Roepingenzondag 2021

Op roepingenzondag 25 april 2021 en in de weken hierna bidden we bijzonder voor roepingen

Naar aanleiding van de 58ste Wereldgebedsdag voor Roepingen schreef paus Franciscus een boodschap met als titel “Heilige Jozef: de droom van een roeping.” In dit Sint-Jozefsjaar dient deze heilige als inspiratie en model voor elke roeping. De heilige Jozef heeft “een hart van een vader dat in staat is zich weg te schenken, en dit in het gewone leven van elke dag”. Paus Franciscus wijst op drie sleutelwoorden die de roeping van de heilige Jozef typeren en die eveneens voor elke roeping gelden: “droom, dienstbaarheid en trouw“.
Iedereen droomt om ten volle te leven en hierbij te beminnen en bemind te worden. God roept ieder op, en bij Jozef gebeurt dit viermaal in een droomHij staat op en gaat op weg om zichzelf weg te schenken, ook al zijn er risico’s en verstaat hij Gods plan niet onmiddellijk. De evangelies leren dat Jozef zichzelf helemaal inzet voor zijn heilig gezin. Hij beschermt hen. Paus Franciscus duidt Jozef als “beschermer van roepingen” aan. 
Tenslotte leert Jozef trouw te blijven en niet angstig te zijn. “Trouw is het geheim van de vreugde” en deze vreugde wordt “elke dag ervaren in datgene wat echt telt: een trouwe nabijheid tot God en onze naaste.” Paus Franciscus besluit: “Ik bid dat jullie deze diepe vreugde mogen ervaren. Jullie hebben God op een edelmoedige wijze tot de droom van jullie leven gemaakt door Hem in jullie broeders en zusters te dienen. Jullie trouw is een sterk getuigenis in dit tijdperk van vluchtige keuzes en emoties die geen blijvende vreugde schenken.”

[…]

Lees meer in KERK & leven van 21 april 2021

Vasten, tijd om broederlijk te delen

Spiritualiteit van Broederlijk Delen

Spiritualiteit is de grondslag van alles wat mensen ondernemen. Het gaat immers over de manier waarop we naar de wereld, naar onszelf en naar de anderen kijken. De spiritualiteit van Broederlijk Delen vindt haar oorsprong in het evangelie en het voorbeeld van Jezus. We vinden inspiratie in Zijn verzet tegen alles wat mensen kleineert, uitbuit en kapotmaakt. Wij sluiten ons aan bij Zijn keuze om mensen te bevrijden, om kleine mensen te verdedigen, om armen kansen te geven en uitgesloten bevolkingsgroepen te verdedigen. We delen Zijn visie dat wie macht heeft, deze ten dienste van de zwakkeren moet stellen en Zijn overtuiging dat de mens belangrijker moet zijn dan regels en wetten.

Kerkgangers worden uitgenodigd om hun vasten op een solidaire manier te beleven. Wat men uitspaart door soberheid, kan men ‘broederlijk delen’. Vasten bestaat uit een trio ‘tijd van bezinning, bekering en solidariteit.’ Er is dus een stevige band tussen versobering en solidariteit, deze band laat Broederlijk Delen nooit meer los. De christelijke spiritualiteit is het zingevingsmodel van waaruit de werking van Broederlijk Delen vertrekt. De grondtoon van de spiritualiteit van Broederlijk Delen blijft steeds dezelfde: vanuit het Bijbelse visioen reflecteren op wat er in de wereld gebeurt, persoonlijke ommekeer (wat moet ik in mijn leven veranderen?) én concrete solidariteit met de armste in de wereld.

[…]

Corona en Broederlijk Delen

Aangezien het ook voor Broederlijk Delen moeilijke tijden zijn, willen we nog even toelichten hoe jullie de campagne kunnen steunen. We kunnen twee dingen doen, de campagne van Broederlijk Delen mee onder de aandacht brengen door affiches aan ons raam te hangen, over Broederlijk Delen spreken of een plaatselijke actie ondersteunen. We kunnen ook financieel steunen en anderen aanmoedigen dit te doen door de verschillende manieren hiervoor mee te delen. We zullen dit jaar in de meeste kerken geen omhaling kunnen doen. De meest voor de hand liggende manier is nu een bedrag storten op de rekening van Broederlijk Delen: BE12 0000 0000 9292. Bij bedragen boven 40 euro ontvangt u een fiscaal attest.

