Bezinning bij de vijfde vastenzondag

Pastoor Frans schreef deze bezinning bij de vijfde vastenzondag.
Onderaan deze bezinning kan u een link vinden naar de livestream van twee vieringen nu zondag 29 maart.


In zijn beroemde roman ‘Schuld en Boete’ vertelt de Russische schrijver Dostojewski over de student Raskolnikov. Deze jongeman is geniaal begaafd, met een uitzonderlijk verstand. Eigenlijk heeft hij zijn hele leven nog voor zich. Maar hij kruipt eenzaam weg in zijn studentenkamer en verspeelt zijn dagen met nietsdoen. Voortdurend wordt hij heen en weer geslingerd tussen twijfel aan zichzelf en krankzinnige dromen van grootheidswaanzin. Eigenlijk beschouwt hij zich als waardeloos, enkel goed om vertrapt te worden. Op zekere dag ontmoet hij Sonja, een meisje zonder toekomst, maar die zichzelf en haar familie moedig staande houdt. Heel vlug komt Raskolnikov erachter dat zij een geheim heeft dat haar recht houdt. En omdat ook hij wil leven, probeert hij dat geheim van haar te vernemen. Pas na lang aandringen stemt Sonja erin toe het prijs te geven. Ze slaat de Bijbel open, en samen lezen ze het verhaal van de opstanding van Lazarus, en hoe Jezus roept: “Lazarus, kom naar buiten!” Het evangelie van de vijfde vastenzondag.

Dit verhaal had voor Sonja een enorme kracht. Van de ene kant ervaarde zij hoe zeer zij aan de grond zat. Haar leven wàs geen leven en bood geen enkele toekomst. Maar juist in de situatie waarin zij vastzat, hoorde zij telkens opnieuw die stem die niet enkel Lazarus, maar ook haar naar het leven riep. Jezus roept immers tegen de dood in. Wat Hij roept is: “Kom naar buiten”. En de dode trekt weg uit het graf. Hij wordt losgemaakt, bevrijd. Hij leeft.

Het is een wonder verhaal, dit evangelie over de opstanding van Lazarus. Het leert ons wat nu eigenlijk dood is en wat leven is, wat sterven en wat opstaan is. In verhalende vorm leert het ons dat de opstanding van dood naar leven niet enkel plaats vindt in een verre ‘laatste’ dag, maar evenzeer op het ogenblik dat een mens de stem van de Heer Jezus echt hoort en aanvaardt. Dat kan vandaag zijn. De opstanding is tegenwoordige tijd geworden. De toekomst kan vandaag zijn. Het nieuwe, eeuwige leven wordt immers geschonken door de stem te horen van Hem die door God is gezonden. Dat geloof maakt levend voor altijd. Als Jezus bij de dood van Lazarus zegt: “Wie in Mij gelooft zal leven”, vraagt Hij aan Marta: “Gelooft gij dit?” Dan bedoelt Hij: “geloof je dat voor wie gelooft de nieuwe toekomst al begonnen is, en dat God groter is dan elke dood?”

Wijzelf zijn vaak zoals Lazarus: zonder veel leven, aan handen en voeten gebonden, opgesloten. – In deze tijd van coronacrisis ondervinden wij volop hoezeer dat opgesloten zijn ons hindert, zowel lichamelijk als psychisch. – Hoe zullen wij opnieuw ademen en vrij worden? Wie maakt ons los en zendt ons een nieuwe toekomst tegemoet? Het is goed te weten dat de woorden “Lazarus, kom naar buiten” vandaag ook tot ons gericht zijn.

