WOORD VAN DE DEKEN – “Ja” zeggen met Maria

Beste zussen en broers in Christus,

Het feest van de Tenhemelopneming van Maria is telkenjare een mijlpaal in het liturgisch jaar. 15 augustus kondigt de heropstart aan van het maatschappelijke en ook het kerkelijke leven. Een nieuw begin staat voor de deur…

Een wereld in permanente modus van verandering

Door de snelle evoluties in de wereld van onze tijd ziet alles er effectief ook een stuk anders uit. Dat ervaren we ook in onze kerkgemeenschap. De parochieploegen, kerkraden, catechesewerking, verenigingen, dekenale ploeg… alles verandert snel. Jaar na jaar zien we het aantal kerkgangers slinken. We voelen de nood aan om te herstructureren en de krachten te bundelen, om creatief in te spelen op de snel evoluerende toestand. Een hele opdracht, maar tegelijk een mooie uitdaging. Allen samen, in een synodaal proces, mogen we zoeken naar wegen om Christus en zijn evangelie aanwezig te brengen in onze moderne cultuur. Veel methodes, structuren en gebouwen die in het verleden hun dienst hebben bewezen dienen we grondig te herdenken en te hervormen, of zelfs te laten varen. We zullen de weg moeten gaan die Christus ons heeft getoond: de weg van de graankorrel. Ons de kunst moeten eigen maken om af te sterven aan alles wat ons bindt aan oude vormen en gestalten. Alleen zo maken we plaats voor de nieuwe vruchten die God ook in deze tijd op zijn Wijngaard zal laten opschieten. Als deken van het dekenaat Zottegem geloof ik in die toekomst. De eerstelingen van de oogst zijn al zichtbaar in de vier parochies van ons dekenaat: Zottegem, Geraardsbergen, Brakel-Lierde, Herzele-Houtem. Laten we de ingeslagen weg met groot geloof en vastberadenheid verder betreden. Ik dank alle gelovigen en bijzonder allen die zich sterk engageren in ploegen en werkgroepen in de parochies van ons dekenaat. Mijn gedachten gaan ook naar de priesters, diakens en vrijgestelden. Op hen rust een zware verantwoordelijkheid. Moge de Heer hen zegenen en in goede gezondheid bewaren. Dat zij mogen volharden in hun roeping en zending, in verbondenheid met velen en dat het visioen van het Koninkrijk in hun hart en geest levendig moge blijven.

Een nieuwe benoeming voor uw pastoor-deken

U hebt wellicht reeds vernomen dat de bisschop mij gevraagd heeft om deken te worden van het dekenaat Aalst, en pastoor van de nieuwe parochie Sint-Martinus, Aalst-Linkeroever. Enerzijds ben ik de bisschop zeer dankbaar omdat hij zoveel vertrouwen in mij stelt. Aalst is de tweede grootste stad in het bisdom Gent. Een agglomeratie van 90.000 mensen, en ook een uitgebreid dekenaat, dat zich uitstrekt tot Ninove. Maar anderzijds kwam die vraag totaal onverwacht op mij af. In Zottegem ben ik al twaalf jaar deken. Eigenlijk doe ik al meer dan 30 jaar dienst in onze streek. Bovendien is Zottegem mijn geboortestad en woont mijn familie hier, ook in Geraardsbergen en Brakel… Moeilijk… Na veel dagen van gebed en onderscheiding, en na verschillende gesprekken heb ik uiteindelijk ja gezegd aan de bisschop. Ik verberg niet dat dat met pijn en verdriet gepaard ging. Intussen is er wat tijd overheen gegaan. Met vertrouwen zal ik de hand aan de ploeg slaan. Met inzet van heel mijn persoon zal ik mij wijden aan de pastoraal in dat mooie dekenaat Aalst. En… het is niet ver… een boogscheut van hier… Half oktober komt er een dankviering in Zottegem, bij mijn afscheid. Eind oktober word ik door bisschop Lode van Hecke aangesteld als deken te Aalst. Kortelings worden de precieze data en uren vastgelegd en gecommuniceerd. Intussen is het bisdom op zoek naar een nieuwe pastoor-deken voor Zottegem. Ik wens mijn opvolger nu reeds alle goeds toe.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 17 augustus 2022

Een hartelijke, dankbare en bijzondere groet,
Hans Vandenholen, pastoor-deken

Wijsheid van de regeerders

Op 21 juli laatstleden hield bisschop Lode Van Hecke ter gelegenheid van de Nationale Feestdag bij het Te Deum in Gent een bezinning over een passage uit het Tweede Boek Kronieken(1, 7-12). Het is een tekst waar Salomo goddelijke wijsheid ontvangt, een tekst die koningen en regeringsleiders eeuwenlang heeft geïnspireerd.