Men kan ook een SMS sturen naar 4666 met daarin het woordje ‘delen’. Dan stort u slechts één euro, maar vele kleintjes maken een groot is ook één van de slogans van Broederlijk Delen. In onze kerken liggen ook 2 euro kaartjes, waarmee je via QR-code vlot 2 euro kan storten, mogelijkheden genoeg.

In Geraardsbergen verkopen we dit jaar pakjes koffie in verschillende kerken. Door de coronamaatregelen beperken we ons enkel daartoe en we hopen de volgende jaren weer onze acties van voordien te kunnen opnemen. We danken alvast alle mensen die willen meehelpen aan de koffieverkoop. Wie nog geen kans kreeg om koffie te kopen ten voordele van Broederlijk Delen en dat toch graag wil doen kan contact nemen via 0487 90 67 93.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 10 maart 2021

Ann Van Nieuwenhove
(Bron: website Broederlijk Delen)

Geloofstocht met een volwassen catechumeen

Sedert anderhalf jaar begeleid ik een jonge vrouw op weg naar haar doopsel. Het betreft Silke De Galan uit Idegem, die op 27 februari door de bisschop officieel is opgenomen als kandidaat voor het doopsel. In de weken na Pasen zal zij gedoopt worden. Het begeleiden van deze doopselkandidaat deed mij ook nadenken over mijn eigen geloven.

[…]

Je staat er niet alleen voor

Geluk en geloof liggen ontzettend dicht bij elkaar. Het gaat bij religie niet op de eerste plaats over geluk, maar geloof kan wel helpen om gelukkiger te worden. Geloven is niet nodig om gelukkig te kunnen zijn. Ik ken genoeg mensen die niet geloven maar toch gelukkig zijn. Ik kan enkel vertellen wat geloof voor mij betekent, getuigen van mijn eigen geloofsleven. Het geloof dat je er nooit alleen voor staat geeft mij vertrouwen, zekerheid, maar vooral geluk in het leven. Ik prijs me gelukkig dat ik geloof. Mijn geloof is mijn houvast in een leven dat soms vlot gaat, maar soms ook eens woelig kan zijn. Het kan rust geven en ruimte misschien om met hulp van religie ordening te zien. Religie geeft een adres voor klachten, opstand en weerstand, geeft iemand om mee te vechten. Het christelijk geloof is geen recept om gelukkig te zijn. Het verschaft rituelen: de doop van een kind, of ook een uitvaart. Bestaande vormen die richting geven bij gevoelens van angst, verdriet en dankbaarheid.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 10 maart 2021

Ann Van Nieuwenhove

Bisschop Lode bedankt de vele vrijwilligers in de Kerk

“Zonder jullie, vrijwilligers, is er geen Kerk. De Kerk bouwt op vrijwilligheid,” aldus bisschop Lode in een korte boodschap.

Beste vrijwilliger,

Vorige week was het de week van de vrijwilliger. Ik kom dus een dag te laat. Maar niet minder gemeend. “Vrijwilligerswerk kent tijd noch duur…”

Lees meer via onderstaande link:

https://www.kerknet.be/bisdom-gent/inspiratie/bisschop-lode-bedankt-de-vele-vrijwilligers-de-kerk

Gebedsdienst op zondag in de Sint-Bartholomeuskerk

Graag bieden wij in de komende zondagen – zolang geen publieke kerkdiensten met ruim publiek toegelaten zijn – een gebedsdienst aan in de Sint-Bartholomeuskerk. Dit zal maximum 20 minuten duren en tweemaal plaatsvinden: om 11 uur en om 11.30 uur.

Volgens de coronavoorschriften mogen daar slechts 15 personen aan deelnemen. Daarom organiseren wij een inschrijving. Als je aan deze gebedsdienst wil deelnemen is het noodzakelijk je in te schrijven, met vermelding van je naam, aantal personen en gewenst uur (11 uur of 11.30 uur) bij:

  • Parochiaal secretariaat (tot vrijdagmiddag voorafgaand aan de zondag): 054 43 88 80
  • Diaken Renaat Aelbrecht: 0496 341 080 of renaat.aelbrecht@telenet.be

In memoriam Erick Dupont

Op zondag 14 februari werden wij pijnlijk getroffen door het plotse overlijden van diaken Erick Dupont. ’s Ochtends had hij nog geassisteerd in de eucharistieviering in Zarlardinge. Toen kon niemand vermoeden dat dit de opstap zou zijn voor zijn definitieve Godsontmoeting.

