Gebedsweek voor de eenheid van de christenen (2022)

“Wij hebben zijn ster zien opkomen en wij zijn gekomen om Hem te huldigen” (Mt 2, 2)

Van 18 tot 25 januari wordt naar jaarlijkse traditie de gebedsweek voor de eenheid onder de christenen gehouden. De verschillende christelijke Kerken vragen dan samen aan God het geschenk van de eenheid van alle christenen. Christenen wereldwijd worden opgeroepen om een week lang in het gebed aandacht te hebben voor de eenheid onder de volgelingen van Christus. Dit komt overeen met het verlangen van Jezus, die zijn Vader om eenheid bad, “opdat de wereld zou geloven” (Jo 17, 21).

Verbondenheid met Christus, ons licht

Het thema voor deze week van de eenheid is dit jaar genomen uit het evangelie volgens Mattheus: “Wij hebben zijn ster zien opkomen en wij zijn gekomen om Hem te huldigen” (Mt 2, 2) Het is voorgesteld en uitgewerkt door de Raad van Kerken van het Midden-Oosten, met zetel in Beiroet, Libanon. De Bijbelse en liturgische teksten waarmee het gebed in deze week van de eenheid is uitgewerkt, verwijst naar het bezoek van de Wijzen aan de pasgeboren Koning, zoals Mattheus het uitwerkte. Misschien wat vreemd, nog zo kort nadat de christelijke gemeenschappen het kerstfeest en de Openbaring van de Heer hebben gevierd.

Dat deze opdracht om de teksten voor de week van de eenheid bijeen te brengen is toevertrouwd aan christenen uit Libanon, is een zeer bewuste keuze. Tientallen jaren lang woonden in Libanon christenen van verschillende strekking samen, in verstandhouding en zelfs steun aan elkaar. Maar de laatste 20 jaar is dit samen-leven fel vertroebeld en verstoord door politieke spanningen en conflicten.

Eenheid in verscheidenheid

Steeds meer beseffen we dat de eenheid van de christelijke Kerk geen uniformiteit kan of zal zijn, maar een eenheid in verscheidenheid. Verscheidenheid op zichzelf leidt echter niet tot eenheid. De eerste stap is het vaststellen van de verdeeldheid, een vaststelling die gepaard gaat met teleurstelling en droefheid, vanuit het inzicht dat dit niet de wil van God kan zijn. In een volgende stap, of zelfs als tijdens de eerste stap, groeit daadwerkelijk het verlangen naar eenheid, en zelfs het besef hoe groot de eenheid is die in feite al bestaat tussen christelijke kerkgemeenschappen van uiteenlopende aard.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 12 januari 2022


Op donderdag 20 januari om 19.30 uur. vindt een gebedsviering plaats in de Sint-Bartholomeuskerk te Geraardsbergen.

Om voldoende afstand te kunnen bewaren tegenover elkaar zullen wij niet plaats nemen in het koor (zoals de gewoonte was) maar wel in de hoofdbeuk van de kerk.

Zarlardinge viert feest!

Op de eerste zondag na 17 januari – zoals de heiligenkalender dit aangeeft en ook de traditie dat wil – viert men in de Onze-Lieve-Vrouwparochie van Zarlardinge het feest van Sint-Antonius, abt. In 2022 is zondag 23 januari aan de beurt.

In deze parochie is hij de tweede patroonheilige, want de kerk is op de eerste plaats toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw. Jarenlang ontstond daar een polemiek rond, maar sinds 1881 – jaartal waarop voor het eerst de patroonheiligen in het jaarboek van het bisdom Gent werden opgenomen – spreekt men officieel van de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Zarlardinge.

Toch bleef de verwarring lange tijd bestaan. In een document van het Ministerie van Nederlandse Cultuur spreekt men tot in 1978 over de parochiekerk H. Antonius van Zarlardinge. Nochtans had de kerkfabriek in 1962-1963 al een einde gemaakt aan deze eeuwenoude verwarring: de oude benaming ‘Onze-Lieve-Vrouwekerk’ was in ere hersteld.

Niettemin bleef de verering van de Heilige Antonius, abt bestaan.

Wie is deze merkwaardige heilige?

De heilige Antonius abt wordt ook Antonius de kluizenaar of Antonius de Grote genoemd. Hij was een Egyptisch kluizenaar, geboren in 251 na Christus. Op 20-jarige leeftijd begon zijn kluizenaarsleven in verschillende woestijngebieden van Egypte. Antonius heeft vele leerlingen gehad, maar hijzelf is steeds kluizenaar gebleven, zonder enige vorm van kloosterleven in te voeren. En toch wordt hij de vader van alle monniken genoemd.