10 Schenk mij daarom wijsheid en inzicht en laat mij dan zo dit volk leiden en besturen, want wie zou anders in staat zijn recht te spreken voor dit grote volk van u?’ 11 En God sprak tot Salomo: ‘Omdat gij juist deze wens geuit hebt, en gij niet gevraagd hebt om rijkdom, om schatten en glorie, noch ook om de dood van uw vijanden en zelfs niet om een lang leven, maar om wijsheid en inzicht om recht te spreken voor het volk waarover Ik u tot koning heb aangesteld, 12 daarom zullen wijsheid en inzicht uw deel zijn, maar Ik zal u bovendien zoveel rijkdom schenken, schatten en glorie, als geen koning voor u ooit bezeten heeft, en ook geen koning na u ooit bezitten zal!’

Koning David was gestorven. Hij zou in de christelijke geschiedenis het type worden van de goede vorst en beheerder van zijn land. Nu neemt zijn zoon Salomo de taak over. Salomo is zich in alle ernst bewust van zijn opdracht. Hij bidt tot God bij de aanvang van zijn koningschap. Maar wat hij aan God vraagt staat ver af van dat waar wereldheersers vaak het eerst aan denken: rijkdom en schatten, roem, de dood van de vijanden en een lang leven. Ook al vragen zij dat niet alleen voor zichzelf, maar voor hun volk, toch is het allemaal erg ik-gericht. Vandaag zien we nog meer dan vroeger dat geen enkele natie alleen aan zichzelf kan denken. We maken deel uit van één grote gemeenschap.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 17 augustus 2022

bron: Kerknet – bisdom Gent

Heilige Clara

De geloofsgemeenschap gedenkt op 11 augustus de heilige Clara van Assisi (1193-1253).

Wie Clara zegt, denkt mogelijk aan de clarissen of de arme klaren. En misschien ook aan eieren brengen bij de clarissen voor goed weer. De zusters clarissen van het klooster in de Penitentenstraat in Geraardsbergen, die er aanwezig waren tussen 1846 en 2002, kenden die traditie ook. Die gewoonte, die ook nog op andere plaatsen bestaat, vindt haar oorsprong enerzijds bij de betekenis van Clara’s naam – de heldere, de lichtende, de stralende – en anderzijds bij de bepaling uit haar kloosterregel om geen vlees te eten. Dan maar eieren brengen en hopen op en bidden voor stralend weer. ‘Eieren voor Klaarke, goed weer voor het paarke’.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 10 augustus 2022

Johan Verstockt

Deken Vandenholen benoemd in Aalst

Onze deken E.H. Hans Vandenholen is op 11 juli benoemd tot deken van het dekenaat Aalst en tot pastoor-moderator van de parochie Heilige Martinus (Aalst-Linkeroever). Om die reden verlaat hij dus het dekenaat Zottegem, waartoe ook Geraardsbergen behoort.

Wij danken deken Hans voor zijn grote en waardevolle inzet voor het dekenaat. Hij heeft – vooral in zijn thuisbasis Zottegem – talloze initiatieven genomen en ondersteund waarvan de vruchten in de toekomst zichtbaar zullen blijven. Hij heeft ook altijd waardering gehad voor onze pastorale werking in Geraardsbergen. Daarvoor zijn we hem zeer dankbaar. Wij wensen hem een vlotte overstap naar Aalst en vooral veel menselijke en priesterlijke voldoening bij zijn inzet voor God en zijn mensen.

Openluchtmis op 15 augustus

Ter gelegenheid van het feest van O.L.-Vrouw-Tenhemelopneming vieren wij op 15 augustus om 17.00 u. een openluchtmis bij de kapel van Richard en Eliane Remory, IJsbroekstraat 60A in Schendelbeke.

Wij zijn blij dat wij – na enkele jaren onderbreking door corona – de traditie van deze vieringen weer kunnen opnemen. Het wordt opnieuw een biddend samenzijn in een aangenaam kader, met veel mensen die zich in verbondenheid richten tot Maria.

Iedereen is welkom, vrienden, familie en parochianen van Geraardsbergen en omstreken.

Na de viering is er kans tot ontmoeting bij een drankje en een hapje.

Door deze openluchtviering vervalt de avondmis van 17 uur in de kerk van Nederboelare.

Samen onderweg

Enkele tientallen jaren geleden behoorde tot het repertoire van de moderne kerkzang het lied ‘Wij zijn samen onderweg’. De gelovige mens is altijd onderweg. Het klinkt als een gevleugelde uitspraak. Als een wijsheid waar niet aan te tornen valt. In het leven en in het geloof kun je jezelf nooit als ‘gearriveerd’ beschouwen.

