Een moeder leeft verder in haar kinderen

Jouw strelende handen
Jouw sussende woordjes
Jouw kussen: vluchtig veel
Of één ferme dikke!
Jouw klopjes op de schouder
Jouw aaien over de bol
Jouw zorgzame woorden
Jouw liefdevolle blik
Jouw open oren,
Jouw ruime warme hart.
Later…
worden WIJ jouw handen,
jouw ogen, oren, mond.
We fluisteren jou lieve woorden toe,
strelen je zilveren haren,
kalmeren je verhitte hoofd.
Het gaat allemaal heel vanzelf.
We delen dit met alle kinderen
met blikken naar elkaar
of stevige zoenen, een enkel handgebaar.
In ons hart is het feest,
dankbaar om de kinderen te zijn
van een moeder die ons leerde
een goed mens te zijn.

naar een gedicht van Marianne du Maine

Tegen de stroom in: jong leven in de kerk!

Bijeenkomst misdienaars

Op de eerste dag van de krokusvakantie kwamen we met de misdienaars van onze Sint-Bartholomeusparochie samen voor een kort maar degelijk vormingsmoment.
Onze ploeg telt op dit ogenblik zo’n 19 misdienaars tussen tien en zestien jaar, wat vandaag de dag toch wel heel bijzonder is.

Motivatie

Na een korte kennismaking – wegens corona werken we al een tijdje met een beurtsysteem en dus was het goed dat we elkaar als ploeg nog eens echt konden ontmoeten – werd hen gevraagd naar hun motivatie waarom ze misdienaar willen zijn.

Hieruit kwamen verrassend zinvolle antwoorden naar voor. Zo zei iemand van onze oudere misdienaars dat ze thuis heel gelovig zijn en dat ze dit geloof willen delen. Een taak als misdienaar ligt bij hen dan ook voor de hand. Anderen vertelden dat ze hen tijdens de catechesemomenten gevraagd werd om even misdienaar te zijn. Ze vonden dat zo fijn dat ze dit bleven doen. Geloof en inzet vinden ze dus echt wel belangrijk. Kortom, haast elk van hen had wel een reden om misdienaar te zijn.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 16 maart 2022

Jan De Lil

Feest van Sint-Valentijn – “dag van de geliefden”

Het tweede meest gecommercialiseerd feest in het jaar na kerstmis is vast en zeker Sint-Valentijn of de dag van de geliefden, op 14 februari. De prijs van de rode rozen swingt de pan uit… de restaurants zitten tjokvol… de straten en winkels in de stad kleuren bloedrood en zijn versierd met allerhande prullaria die verwijzen naar de liefde. Op zich niets mis mee. Integendeel zelfs. Het is goed dat we – zoals Paulus het verwoordt: het hoogste goed “de liefde” – waarderen en er blijven bij stilstaan. Mekaar graag zien, liefhebben, respecteren, genegenheid, aandacht hebben voor mekaar, het draagt allemaal bij tot een betere, liefdevolle, aangenamere en vredevolle wereld.
Uiteraard zouden we elke dag van het jaar liefdevol met elkaar moeten omgaan en niet enkel die ene dag. Dat dit echter niet zo eenvoudig is, weten we allemaal uit ervaring.

Liefde in de christelijke traditie

Vanuit de christelijke traditie geldt dat liefde – als uiterste – een zichzelf opofferende houding is waarbij men een ander weldaden schenkt. Deze soort liefde richt zich op de behoeften van de ander en zoekt wat het beste is voor de ander. In dat geval laat de liefde de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor hen die haar nastreven. Voor de mensen die volledig afstand hebben gedaan van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt, maar vanzelfsprekend en natuurlijk is.
Dit is de onvoorwaardelijke liefde. Zij is het soort liefde dat de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen zijn.
Jammer genoeg wordt het thema van de liefde vaak misbruikt in films, TV en reclame. De volgens hen ideale liefde staat mijlenver van de liefde die hierboven beschreven wordt. Liefde is een werkwoord, er moet aan gewerkt worden. Het is dan ook jammer dat we de christelijke oorsprong van deze gecommercialiseerde feesten vergeten zijn.
Neem nu Sint-Valentijn of de martelaar Valentinus.

De historische Valentijn(s)

Het oude Romeinse handboek over de martelaren in Rome noemt voor deze dag twee martelaren uit de derde eeuw met de naam Valentinus. Vermoedelijk gaat het hier echter om één en dezelfde persoon. De een wordt vermeld als priester in Rome, de ander als bisschop van Terni. De eerste genas de dochter van een prefect en bekeerde het hele gezin tot het christendom, de tweede staat bekend om zijn gaven als weldoener. Beiden waren het slachtoffer van christenvervolgingen en zijn gemarteld en begraven in Rome. Toevallig viel de naamdag van Valentinus samen met de datum van een voorchristelijk vruchtbaarheidsfeest, dat door de Kerk is overgenomen. Het feest is verwaterd tot de huidige Valentijnsdag.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 februari 2022

Jan De Lil

Welzijnszorg 2021 “Onleefbaar”

ONBETAALBAAR? ONAANVAARDBAAR!

