COSTA RICAANSE GEMEENSCHAP OP BEZOEK

In Brussel en omgeving leeft een (eerder kleine) Costa Ricaanse gemeenschap. Enkele jaren geleden kwam zij in contact met de Sint-Bartholomeusparochie van Geraardsbergen. In 2009 schonk zij aan de kerk een replica van het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van de Engelen, de beschermheilige van Costa Rica. Dit Mariabeeldje bevindt zich nu in een zijkapel van de kerk. Regelmatig komen mensen daarbij bidden en een kaarsje aansteken.

Op zondag 7 augustus zal een delegatie van de Costa Ricaanse gemeenschap deelnemen aan de hoogmis van 11 uur in de Sint-Bartholomeuskerk. Iedereen is uitgenodigd om in verbondenheid met onze bezoekers de eucharistie te vieren. Welkom!

Het huwelijk, al eeuwen lang een jawoord

Op 24 april was het Erfgoeddag, dit jaar in het teken van ‘rituelen’. In de Kunstacademie van Geraardsbergen vond een tentoonstelling met muziek, eten en animatie plaats over huwelijksrituelen, traditionele en hedendaagse. Terugblikkend op dit evenement schenken we hier aandacht aan de geschiedenis van het huwelijk.

Voor de 11de eeuw bestond er geen eenduidig antwoord op de vraag wat het huwelijk nu precies inhield en hoe het moest gesloten worden. Trouwen was een aangelegenheid tussen de ouders van het echtpaar. Het was vaak een politieke of economische overeenkomst. In de 11de en 12de eeuw werden de eerste regels opgesteld over het huwelijk.
In 1563 besloot de Kerk tijdens het Concilie van Trente dat het kerkelijke huwelijk alleen voltrokken konden worden in het bijzijn van een priester en andere getuigen. Het huwelijksregister wordt al 450 jaar bijgehouden. Het wettelijk huwelijk werd door Napoleon ingevoerd zodat de rechten en plichten ook een wettelijk karakter hebben.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 20 juli 2016

Sinds het begin van de 20ste eeuw werden man en vrouw meer zelfstandig, kwamen ze op voor zichzelf en eisten ze rechten. Met die emancipatie kregen huwelijk en gezinsleven een nieuwe betekenis. Heel wat koppels maken een doordachte keuze, vaak na jaren kennismaking en samenwonen. Het dekenaat Geraardsbergen nodigt jaarlijks de aanstaande trouwers uit op twee bijeenkomsten om samen na te denken over de betekenis van het huwelijk, met bijzondere aandacht voor de zin van een christelijk huwelijk. Meer informatie hierover is te vinden op de website www.kerkingeraardsbergen.be, onder de rubriek ‘veelgestelde vragen’.

Albert Gossye

De vakantie ligt voor ons

De zomermaanden brengen voor velen een zee van tijd. Om te doen wat ze graag doen. Om te genieten van een welverdiende rust zodat ze er nadien weer tegenaan te kunnen. Vakantie mag echt vrije tijd zijn. Geen opdrachten en taken, geen uitgestippeld plan, geen gejaagdheid. Niets moet.


Het is een tijd van ontmoeten. Je contacten verbreden of vertrouwde vrienden gaan opzoeken. Het is ook een tijd voor jezelf: een adempauze om diepere bronnen van inspiratie aan te boren. Luisteren naar de stilte van ons hart, naar de bronnen van je leven en je engagement. Velen stappen op reis gemakkelijk een kerk binnen, iets waarvoor ze tijdens het werkjaar nauwelijks tijd lijken te hebben. Maar God is ook te vinden in onze ontmoetingen, in het extra bezoek aan een eenzame, een zieke of oudere medemens wiens vaste bezoekers tijdens de vakantie ook wel eens weg zijn, in inzet van jeugdleid(st)ers voor hun kinderen op kamp of in de sport. We hoeven niet allen naar de zon te trekken. We kunnen mensen ook eens in het zonnetje zetten: elkaars goede en mooie kwaliteiten helder belichten.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 29 juni 2016

AAN JULLIE ALLEN: EEN DEUGDDOENDE VAKANTIETIJD!

Jan De Lil

Vakantie onbereikbare droom voor veel mensen in armoede

ÉÉN VLAMING OP VIJF (19,6%) KAN ZICH GEEN WEEKJE VAKANTIE VEROORLOVEN
Ook mensen in armoede willen de zee wel eens zien of hun kinderen in een dierenpark laten kijken. Vanuit de organisatie Vakantieparticipatie worden al veel inspanningen geleverd om kwetsbare gezinnen de kans te geven op zinvolle en betaalbare vrijetijdsactiviteiten. Een bittere noodzaak ook in een leven van dagelijkse stress over hoe de facturen te betalen en brood op de plank te krijgen. Vakantie is echt wel belangrijk. Alle mensen hebben recht op een adempauze. Wie geen werk heeft, maar er constant naar op zoek moet, heeft ook veel baat bij even wég te kunnen zijn van dat zware leven.