Je blijft zoeken en groeien, je leven lang

Toch roept dat beeld soms wrevel op. Niemand wil zijn leven lang onderweg zijn zonder ooit thuis te komen. De Vliegende Hollander bleef eeuwig reizen omdat hij vervloekt was, niet uit vrije verkiezing. Hetzelfde gold voor Ahasverus, de wandelende jood. Veel dingen doen we onderweg: bij onszelf de moed erin houden, bijpraten met onze volwassen kinderen, van gedachten wisselen met vrienden, een buurtfeest organiseren… We zijn stilaan veel meer onderweg dan ons lief is. Wanneer zullen we nog eens thuiskomen? Met zijn allen bij elkaar in eenzelfde ruimte kunnen zitten?

Samen het brood breken

Ook geloven doe je onderweg. Maar dan eerder in de betekenis van ‘tussendoor’. Zoals we alle belangrijke dingen in het leven onderweg en tussendoor doen: van iemand houden, voor iemand zorgen, je idealen delen. Je gaat er zelden echt voor zitten om dat eens een halve dag aan een stuk waar te maken. Het gebeurt allemaal onderweg, tussen het afruimen van de tafel en het strikken van de schoenveters, tussen het luisteren naar het zoveelste oude verhaal van de buurvrouw en het klagen van de tienerdochter, tussen het ontmoedigende klimaatnieuws en de vlotte praatjes van mensen die moedwillig een goed initiatief saboteren uit eigenbelang.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 20 juli 2022 (let op! parochieblad is voor drie weken)

Viering Onze-Lieve-Vrouw van Costa Rica in Sint-Bartholomeuskerk

Foto: Luc Balens

Op zondag 7 augustus om 15 uur vindt in de Sint-Bartholomeuskerk van Geraardsbergen een bedevaart plaats naar het beeld van Onze-Lieve-Vrouw der Engelen, patrones van Costa Rica. De mis wordt bijgewoond door Costa Ricanen die in België wonen, waaronder de ambassadeur en de consul-generaal van Costa Rica in ons land. Het beeldje is een replica van ‘La Negrita’, een zwart beeldje van Onze-Lieve-Vrouw, waarvan velen geloven dat het miraculeus is. Het origineel wordt bewaard in een schrijn in de basiliek van Onze-Lieve-Vrouw der Engelen in de stad Cartago.

Het beeldje van Nuestra Señora de los Ángeles werd op 24 oktober 2009 aan onze kerk geschonken door een delegatie Belgische Costa Ricanen. Later gaven zij er eveneens een aan de Sint-Pietersbasiliek te Rome. Rome en Geraardsbergen zijn de enige twee plaatsen in Europa waar zich een dergelijk beeldje bevindt. Bij ons staat het opgesteld in de zijkapel van Sint Antonius. Regelmatig komen er mensen bidden bij Nuestra Señora en een kaarsje aansteken.

Iedereen is welkom in deze bedevaartmis!

Vakantie

Niet zo vanzelfsprekend

Dat we vandaag de dag vakantie hebben en op reis kunnen gaan, vinden we niet meer dan normaal. Toch was dit niet altijd zo. Het is pas op 8 juli 1936 dat betaalde vakantie een collectief recht werd. Deze eerste week betaald verlof werd afgedwongen door de arbeidersbeweging na een zeer woelige periode in 1932 en 1936 met grote stakingen voor betere loons- en arbeidsvoorwaarden.

Tot in 1936 bestond betaald verlof enkel in grote bedrijven waar vakbonden sterk stonden. Zo hadden de spoorwegen reeds sinds 1925 acht dagen vakantie. Vandaag geldt in Europa voor iedereen het recht op 20 dagen vakantie (in de 5-dagenweek).

Vakantie (uit het Latijn vacare, “afwezig zijn”) is dus niet langer voorbehouden voor de hogere klassen van de bevolking (adel of hogere burgerij), maar komt op het eind van 19de eeuw ook in het bereik van een deel van de middenklasse (vrije beroepen, rijke handelaars, …) en later ook meer en meer in het bereik van de arbeidersklasse of het lager kaderpersoneel (fabrieksbedienden, lagere ambtenaren,

gestreden hebben opdat elkeen recht zou hebben op een aantal dagen vrije tijd.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 29 juni (let op! parochieblad is voor drie weken)

Vakantie-anders

Gelukkig zijn er heel wat mensen die hun vakantieperiode anders invullen. Soberder, eenvoudiger. Mensen die het nu zo begrepen hebben op het massatoerisme. Voor wie exotische bestemmingen geen must zijn. Maar die genoeg hebben aan een meerdaagse wandeling of fietstocht in de natuur… aan steden bezoeken en andere culturen opsnuiven… zelfs enkele dagen aan zee of in de Ardennen hier dicht bij ons, kan hen voldoende rust en avontuur bezorgen. Je hoeft het echt niet ver te zoeken om van een welverdiende vakantie te genieten. Je kunt het ook vinden in rust, stilte en schoonheid. Het schone ligt soms zo dichtbij: de tover van een zonsopgang, het spetterende vuurwerk van een zonsondergang. Het zijn onvergetelijke momenten. Er is zoveel om van te genieten: bloemen, vogels, vlinders, groene heuvels en weidse landschappen, kleuren en geuren, spelende kinderen, boeiende volwassenen… Je kan elke dag een ontdekkingsreis maken. De vakantie is een geschenk vol verrassingen. Geniet ervan.