Op kritische momenten bezocht hij de christenen in Alexandrië, de eerste keer tijdens de vervolging van keizer Maximinus om de martelaren te bemoedigen, en later om zich uit te spreken tegen de ketterij van Arius. Wat van Antonius bekend is weten we uit de geschriften van Athanasius, patriarch van Alexandrië.

Het gebeente van de H. Antonius werd ontdekt in 564 en overgebracht naar Alexandrië, later naar Constantinopel. Sinds 1491 verhuisde het grootste deel van de relieken naar Frankrijk, meer bepaald in de stad Arles.

Lang na zijn dood – op het einde van de 11de eeuw – ontstonden de Antonius- of Hospitaalbroeders. Zij deden vooral aan verpleging van zieke pelgrims. In de loop van de 13de eeuw telde men ruim 370 kloostergemeenschappen over heel West-Europa.

Vanaf de 16de eeuw raakte de orde in verval, maar de devotie rond de heilige Antonius abt is steeds blijven bestaan, zeker in het katholieke Vlaanderen.

De cijfers leren ons dat er tamelijk wat kerken zijn die de naam Sint-Antoniuskerk dragen. In Vlaanderen tellen we er meer dan 20. In ons bisdom kennen we 7 kerken die toegewijd zijn aan Sint-Antonius, hetzij aan de heilige kluizenaar uit Egypte, hetzij aan de heilige Antonius van Padua. Want wat veel mensen niet weten, is … dat er 2 Sint-Antoontjes zijn.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 12 januari 2022

Jo Lauwaert

Het pastorale en synodale proces

In zijn visietekst ‘samen kerk opbouwen vanuit de Geest’ (Gent, 11 april 2021) licht bisschop Lode het pastoraal project toe dat wij gedurende twee jaar zullen uitwerken in ons bisdom. Wij willen nadenken over de fundamenten en de betekenis van het doopsel.

Dat het doopproject in ons bisdom samenvalt met de start van het synodale proces waarmee paus Franciscus de bisschoppensynode van het najaar 2023 wereldwijd wil voorbereiden, komt goed uit. Wij moeten dus niets extra doen. 

Om de achtergrond en bedoeling van dit proces beter te verstaan kunnen we het best te rade gaan bij Mgr. De Kesel, die bij de startvan het synodaal proces, in de Kathedraal van Brussel op 17.10.21 de volgende homilie uitsprak.Het Evangelie dat we zo pas beluisterd hebben, wordt vandaag op deze zondag in alle kerken overal ter wereld voorgelezen. Het gaat over de vraag van de zonen van Zebedeus aan Jezus. Jezus heeft zijn leerlingen pas voor de derde keer gesproken over zijn naderend einde: dat Hij ter dood zal worden gebracht. En ook voor de derde keer stoot Jezus op onbegrip, juist bij zijn dichtste leerlingen. Ze hebben er niet beter op gevonden dan al te denken aan de toekomst en vooral aan hun plaats en benoeming. Zo hoog mogelijk. Jezus is onthutst. “Ge weet niet wat ge vraagt”. Het is het enige wat Hem nog over de lippen komt.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 5 januari 2022

+Jozef kardinaal De Kesel 
Aartsbisschop van Mechelen-Brussel

Nieuwjaar 2022

Het was een bijzonder jaar, 2021. We hoopten dat het coronavirus zou uitsterven en dat aan de pandemie een einde zou komen. En even zag het er naar uit dat deze hoop werkelijkheid worden, zodat de maatregelen versoepeld konden worden. Met enige voorzichtigheid kon men van vakantie genieten, ondanks de kwakkelzomer. Onze onderwijsmensen mochten genieten van een zeer verdiende rust. Jeugdbewegingen konden hun kampen laten doorgaan, met grote voorzorg. In de ziekenhuizen en rusthuizen kon men enigszins herademen. En de vaccinatiecampagne kwam op gang, met een enorme inzet van beroepsmensen en vrijwilligers.

Maar het virus nam een andere gedaante aan, als nieuwe variant, en in de herfst sloeg het terug, en in november nog eens. Het aantal besmettingen en symptomen van ziekte steeg opnieuw onrustwekkend. Heel veel mensen moesten in quarantaine, waardoor het leven in de gezinnen bemoeilijkt werd. Voor artsen, verpleegkundigen en verzorgenden werd het weer ‘alle hens aan dek’. In scholen, bedrijven, horeca, industrie en handel, bij contactberoepen en in de administratie moest men weer alle inspiratie, creativiteit en kracht aanspreken. Hopelijk zet de lichte daling van de cijfers zich door bij de jaarwisseling en in het begin van het nieuwe jaar.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 29 december 2021

Van harte wens ik u, ook in naam van al onze medewerkers in onze kerkgemeenschappen, een zalig en gelukkig Nieuwjaar, en een goede gezondheid!