VAKANTIE GEEFT MENSEN EEN PSYCHOLOGISCH DUWTJE IN DE RUG ZODAT ZE ER WEER TEGENAAN KUNNEN
We mogen niet onderschatten hoe diep mensen in armoede verzeild kunnen raken, en hoe intens hen dat naar de rand van de samenleving drukt. Hoe unfair de maatschappij er dan gaat uitzien voor mensen die niet naar de zee of de zoo kunnen trekken.
Met de korting die toeristische bedrijven via Vakantieparticipatie bieden, blijft de toegangspoort voor vele mensen in armoede nog moeilijk te openen.


[…]

Lees meer in KERK & leven van 22 juni 2016

 

Ann Van Nieuwenhove

In ‘De Ark’ heeft alleen liefde geen beperking

Op de dekenale conferentie van april kwam Geert De Cubber getuigen over de Ark-gemeenschap in het algemeen en concreter over de Ark-gemeenschap in Drongen. Hij heeft daar een tijd voltijds gewerkt en is er nu nog steeds als vrijwilliger actief. Op een indringende manier toonde hij hoe in deze gemeenschappen de werken van barmhartigheid worden beleefd.

In België zijn er drie Arkgemeenschappen. In totaal zijn er 130, verspreid over 30 landen. De Ark-gemeenschap van Drongen is in november 2011 opgericht. Zij herbergt mensen met een verstandelijke beperking. Deze bewoners tellen daar voor 100 % mee. Mensen met en zonder mentale handicap doen er alles samen: leven, wonen, werken, eten, bidden, afwassen, koken, poetsen, ruzie maken en het weer goed maken. Het is een zeer groot gezin: er zijn steeds zeven gasten aanwezig en drie inwonende assistenten. Ieder heeft zijn inbreng. Zo delen we het leven van elke dag. De persoonlijke band die tussen ons groeit, geeft een warme kleur aan wat we doen en wie wij zijn. Dat werkt aanstekelijk.
We wonen in een vleugel van de Oude Abdij in het hartje van Drongen, op 3 km van het centrum van Gent. Er is een heel groot park waar wij graag gebruik van maken. Voor ons huis gebruiken we het Franse woord ‘foyer’. Het roept het warme beeld op van een plaats met open haard. Aan die huiselijke sfeer werk je op verschillende manieren actief mee. Bij het eten zit men samen met de andere bewoners rond dezelfde tafel. Vaak zitten er ook bezoekers mee aan tafel. Het zijn de belangrijkste momenten van de dag. Men neemt elke week deel aan de foyeravond: een moment om te plannen, om te luisteren en om te vertellen over wat je denkt en voelt. Men brengt veel tijd door in de leefruimten: keuken, eetkamer, woonkamer, eventueel TV-kamer en stille ruimte. Ze zijn het hart van de foyer.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 juni 2016

Verslag door Jan De Lil

Wens voor vaderdag

Je bent m’n held in nood
je maakt alle tranen dood.
Je tovert een glimlach op m’n snoet
en alles is weer goed.
Ik kan altijd op je rekenen
want je bent MIJN papa
en je bent de beste!

Indi – zesde leerjaar ‘De Duizendpoot’

Zarlardinge – Meimaand… Mariamaand

Op donderdag 26 mei trokken de directie, leerkrachten en leerlingen van de vrije basisschool ’t Zarlarhartje op bedevaart naar Onze-Lieve-Vrouw in haar kapel op de Oudenberg.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 8 juni 2016

De barmhartige Samaritaan

Bij de opening van de poort van de jubileumkapel in de Sint-Bartholomeuskerk schonk de bisschop ons een kopie van een icoon van de barmhartige Samaritaan. Dit verhaal past volop in dit ‘Jaar van de Barmhartigheid’. Hiermee toonde Jezus dat barmhartigheid gaat over verantwoordelijkheid voor elkaar.

Het gebeuren begint zo eenvoudig als maar kan. Een mens gaat op weg. Het is geen toeval dat we niets vernemen over de achtergrond van het slachtoffer van deze overval. Barmhartigheid – lijkt Jezus te zeggen – richt zich op gelijk wie, ook op onbekenden.

De drie voorbijgangers zijn eveneens onderweg. Zij zijn niet vertrokken met de bedoeling om die dag een goede daad te stellen, maar om hun beroep uit te oefenen. Dat is hun eerste verantwoordelijkheid. En daar is niets mis mee. Integendeel, het is een gezonde bekommernis. Je mag jezelf ontplooien als mens. Wat ze die dag willen doen bevat wellicht ook inzet voor anderen: voor hun gezin misschien, voor de mensen die hen in het gewone leven zijn toevertrouwd. De priester en de leviet willen dienst doen in de tempel en zo een roeping vervullen die hun leven zin geeft. Zo ook de Samaritaan, die op zijn rijdier onderweg is om zaken te doen. Misschien hebben die mensen ’s morgens al gebeden. Wellicht was het dan in de trant van: “Heer, laat mijn dag goed verlopen. Wil ervoor zorgen dat onderweg niets ergs gebeurt, zodat ik vlot mijn werk kan doen”. Maar vaak verloopt het leven niet zo rimpelloos als we wensen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 1 juni 2016

naar R. Burggraeve