te geven maar ze ook breder te delen met onze medeparochianen.

Luisteren naar elkaar

Kinderen en kleinkinderen luisteren naar ouders en grootouders en omgekeerd. Zo tonen zij openheid voor de ervaring van anderen. Het is niet goed in het gesprek dingen op te dringen of op te leggen; het is beter stimulerend te spreken en een klankbord te zijn voor elkaar. Luisteren is tijd maken voor elkaar en merken dat de ander tijd maakt voor jou, in plaats van bezig te zijn met gsm of tv.

God spreekt tot ons. Daarvoor moet je je instellen. Het is een houding. Hij spreekt tot ons via gewone mensen. Een deelnemer was ooit verrast door het getuigenis van iemand die zei dat ze op de Oudenberg echt in biddend gesprek kwam met Maria. Een ander was getroffen door iemands getuigenis over een bijzondere ervaring van Gods aanwezigheid bij ziekte.

Naar sommige categorieën mensen wordt te weinig geluisterd in de Kerk: mensen met migratieachtergrond, mensen in armoede (die hebben vaak minder vaardigheid om zich uit te drukken of blijven in hun groep), of zieken (leven vaak op enige afstand van andere mensen doordat zij fysiek minder in staat zijn om aan groepsbijeenkomsten of kerkbijeenkomsten deel te nemen).

Spreken en luisteren in een pastorale situatie lukt beter met de ene mens en minder met de andere; het hangt van de aard van de personen af. Het wordt soms bemoeilijkt doordat mensen te gehaast zijn om weg te gaan, of ook als je niet te best hoort. Iemand vindt dat we toch meer kansen moeten krijgen en nemen om ons te laten horen en suggesties geven voor pastorale werking en liturgie, bv in de kerk een hoekje te organiseren waar kinderen kunnen plaatsnemen bij een boekje of een tekening tijdens een deel van de mis.

Als men luistert naar de zorgen van de wereld en de mensheid droomt men vooral van vrede, gerechtigheid en gelijkwaardigheid.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 27 april 2022

Beste (on)gelovige Thomas

Ik ben blij je te kunnen schrijven. De geschiedenis en de traditie hebben je onrecht aangedaan door je steevast ‘ongelovige’ Thomas te noemen. Ik heb met je te doen. Je verdient dit niet. Je bent een gelovige Thomas en zo moet je ook gekend zijn.  Ongeloof en geloof in hetzelfde hart.   Is je Griekse naam Thomas in het Aramees niet ‘Didymus’ of tweeling (Joh 11,16)? Zo word je in het evangelie trouwens drie keer genoemd, ‘Thomas, ook Didymus genoemd’.  Wie dan je tweelingbroer of tweelingzus was, weten we niet. Sommige bronnen spreken over een Judas als broer, andere beweren dat je de tweelingbroer van Jezus was.  Wat we wel weten is dat we ‘tweeling’ zijn met jou. Want  geloof en ongeloof, het is aanwezig in elk mensenhart. Daarin zijn we elkaars broers of zussen.

Het verhaal waarin je centraal staat, wordt elk jaar op de eerste zondag na Pasen in de geloofsgemeenschap voorgelezen.  We noemen die zondag ‘beloken Pasen’ omdat die de paasweek afsluit. (Afsluiten of beluiken, het tegengestelde van ontluiken, openen.) En omdat er een verband is met wat je medeleerlingen deden.  Zij hielden de deuren van hun verblijfplaats gesloten, beloken, uit vrees voor de Joden.

Onze zusters en broeders van de orthodoxe kerk noemen die eerste zondag na Pasen dan ook terecht Thomaszondag.  Mooi toch.

Beste Thomas, je naam inspireerde de eeuwen door mensen. De heilige Thomas Becket (1118-1170), aartsbisschop van Canterbury en Thomas van Aquino (1225-1274), dé grootste middeleeuwse theoloog en filosoof, zijn naar jou genoemd, net als de heilige Thomas More (1478-1535), kanselier van koning Hendrik VIII van Engeland (1491-1547).

[…]

Lees meer in KERK & leven van 20 april 2022

Je heel genegen

Johan Verstockt

Wees barmhartig

Kopie van Pieter Brueghel II – Christus en de overspelige vrouw (Bron: Wikipedia)

Sommige filmliefhebbers vinden een film vooral goed wanneer zij zich kunnen inleven in de personages. Zo bekeken is het evangelie van de komende zondag zeker geschikt om verfilmd te worden, al was het maar voor een kortfilm. Dit evangelie is bij veel mensen goed bekend: het verhaal over ‘de overspelige vrouw’, in Johannes 8, 1-11. We vinden er gemakkelijk onszelf in terug. Wie aandachtig luistert, kan zich zelfs verplaatsen in verschillende figuren in dit evangelieverhaal. We kunnen even goed behoren tot de harde veroordelende kring van de farizeeën en Schriftgeleerden als dat we in de plaats kunnen staan van de weerloze zondares. Soms passen we goed bij de zwijgende groep van toeschouwers. En nu en dan zijn we zoals de milde en barmhartige Jezus. Dat zijn onze beste momenten. Elk van deze houdingen verdient onze aandacht.