Pastoor Frans

Feest van de Openbaring van de Heer

Driekoningen

De mensen hebben de goede gewoonte om elkaar rond Nieuwjaar te omringen met wensen vol welwillendheid. Wij wensen elkaar geluk en voorspoed, en een goede gezondheid naar lichaam en geest. Mocht het een jaar zijn waarover Gods milde zegen mag liggen en vooral een jaar van licht en hoop.

Licht zien

Het mooie evangelieverhaal over de wijzen uit het Oosten kan helpen om die wensen wat verder uit te werken. Die wijzen hebben de ster gezien. In het duister van de nacht hebben zij een lichtpunt opgemerkt. Mochten ook wij aandacht hebben voor alle mogelijke lichtpunten en hoopvolle tekens, zeker in deze moeilijke tijd. Soms dreigt het gevaar dat mensen al te zeer zwartkijkers worden, die overal enkel het sombere, het onzekere en het verkeerde zien. We moeten zeker niet naïef doen, de indruk wekken alsof er geen problemen zijn, of doen alsof het allemaal gauw weer in orde komt. Maar we zouden tenminste elkaar een goede dienst bewijzen als we elkaar helpen stand te houden temidden van onze problemen van alle soort. We kunnen elkaars aandacht richten op de goede dingen die nog op veel plaatsen merkbaar zijn. Dat alles kan voor ons dezelfde betekenis hebben als de ster voor de wijzen: tekens van perspectief en hoop, ons door God gegeven en toegezonden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 29 december 2021

Een Mens als Woord van God

Het getuigenis van de evangelisten Lucas en Mattheüs over de geboorte van Jezus geeft ons de vrijheid en vindingrijkheid om het uit te beelden en te bezingen zoals wij het gewend zijn: de kerststal, het kindje Jezus in een kribbeken, Maria en Jozef geknield in aanbidding, de herders en de schapen, de os en de ezel, engelenkoren, drie koningen, geschenken… Vertederende kerstliederen nu.

Een andere benaderingswijze sluit aan bij wat Jezus ooit gezegd heeft tot Nicodemus: Jezus als een geschenk van God.: “Zozeer heeft God de wereld liefgehad dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.” Jezus zegt daarover zelf dat hij over geestelijke dingen spreekt. (Joh. 3,1-27) In diezelfde bewoordingen sprak Jezus ook op het einde van zijn leven.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 22 december 2021

Mijn wens

De drie-ene liefdeGod, Vader Zoon en Geest, is met u vandaag en alle dagen; want de welwillende goedheid van God is verschenen, bron van redding voor alle mensen. (Titus 2,11) ook voor u.

Paul Lacaeyse ss.cc

Kerstmis nadert

Jezus of de kerstman?

Heb je het de laatste jaren ook telkens weer vastgesteld bij een bezoek aan grote warenhui­zen? De rekken die bestemd zijn voor de kerstman en alles wat ermee samen­hangt nemen veel meer plaats in dan die met kerststallen en kribbetjes met het kind Jezus. Hetzelfde verschil is ook in de uitstalramen te zien. We moeten daaraan zeker niet méér belang hechten dan nodig. Het haalt alleszins niets uit er bitter over te zijn. Toch is het de moeite waard daar even over na te denken.

Mensen reageren soms raar. Over Jezus denken sommigen wel eens dat hij alleen maar een sprook­jesfiguur is, een mythe, iemand waarover mooie verhalen bestaan, zo wonderlijk dat velen het moeilijk hebben om ze te geloven. Heeft Jezus wel echt bestaan, vraagt men wel eens. Sommigen betwijfelen het. Maar ernstig onderzoek van de Bijbel en de geschiedenis kan toch niet anders dan besluiten dat Jezus inderdaad echt onder de mensen geleefd heeft, en dat hij in grote lijnen leefde en predikte zoals de evangeliën het ons schetsen.

En de Kerstman? Een goede zeventig jaar geleden was hij in ons land nauwelijks bekend. Toen is zijn figuur uit Amerika naar Europa overgewaaid, op de reclameaf­fiches van Coca-Cola. Santa Klaus heette hij, en aan zijn naam hoor je onmiddellijk: eigenlijk gaat hij terug op Sint Niklaas. Kijk maar naar zijn figuur: het is dezelfde. Zijn bisschopsgewaad en staf zijn gewoon vervangen door andere kleren en een bel. En stilaan is de fantasie beginnen werken. Over zijn verblijf in het hoge Noorden, vanwaar hij elk jaar per slede afreist naar onze gewesten. Allerlei afbeeldingen zijn ondertussen uitgevonden; er komen zelfs nog nieuwe bij. En allerhande verhaaltjes over de manier waarop hij zijn dagen vult, over zijn reizen en zijn verblijf. Maar niettemin blijft hij een sprookjesfiguur; niet meer dan dat.