Deze vastentijd is de ideale periode om goed te horen hoe Jezus tot ieder van ons roept: “Kom naar buiten”. Om alle figuurlijke zwachtels waarmee wij gebonden zijn los te maken en nieuw te leven: in vrijheid gericht op God en onze medemensen. Een concrete toepassing daarvan kan zijn dat wij de banden van het kwaad losmaken waarin wij verstrikt zijn. Berouwvol, maar nog meer hoopvol. In de vastenperiode wordt ons dat nog meer dan anders voor ogen gehouden. Zelfs nu wegens de coronacrisis de biecht- en verzoeningsvieringen zijn afgeschaft. Christus zegt tot ons: “Kom naar buiten en leef nieuw. Kom los van uw kwaad en begin een mooiere toekomst”. Het is een ideale manier om naar Pasen toe te leven. Op die dag vieren we hoe Jezus vrijkomt van de dood en in glorie opstaat. In die doortocht van dood naar leven kunnen wij nu al delen, als wij ons in geloof en vertrouwen op Hem richten.


Eucharistieviering via het internet

Abdij Van Averbode – om 11.00 u. (via YouTube)

Livinusparochie in Herzele & Sint-Lievens-Houtem (via YouTube)

Bezinning bij de vierde vastenzondag

Pastoor Frans schreef deze bezinning bij de vierde vastenzondag.
Onderaan deze bezinning kan u een link vinden naar de livestream van twee vieringen nu zondag 22 maart.


In groepen van kinderen in de jeugdbeweging of op school wordt nogal eens als spel opgevoerd: een tijdje geblinddoekt rondlopen. Wie het moet doen is altijd blij als het voorbij is. Die begint te begrijpen wat hij bidt wanneer hij zegt: “Heer, dank U voor het licht”. En wat moet het zijn voor iemand die jarenlang niet meer ziet? Die weet heel goed wat hij zegt wanneer hij bidt: “Heer, geef dat ik zie”.

Is het u ook al opgevallen dat de blindgeborene uit het evangelie van deze zondag (Jo 9, 1-41) eigenlijk zelf niet vraagt om weer te mogen zien? Hij krijgt ongevraagd het zicht terug. En zo komt hij tot ontmoeting met Jezus die hem genezen heeft. Daarop gelooft hij in Jezus en begint hij over hem te getuigen aan wie het horen wil of niet. Hij heeft een dieper zicht gekregen dan alleen maar met de ogen. In geloof erkent hij Jezus als de gezondene van God. Hij beseft dat het goed is zich aan Hem toe te vertrouwen. Wat wij allen best ook zouden doen. “Maak dat ik zie, Heer, dat ik vooral U leer zien, dat ik ten volle in U kan geloven”.

Toch zijn ook gelovige mensen niet vrij van momenten van uitzichtloosheid. Ogenblikken waarop het niet goed gaat in het leven en waarop wij ons afragen: is God nu met ons of niet? “Heer, maak dat ik zie”, kan de bede zijn van de pelgrim in een bedevaartsoord, maar ook die van een mens die innerlijk in het duister leeft en vreest te verdwalen. Of van de teleurgestelde of depressieve mens die zich in een donkere tunnel lijkt te bevinden. Hij of zij heeft het moeilijk wanneer men zegt dat er uitkomst is en dat buiten de zon schijnt. “Heer, verlicht hun duisternis”. Vaak verdwijnt die duisternis niet eensklaps, zoals ook de zon niet in één ogenblik opgaat. Het duurt een tijd, en ondertussen tracht je zo goed mogelijk met de duisternis of het schemerduister om te gaan. Omdat duisternis een deel is en vaak een deel blijft van ons bestaan. Pijn of ziekte, kwaad dat je is aangedaan, je moet het soms lange tijd met je meedragen. En dan is het al een hele vooruitgang als iemand je helpt om het te dragen en je een straaltje van licht laat zien.

Deze gedachten kunnen ons misschien inspireren in deze moeilijke tijd van de coronacrisis. We bidden dat het einde ervan in zicht mag komen. En ondertussen trachten we de toestand zo goed mogelijk te beleven door correct de opgelegd maatregelen te onderhouden. En zijn we blij en dankbaar voor elk straaltje van licht in deze duisternis: de bewonderenswaardige inzet van artsen, medisch en paramedisch personeel, medewerkers in het sociaal werk, begeleiders… Of mensen die per brief, telefoon of de moderne media contact houden met medemensen, om hen te bemoedigen en te bevrijden uit eenzaamheid. Of die boodschappen doen… Liefde maakt creatief.