Diaken Erick werd geboren in Steenhuize-Wijnhuize op 15 juni 1936. Hij zou dus dit jaar 85 geworden zijn. Na zijn studies in het regentaat werd hij leraar. In het Sint-Jozefinstituut, ’t Karmelieten, stond hij in voor de vakken Frans, Nederlands, Aardrijkskunde en Geschiedenis. Hij huwde met Cecile Vandamme en vormde met haar een mooi gezin met drie kinderen, Lut, Beatrijs en Pieter. Mettertijd vestigden zij zich in de Duitsenbroekstraat in Goeferdinge.

Erick was een heel sociaal en actief man, die zich engageerde op vele vlakken. Hij was zeer muzikaal, waardoor hij dirigent werd van het kerkkoor St.-Cecilia van Nederboelare. Hij speelde graag viool tijdens eucharistievieringen en bij de jaarlijkse receptie van de 11-juliviering van het Davidsfonds. In 1984 werd hij tot diaken gewijd. Zijn taak bestond in het toedienen van doopsels, assisteren bij kerkdiensten en vooral het bezoeken van zieken en bejaarden aan huis of in ziekenhuizen en woon- en zorgcentra.

Zijn engagement als mens en als diaken liet Erick voortdurend inspireren door gebed en bezinning. Daarvoor was hij onder meer lid van de spiritualiteitsbeweging ‘Fraterniteiten van Charles de Foucauld’. Ontelbare keren heeft hij het ‘gebed van overgave’ gezegd dat toegeschreven wordt aan Broeder Charles. Nu wij diaken Erick voor goed aan God toevertrouwen krijgt dit gebed een bijzondere betekenis:

Vader, Ik verlaat mij op U,
doe met mij wat Gij goedvindt.
Wat Gij ook met mij doen wilt, ik dank U.
Tot alles ben ik bereid, alles aanvaard ik,
als Uw wil maar geschiedt in mij
en in al uw schepselen:
niets anders verlang ik, mijn God.
Ik leg mijn leven in uw handen,
ik geef mij aan U, mijn God,
met heel de liefde van mijn hart,
omdat ik u bemin,
omdat het voor mij een noodzaak
van liefde is mij te geven,
mij zonder voorbehoud op U te verlaten,
met een oneindig vertrouwen:
want Gij zijt mijn Vader.

Nieuwjaarswens van deken Hans Vandenholen

Deken Hans Vandenholen, van ons dekenaat Zottegem, stuurde ons een nieuwjaarswens, met de vraag om hem op brede schaal te verspreiden. Wij brengen hier het grootste deel van zijn tekst, enigszins ingekort.

Beste zusters en broeders in de Heer, ik richt mij tot jullie met veel dankbaarheid voor alles wat jullie betekenen en doen. En natuurlijk met mijn beste wensen voor 2021. Allen samen, elk vanuit onze eigen insteek, mogen wij de Kerk mee opbouwen.

Dankbaarheid en oproep tot herbronning
Ik wil jullie allen van harte danken voor de inspanningen en alle goede zorgen die jullie ook in de voorbije, moeilijke maanden voor jullie parochie en voor ons dekenaat hebben geleverd. Elk van jullie doet het met een groot hart en veel liefde voor Christus en zijn Kerk. Dat is onze roeping en zending: elk vanuit onze eigen insteek zorg dragen voor de gelovige gemeenschap. Wat we daarbij niet mogen vergeten is: zorg dragen voor elkaar, als medewerkers. Je kan jezelf maar blijven ‘geven’ aan de anderen als je zelf ook aandacht, waardering en steun mag ondervinden. Laten we daar in deze benarde tijden veel aandacht aan schenken.

Uiterst belangrijk is ook ons ‘geestelijk leven’. Het is nodig dat wij midden alle inspanningen nooit vergeten open te staan voor de Geest. Hij geeft ons het voedsel dat ons in staat stelt ons te geven aan anderen. Gebed, meditatie bij Gods Woord, liturgie… dit alles is de bron van ons leven als Christen.

We vierden bij het begin van dit nieuwe jaar, op 6 januari, het feest van de Openbaring, beter gekend als het feest van de Driekoningen. Dit vormt de aanzet voor mijn bezinning die ik jullie hier van harte aanbied.

HET TEKEN VAN DE (DRIE?) WIJZEN
De Wijzen uit het Oosten… zij zijn voor ons bij het begin van dit nieuwe jaar 2021 een teken van God. Hun feest luidt een nieuw begin in. Een jaar van hoop, van geloof, van solidariteit en gezamenlijke inzet. Het begin van een andere manier van leven, van werken en van zijn.