Merkwaardig toch. Jezus, over wiens bestaan men historische zekerheid heeft, wordt in twijfel getrokken. En over de kerstman hoor je geen enkele kritische vraag, hoewel hij niet meer is dan een mythe, een sprookjesfiguur.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 december 2021

Heilige Lucia (13 december)

Bron: Wikipedia / Bengt Nyman (Vaxholm, Sweden)

Lucia van Syracuse (volgens traditie 283 – 304) is een christelijke martelares, die vereerd wordt als heilige door zowel katholieke en orthodoxe christenen. Ze is de patroonheilige van de blinden. Ze is de enige katholieke heilige die ook vereerd wordt door de lutheranen in Scandinavië. Vandaar dat in deze landen de heilige Lucia heel belangrijk is.

Legende

Volgens de legende leefde Sint Lucia in de tijd van de christenvervolging door keizer Diocletianus (regeerde 284-305). Ze was een aristocratische jonge vrouw en de dochter van een Romeins burger in Syracuse. Haar moeder, Eutychia, regelde een heidense echtgenoot voor haar dochter, maar Lucia haalde haar moeder over het huwelijk niet door te laten gaan en de bruidsschat als aalmoezen onder de armen te verdelen. Lucia had immers Christus als bruidegom gekozen en wilde eeuwig maagd blijven. Haar verloofde kwam echter op de hoogte van het uitdelen van de bruidsschat en hij gaf Lucia daarop als christen aan. Men verzocht haar een offer aan de keizer te brengen, maar ze weigerde. Daarop werd ze veroordeeld tot tewerkstelling in een bordeel, maar op wonderbaarlijke wijze bleken de wachters haar niet te kunnen afvoeren, ook niet nadat men een ossenspan had ingezet. Later probeerde men haar levend te verbranden, maar ook van de brandstapel leek zij geen last te hebben. Daarop werd ze met zwaardsteken om het leven gebracht. De fatale wonde zou zijn toegebracht door met een zwaard door haar hals te steken.

Een andere legende verhaalt hoe Lucia haar ogen verloor. Eén versie verhaalt dat een heidense minnaar naar haar hand dong. Hij maakte haar een compliment over haar mooie ogen, waarna ze haar ogen uitstak en hem deze toezond op een schaal, met de boodschap haar verder met rust te laten. Op wonderbaarlijke wijze bleef ze echter in staat te zien. In andere versies van de legende worden haar ogen uitgestoken bij haar marteldood. Beide versies komen in heiligenlevens ouder dan de 14e eeuw niet voor en zijn daarom waarschijnlijk een latere toevoeging.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 8 december 2021

Jan De Lil

Welzijnszorg 2021 “Onleefbaar”

ONBETAALBAAR? ONAANVAARDBAAR!

Een goede woning zou voor onbetaalbare momenten moeten zorgen. Maar voor 1 op de 5 huishoudens in Vlaanderen en Brussel is goed wonen onbetaalbaar. Onaanvaardbaar!

GERAARDSBERGEN

Onbetaalbare en onbereikbare woningen zijn niet alleen een probleem ergens anders, maar ook in Geraardsbergen. Volgende verhalen gaan over mensen “hier”. Hoe ze zich uit de slag getrokken hebben, hoe ze nu toch een betaalbare woning hebben, of toch nog niet. (De namen zijn geen echte, maar fictieve namen).

Cécile kwam in Geraardsbergen aan met 2 kinderen. Ze was uit haar land gevlucht voor partnergeweld. De gevolgen ervan zijn nog zichtbaar. Ze vluchtte ook voor tradities die voor grote ongelijkheid zorgden, en waar zij het slachtoffer van was. Die ongelijkheid werd in stand gehouden door chantage, bedreiging met uitstoting, bedreiging met geweld. De trauma’s die ze hierbij opliep zijn ook nu nog niet verwerkt. Ze had gelukkig een tijdelijke verblijfsvergunning, en een vervangingsinkomen. Haar naam en haar huidskleur verraadden een buitenlandse herkomst. Ze vond geen woning, tenzij een woning die niemand anders wou. In een vochtige kelder met weinig verluchting. Vol schimmel en moeilijk te verwarmen. En ook onredelijk duur. Haar twee kinderen en zijzelf waren door deze behuizing regelmatig ziek. Gelukkig was ze intussen ingeschreven op de wachtlijst voor sociale woningen. Jaren heeft ze het in dit hok moeten uithouden, voor ze een sociale woning kreeg.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 8 december

INFO OVER WELZIJNSZORG, EN DE ACTIE 2021

Op de website van Welzijnszorg (www.welzijnszorg.be) vindt u veel en gedetailleerde informatie over Welzijnszorg, over de actie, en over wat u kan doen.