In ons gebed vragen we Jezus dat Hij zijn licht laat stralen in onze duisternis. Hij kan in onze diepten binnentreden en ze verlichten. Willen wij ons door Hem laten benaderen en aanraken? Daarin kunnen we troost en kracht vinden. We moeten niet per se alle duisternis ineens willen verdrijven, want dit lukt wellicht niet. Het betekent al veel als Christus zijn licht mag laten schijnen in ons en in onze leefsituatie. “Jezus, u bent het licht in ons leven. Laat nooit toe dat het duister mij overwint.” Of zoals het in een Taizélied gezongen wordt: “In mijn duisternis, Heer, ontsteek uw licht dat nooit uitgaat”.

Duisternis en schaduw zijn er in onze eigen kleine wereld; ze zijn er ook op onze grote wereldkaart. Donkere plekken waarop mensen met getrokken messen of geladen wapens tegenover elkaar staan, waar kinderarbeid en uitbuiting van volwassenen niet te overzien zijn, waar mensen groot en klein van honger of ziekte omkomen.

Broederlijk Delen en allerlei andere solidariteitsacties helpen om de duisternis wat te verminderen. Zij tonen de donkere plekken op de wereldkaart en steunen hen die ter plaatse licht en hoop brengen. Door het wegvallen van onze kerkdiensten in deze weken kunnen we geen omhalingen houden ten voordele van Broederlijk Delen. Maar misschien kunt u iets storten op rekening van deze organisatie. Of uw gift onder omslag aan ons bezorgen. Het helpt om metterdaad licht, hoop en toekomst te brengen voor velen.

Wie door Jezus genezen wordt en zijn licht ontvangt, wordt uitgenodigd dit licht ook uit te dragen en te verspreiden over de wereld. De apostel Paulus schreef: “De vrucht van het licht kan alleen maar zijn: goedheid, gerechtigheid, waarheid”. Werken van het licht doen, daaraan kan men zien of we waarachtig christelijk leven. Een oude spreuk blijft ook vandaag nog altijd waar: “In plaats van de duisternis met woorden te verwensen, doe je er beter metterdaad iets aan: steek een kaars aan”.

Pastoor Frans Hitchinson


Eucharistieviering via het internet

Abdij Van Averbode – om 11.00 u. (via YouTube)

Livinusparochie in Herzele & Sint-Lievens-Houtem (via YouTube)

Gebedsweek voor de eenheid van de christenen

Van 18 tot 25 januari wordt naar jaarlijkse traditie de gebedsweek voor de eenheid onder de christenen gehouden. Dit jaar is het thema genomen uit het Bijbelboek De Handelingen der Apostelen 28,2: “Zij waren buitengewoon vriendelijk voor ons.”

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 januari 2020

Met de ‘Kerk in Geraardsbergen’ organiseren wij in het vooruitzicht van Week voor de Eenheid een oecumenische gebedsdienst in de Sint-Bartholomeuskerk op donderdag 16 januari te 19.15 uur. Van harte welkom!

Zeven kinderen gedoopt op zondag 15 december 2019

In voorbereiding op de eerste communie werden een aantal kinderen gezamenlijk gedoopt tijdens de zondagsviering.