Zonder mededogen

Soms zijn we inderdaad streng en zonder mededogen. Wie onder de maat blijft moet eruit. Wie niet voldoet aan de eisen en de regels, wijzen we met de vinger na. Wij stellen ons op als rechters. En zulke volksrechtbank kan hard zijn, en onrechtvaardig. Wie fouten maakt, veegt als het ware zijn toekomst uit. Want: nieuwe kansen geven aan zo iemand, wie zou dat doen? Dat kan toch niet?! Ga maar na als ergens iets kwaads gebeurt. Mensen lopen te hoop. Overvloedig geven ze hun bedenkingen ten beste. En de mens over wie het gaat, staat dikwijls machteloos en armzalig, moederziel alleen. Wie wil dan nog de verdediging opnemen? Wie dat aandurft moet oppassen, of hij deelt nog mee in de brokken. Het is moeilijk om te weerstaan aan de bekoring om mee te gaan staan in de kring van de onbarmhartigen en mensen vast te prikken op hun verleden. Zo heel anders is het woord van God dat klinkt bij de profeet Jesaja: “Denk niet meer aan het verleden en sla geen acht op wat voorbij is. Ik onderneem iets nieuws.” (Jes. 43, 18-19). Op dezelfde manier roept het evangelie ons toe: “Oordeel niet. Laat dat aan God over. Toon u rijk in mededogen en barmhartigheid.”

[…]

Lees meer in KERK & leven van 30 maart 2022

Parabel van de verloren zoon

De parabel of gelijkenis van de verloren zoon is wellicht een van de bekendste en meest geschilderde gelijkenissen uit het Nieuwe Testament. Het verhaal werd verteld door Jezus Christus en staat in Lucas 15, 11-32.

Het verhaal

We kennen het allemaal. Het gaat over een vader met twee zoons. De jongste zoon eist zijn erfenis op van zijn vader. Zodra hij deze ontvangt, trekt hij weg en verkwist het geld in het buitenland. Hij wordt een bedelaar, werkt als varkenshoeder en heeft zo’n honger dat hij verlangt terug te keren naar het huis van zijn vader. Hij besluit zijn zonden aan zijn vader te belijden en hem om een baan als dagloner te vragen. Als hij daadwerkelijk naar huis terugkeert, is de vader zo blij met de terugkeer van zijn zoon dat hij hem nauwelijks laat uitpraten en hem meteen weer thuis brengt. Hij kleedt hem feestelijk aan en geeft een groot feest.

Als de oudste zoon, die de vader altijd trouw heeft gediend, klaagt over het gedrag van de vader, antwoordt deze: “Mijn jongen, jij bent altijd bij me, en alles wat van mij is, is van jou. Maar we konden toch niet anders dan feestvieren en blij zijn, want je broer was dood en is weer tot leven gekomen. Hij was verloren en is teruggevonden.”

Karakters

Laten we ons even in de plaats stellen van de karakters die voorkomen in deze parabel. 

Er is de jongste zoon. Hoe oud deze is wordt niet vermeld en heeft ook geen belang. Hij is wel inventiever dan zijn broer. Is het niet mogelijk zijn dat deze jonge man tot het besef komt dat hij niet zijn ganse leven wil werken in het ‘bedrijf’ van zijn vader, maar dat hij de wijde wereld in wil op zoek naar avontuur, naar andere uitdagingen, naar andere horizonten? Vandaag de dag is dit een normale zaak. Hoeveel jonge mensen ondernemen eerst geen wereldreis vooraleer ze aan werken denken?

Het jammere van de jongste zoon is echter dat hij blijkbaar al snel in de val trapt van het valse leven. Onbetrouwbare vrienden buiten hem uit, prostitutie, potverteren, drinkgelagen zorgen ervoor dat zijn bezit er snel wordt doorgejaagd.

Wanneer de jonge man gebrek begint te lijden vindt hij een bescheiden baantje als varkenshoeder, maar pas wanneer de echte ellende toeslaat en hij haast omkomt van de honger krijgt hij berouw en beslist hij terug te keren naar zijn vader.

Dit is een belangrijke kentering in het verhaal. De jonge man die tot inzicht komt en berouw toont.Is dat niet mooi? De vraag is echter: toont hij echt berouw of handelt hij enkel uit eigenbelang? Hij heeft honger en weet dat er bij zijn vader eten in overvloed is. Toch zet hij zijn verwaandheid opzij en keert hij terug naar zijn vader.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 23 maart 2022

Jan De Lil

Bronnen: Tertio 15 december 2021 en School voor geloofsverdieping december 2007