We hebben zoveel te verduren gekregen in het jaar 2020. Reeds in het begin van dat jaar bereikten ons onheilspellende berichten uit het Oosten, uit China. Op enkele weken tijd veroverde het virus, toen nog naamloos, de wereld. Het was zoals de profeet Jesaja het in de lezing van het feest van de Openbaring verwoordt: “Duisternis bedekt de aarde, het donker de volkeren”. Zoveel ellende overkwam de mensheid, zoveel dood, zoveel verdriet en eenzaamheid, zoveel vragen, zoveel machteloosheid en stuurloosheid. Maar juist midden die duistere momenten, midden de pijn toonde en toont zich ook de mens in al zijn schoonheid.
Met zijn allen zochten we naar lichtpunten en we vonden en vinden die ook, meer en meer. Als de duisternis daar is, weten we de lichtbronnen – hoe klein of zwak ook – veel sterker naar waarde te schatten dan bij klaarlichte dag. Die lichtpunten midden in de nacht kondigen de dageraad aan, zijn de voorbode. Maar tegelijk roepen ze ons op waakzaam te zijn. Ons voorbereiden op de nieuwe dag vraagt een verandering van mentaliteit, van levenswijze en van werken.

Samen onderweg
De Wijzen zijn zoekende mensen. Zij leggen zich niet neer bij de bestaande toestand en de moeilijkheden. Ze trekken op weg, op zoek naar licht dat hun bestaan verheldert. Zij hebben de situatie grondig bestudeerd, daarvoor zijn het ook Wijzen. Het besef is bij hen gegroeid dat voortdoen zoals ze altijd al hebben geleefd en gewerkt geen optie is. De richting die zij uitgaan bepalen zij na grondig onderzoek én meditatie. Het is niet louter op basis van eigen ideeën of van wat ‘men’ denkt of zegt. Ze luisteren naar de stem van hun geweten, en oriënteren zich op die mysterieuze ster. Zij laten zich leiden door licht dat van elders komt, dat menselijke inzichten oriënteert en bron is van kracht en vertrouwen. Goddelijk licht.

Het is zoals in die verzen van de negentiende-eeuwse zalige John Henry Newman, de latere kardinaal. Zijn zoektocht beschrijft hij in 1833 in onvergetelijke verzen:

Leid, vriendelijk licht,
te midden ’t duister dat me omringt, leid gij mij voort!
De nacht is donker, en ik ben ver van huis – leid gij mij voort!
Richt Gij mijn voet;
ik vraag niet om te zien de verre einder – één stap is mij genoeg.
Ik was niet altijd zo,
noch bad ik dat Gij mij voort zoudt leiden;
Ik verkoos mijn eigen weg te banen en te zien,
maar nu leid Gij mij voort!


Ja, de Wijzen uit het Oosten roepen ons op om op weg te gaan, ons te laten leiden door die goddelijke ster die spreekt in het hart en het geweten van elke mens. Laten we ons in dit nieuwe jaar niet weerhouden door gemakzucht of door de Herodessen of de schriftgeleerden van deze tijd. Er zijn zoveel onwaarden die onze zinnen de voorbije eeuw begoocheld hebben en ons hebben verblind: de zucht naar bezit, de ongebreidelde exploitatie van de aarde, het genot, een doorgedreven individualisme en verabsolutering van de autonomie…. Die kunstmatige lichtpunten brengen ons niet verder. Integendeel. Neen, zoals de Wijzen mogen wij ons richten op het licht van Christus. Als wij de woorden van de Schrift laten spreken tot ons hart, dan breekt er licht door in onze menselijke duisternis. Als wij onze wegen oriënteren op de sacramenten, die lichtpunten van Christus op onze weg, dan gaan we de goede richting uit. Als wij onderweg, zoals de Wijzen uit het Oosten en zoals de leerlingen van Emmaüs ons verhaal delen met elkaar, en elkaar sterken en steunen, dan wordt het goed. Samen onderweg.