Het bisdom Gent vraagt dat kinderen van 6 à 7 jaar die zich willen laten dopen een voorbereidend traject volgen. Wij hebben gekozen voor twee bijeenkomsten.
In de eerste bijeenkomst volgen de kinderen met hun ouders een Godly Play bijeenkomst over het liturgisch verhaal van het doopsel. Daarna sluiten ze aan bij de zondagsviering met daarin een kindernevendienst. In de tweede bijeenkomst komen ouders en kinderen samen in het teken van hun naam. Er wordt verteld over het belang van de naam en de kinderen versieren een blad waar hun naam op staat. Ook daarna wonen ze de zondagseucharistieviering bij met nevendienst.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 26 december 2019

In maart wordt het traject van twee bijeenkomsten herhaald voor wie nog wil gedoopt worden in voorbereiding op de eerste communie. We ervaren dat het een zinvol en deugddoend gebeuren is voor zowel ouders als kinderen om zich in groep te laten dopen. We kijken uit naar wie zich nog komt aanmelden om gedoopt te worden.

De warmte van Taizé bij gevangenen brengen

Op zaterdag 22 juni 2019 trokken we met z’n vieren, Christophe (gitaar en zang), Mieke (zang), Anneleen (dwarsfluit en zang) en ikzelf (hoorn en zang), naar Gent om er twee vieringen op te luisteren in “de Nieuwewandeling”. Eerst voor een groep van 40 mannen, daarna een groep van 16 vrouwen.

Na het inchecken en ons gerief te laten scannen worden we geleid naar het gebouw waar de gevangenen verblijven: de gangen met cellen in 4 richtingen en 3 verdiepingen hoog is een beeld zoals we het kennen van op TV. Eerst worden we nog even in een gespreksruimte binnen gebracht, de grootte van een cel – met ons vier was dit een heel beklemmend gevoel. Dit is nochtans de oppervlakte waar telkens twee mannen samen in moeten leven, vrouwen soms nog met meer.

Op de hoogste verdieping worden we in een mooie kapel binnen geleid. Een kleine oase in dit grote kille, ijzersterk bewaakte gebouw.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 7 augustus 2019

Reeds 15 jaar Taizégebed in Geraardsbergen

In de zomer van 2003 vroeg toenmalig deken Rudy aan Gerrit Jalet iets te doen voor en met jongeren om hen meer bij de kerk te betrekken. Gerrit dacht aan vieringen in de geest van Taizé. Eerst wou hij ervaren wat Taizé is en in augustus 2003 reisde hij met een groep onder leiding van salesiaan Eric Haelvoet naar het Bourgondische dorp. De positieve ervaringen in de gebedsvieringen, het contact met de broeders en de uitwisseling met gelovige, zoekende jongeren sterkten het idee om ook in Geraardsbergen gebedsvieringen te organiseren. En op 29 november 2003 was het eerste Taizégebed een feit.

Over Taizé
De gemeenschap van Taizé werd door frère Roger Schutz gesticht en telt een honderdtal broeders van alle christelijke strekkingen. De gemeenschap wil een teken zijn van verzoening tussen christenen. Het begon in 1940 toen frère Roger vluchtelingen en Joden opving.
Sinds eind jaren vijftig ontvangen de broeders jongeren uit verschillende werelddelen, vooral uit Europa. Sommige weken komen er duizenden bijeen in Taizé om te zingen, te bidden, te mediteren en te discussiëren met vele anderen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 30 januari 2019

Familievakantie van pater Félix in Congo

Tijdens de voorbije maanden ging onze medepastoor, pater Félix, op vakantie naar Congo. In deze missiemaand is het de moeite waard stil te staan bij zijn verhaal.

De reis die me na 10 jaar scheiding bij mijn familie moest brengen, verliep in drie stappen: eerst vloog ik met het vliegtuig van Zaventem naar Kinshasa, de hoofdstad van de Democratische Republiek Congo (8 uur), vervolgens nam ik het vliegtuig van Kinshasa naar Kananga, de hoofdstad van de centrale provincie Kasai (ongeveer 2 uur) en tot slot ging het met de moto van Kananga tot Bena Leka, mijn geboortedorp (120 km in 6 uur).

[…]

Lees meer in KERK & leven van 10 oktober 2018

Pater Félix