We wensen jullie een aangename, onbezorgde en fijne vakantie.

Jan De Lil

Oekraïense vluchtelingen in Geraardsbergen

Sinds de inval van Rusland in Oekraïne zijn veel Oekraïners op de vlucht, in eigen land naar het westen, en naar het buitenland, vooral naar Polen, maar ook naar de rest van de wereld. Een deel van de vluchtelingen kwam in België terecht, ook in Geraardsbergen.

Stand van zaken op 7 juni 2022

Het onthaalteam Geraardsbergen bezorgde ons enige informatie over hun aanwezigheid in onze stad.

Er wonen op het grondgebied van Geraardsbergen momenteel 107 Oekraïense vluchtelingen die het beschermingsstatuut van ontheemden hebben aangevraagd. Daarvan zijn er momenteel 101 die een hulpvraag gesteld hebben aan het OCMW en door het OCMW gesteund worden, financieel en sociaal. Twee daarvan zijn sinds vorige week naar Oekraïne teruggekeerd.

50 Oekraïense vluchtelingen in Geraardsbergen verblijven bij 18 gastgezinnen die zich via #plekvrij hebben aangeboden. Daarnaast verblijven er nog 51 Oekraïense ontheemden op ons grondgebied, die zelfstandig wonen of opgevangen worden door kennissen, vrienden of familie, maar een beroep doen op het OCMW voor hulp via het onthaalteam en/of de sociale dienst. Er zijn ook 6 Oekraïense vluchtelingen in Geraardsbergen waar wij kennis van hebben. Ze hebben zich aangemeld op de dienst vreemdelingenzaken, maar ze doen geen beroep op het OCMW omdat ze werken, over genoeg middelen beschikken of door iemand geholpen worden. Wij hebben momenteel nog 7 gescreende gastgezinnen in Geraardsbergen die samen nog 15 mensen kunnen opvangen. Het onthaalteam houdt hen in reserve om noodsituaties lokaal op te vangen.

belangrijk kunnen zijn voor hen. Een huis zoeken, onderwijs, Nederlands leren, OCMW, het ziekenfonds, werk, gelijkwaardigheid van het diploma, medische hulp, integratie…

[…]

Lees meer in KERK & leven van 22 juni 2022

diaken Renaat

Feestelijke afsluiting jaar: Leven vanuit de doop

Het eerste jaar van vorming en bezinning over ‘leven vanuit de doop’ werd afgesloten op Pinksteren. Tijdens de Pinksterwake dachten we samen na over onze opdracht als gedoopte. Volgend werkjaar gaan we opnieuw van start met het project ‘leven vanuit de doop’.

In ons bisdom werd het eerste jaar feestelijk afgesloten met een avond in Gent met zang en getuigenissen: een doopcatechiste, een catechumeen, een priester van de Anglicaanse kerk, een begeleider van het project ‘leven vanuit de doop’, twee pastores in woonzorgcentra.

Doopcatechiste

Sanne Vermeeren stelt zich de vraag hoe twee dingen naar elkaar kunnen toegroeien: enerzijds het verlangen van mensen naar rituelen en anderzijds het aanbod van sacramenten vanwege de kerk.
Er is een grote vraag van mensen naar rituelen bij overgangsmomenten in het leven van een mens: doop, eerste communie, vormsel, huwelijk. Hoe kunnen we dit blijven verzorgen?
De voorbereidingen moeten volgens Sanne minder theoretisch en meer belevend zijn. Van theorie blijft veelal niets of weinig hangen. Catechisten leggen mee een weg af met mensen die zich voorbereiden op een sacrament. Het is voor beiden een leer- of groeiproces. Ook catechisten kunnen door inbreng van mensen een nieuwe kijk krijgen.

Zesjarige dopelingen

Voorbeeld bij zesjarige dopelingen: Sanne vraagt aan de dopelingen om zich te laten zien aan de gemeenschap in de kerk, door op hun stoel te gaan staan. Daarna vraagt ze aan iedereen in de kerk, of deze willen gaan staan als ook zij gedoopt zijn. Zo zien kinderen dat zij nu gedoopt zijn zoals al die andere mensen in de kerk. De aanwezigheid van de gemeenschap is belangrijk bij de doop.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 juni 2022

Ann Van Nieuwenhove