Verlicht en veranderd
Ook vandaag zendt God zijn ster die ons verlicht. De ster die ons individueel en allen samen leidt naar onze diepe bestemming als mens. Zij verzamelt ons rond Christus, bron van leven en hoop. En doet ons vandaar langs andere wegen verdergaan. Deze tijd van crisis is ook een tijd van uitzuivering. Al het goede, de verbondenheid, de solidariteit, de versobering, de creativiteit … al die lichtpunten die we midden deze crisis mochten ervaren en delen, laten we ze naar waarde schatten.
Geleid door dat warme licht komen we deze crisis te boven. Maar we vervallen best niet in onze oude patronen en (on)waarden. Grote uitdagingen wachten onze planeet en ons samenleven. Op het omvattende niveau: de wereldwijde armoede en het onrecht, aanhoudend oorlogsgeweld, vluchtelingenstromen, de klimaatcrisis,… alles hangt op één of andere manier samen met alles. Maar ook in ons gezinsleven, op het werk, in de parochie, in de school zijn er zoveel noden en zorgen… Als wij Christus’ licht volgen, en samen op weg gaan met mensen van goede wil, wat hun overtuiging of godsdienst ook zij, wereldwijd, dan groeit er iets nieuw. Laten we bestaande wegen een stuk verlaten en vanuit een visioen van vrede en gerechtigheid nieuwe wegen gaan. Dan zal de duisternis wijken voor heerlijk en sterk licht. Dat mochten de Wijzen uit het oosten ervaren. Hun menselijke schatten van goud, wierook en mirre ruilen zij in voor die éne schat van God, Christus. Moge het feest van zijn Openbaring onze wegen verlichten en ons liefdevol leiden, het Eeuwige Licht tegemoet.

Ik wens u allen van harte een gezegend en heilvol Nieuwjaar. Veel kracht en vertrouwen. Samen komen we de crisis te boven.

Hans Vandenholen,
deken van Zottegem

‘Wonen: onbetaalbaar? Onaanvaardbaar!’

Dit is de slogan van de actie Welzijnszorg dit jaar. Hiermee richt zij onze aandacht op de woonproblemen bij mensen in een armoedesituatie. Waarom dit thema? In voorbereiding van de adventscampagne voerde Welzijnszorg veel gesprekken met welzijnsschakelgroepen en diverse woonorganisaties. De consensus is groot: goed wonen is het begin van alles. Zonder dak boven je hoofd en een thuisgevoel kan je niet vooruit in het leven. Slecht wonen heeft een negatief effect op je gezondheid, je sociaal- en gezinsleven, op de onderwijskansen van je kinderen en je eigen kansen op de jobmarkt. Een sociaal rechtvaardig woonbeleid is dan ook onontbeerlijk in de strijd tegen armoede. ‘Wonen: onbetaalbaar? Onaanvaardbaar’, dit thema van Welzijnszorg zal niet één maar twee jaar lang lopen. Het belang van goed wonen is groot en de problemen zijn nog groter. Zo maken we het grote publiek en beleidsmakers verschillende aspecten van de woonproblematiek duidelijk, met de overtuiging dat goed wonen van levensbelang is.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 december 2020

25 november – feest van de heilige Catharina van Alexandrië

Volgende week wordt het feest gevierd van de heilige Catharina van Alexandrië, patrones van het college van Geraardsbergen. Met dank brengen wij hier de boeiende homilie die Z.E.H. Dirk Van Kerchove, oud-principaal, vorig jaar hield ter gelegenheid van het patroonsfeest van het college.

Alexandrië

Als het in Egypte wat rustiger was, zou het zeker de moeite lonen een citytrip te ondernemen naar Alexandrië. Het is een stad met een lange en boeiende geschiedenis. Zij werd gesticht rond 330 v. Chr. in opdracht van Alexander de Grote, en ze werd ook naar hem genoemd. Alexander, slechts een prille dertiger, had zich vanuit zijn thuisland Macedonië een enorm rijk verworven, waaronder Egypte.

Alexandrië groeide uit tot een wetenschappelijk en cultureel centrum en beschikte over een legendarische bibliotheek, waar niet minder dan 750.000 boekrollen werden bewaard.

Na de vroegtijdige dood van Alexander werd zijn rijk verdeeld onder zijn generaals en Egypte kwam zo in de handen van de dynastie der Ptolemaeën, waarvan de beruchte Cleopatra de laatste vertegenwoordiger was. Na de Ptolemaeën kwamen de Romeinen, na hen de Byzantijnen en tenslotte de Arabieren die Cairo stichtten en Alexandrië lieten vervallen tot een vissersdorp. Wat eens een stad was met 400.000 inwoners telde rond 1800 nog enkele honderden dorpelingen.

Tijdens de Romeinse en Byzantijnse tijd was er in Alexandrië een bloeiende christenheid met een hogeschool voor theologie, die tal van grote figuren uit het vroege christendom heeft gevormd zoals Origenes, Clemens van Alexandrië, Hiëronymus.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 18 november 2020

Dirk Van Kerchove