Een goede woning zou voor onbetaalbare momenten moeten zorgen. Maar voor 1 op de 5 huishoudens in Vlaanderen en Brussel is goed wonen onbetaalbaar. Onaanvaardbaar!

GERAARDSBERGEN

Onbetaalbare en onbereikbare woningen zijn niet alleen een probleem ergens anders, maar ook in Geraardsbergen. Volgende verhalen gaan over mensen “hier”. Hoe ze zich uit de slag getrokken hebben, hoe ze nu toch een betaalbare woning hebben, of toch nog niet. (De namen zijn geen echte, maar fictieve namen).

Cécile kwam in Geraardsbergen aan met 2 kinderen. Ze was uit haar land gevlucht voor partnergeweld. De gevolgen ervan zijn nog zichtbaar. Ze vluchtte ook voor tradities die voor grote ongelijkheid zorgden, en waar zij het slachtoffer van was. Die ongelijkheid werd in stand gehouden door chantage, bedreiging met uitstoting, bedreiging met geweld. De trauma’s die ze hierbij opliep zijn ook nu nog niet verwerkt. Ze had gelukkig een tijdelijke verblijfsvergunning, en een vervangingsinkomen. Haar naam en haar huidskleur verraadden een buitenlandse herkomst. Ze vond geen woning, tenzij een woning die niemand anders wou. In een vochtige kelder met weinig verluchting. Vol schimmel en moeilijk te verwarmen. En ook onredelijk duur. Haar twee kinderen en zijzelf waren door deze behuizing regelmatig ziek. Gelukkig was ze intussen ingeschreven op de wachtlijst voor sociale woningen. Jaren heeft ze het in dit hok moeten uithouden, voor ze een sociale woning kreeg.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 8 december

INFO OVER WELZIJNSZORG, EN DE ACTIE 2021

Op de website van Welzijnszorg (www.welzijnszorg.be) vindt u veel en gedetailleerde informatie over Welzijnszorg, over de actie, en over wat u kan doen.

Allerheiligen

Op 1 november viert de katholieke kerk het feest van ‘Allerheiligen’, letterlijk het hoogfeest van alle heiligen. Of ze nu bekend zijn of onbekend.

Aan de verre oorsprong van dit feest ligt de toewijding van het Pantheon in Rome, de tempel waar alle godheden uit de Grieks-Romeinse oudheid werden vereerd. Paus Bonifatius IV wijdde het Pantheon in het begin van de 7de eeuw toe aan Maria en alle martelaren. De kerkwijding van het tot dan toe heidense Pantheon werd sindsdien elk jaar op 13 mei herdacht. Waarom op 13 mei? Omdat de Byzantijnse Kerk al van in de 4de eeuw een gedenkdag voor alle heilige martelaren had, en die gedenkdag werd elk jaar op 13 mei gevierd.

Geschiedenis

Pas vanaf 731, tijdens het pausschap van Gregorius II, werd het feest van alle heiligen elk jaar in Rome gevierd. Goed een eeuw later verspreidde het gebruik zich in onze contreien. Vooral de benedictijnenabdijen hebben de jaarlijkse heiligenherdenking over heel Europa gestimuleerd. Het was paus Gregorius IV die in 837 de datum vastlegde op 1 november: volgens de regel van Benedictus de begindag van de winterperiode. Hij riep de dag uit tot algemene en officiële katholieke gedenkdag voor alle heiligen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 27 november 2021

Diaken Dany

Naar een artikel van Pr. Hedwig Reyntjens – parochie Willebroek

Gezalfd en gezonden

In het voorbije weekend vonden al enkele vormselvieringen plaats in onze parochies. En in het komende weekend volgen er nog. Wij willen ons in deze dagen laten inspireren door treffende beschouwingen van hulpbisschop Koen Vanhoutte (Mechelen-Brussel) naar aanleiding van de wijding van de heilige oliën begin september.

Jezus gezalfd

‘Gezalfd en gezonden’, zo stelde Jezus zich destijds voor in de synagoge van Nazareth. Hij las een tekst voor van de profeet Jesaja en gaf er zijn commentaar bij. Voor één keer was de homilie belangrijker dan de Schriftlezing. Jezus liet immers verstaan dat de aangehaalde Schriftwoorden in zijn optreden hun vervulling vonden.

Jezus liet eerst horen dat Hij door God gezalfd was met de Geest die over Hem was gekomen bij zijn doopsel aan de oever van de Jordaan. De woorden van de Vader – ‘Jij bent mijn geliefde Zoon’ – werden een blijvende balsem voor zijn hart. De zalving met de Geest verzekerde Hem van de aanhoudende liefde van de Vader. Zijn leven lang kon Jezus schuilen in de sterke nabijheid van zijn Vader. Gods liefdesverklaring aan het adres van Jezus was geen bevlieging maar een altijd geldende belofte. Op de zalving die Hem te beurt viel, stond geen houdbaarheidsdatum. Het was een belofte waarop God nooit terug zou komen. Later hebben zijn leerlingen het kort samengevat: Jezus is de Christus, de Gezalfde, de Messias.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 22 september 2021

Missionair christen zijn

Aansluitend bij het vorige pastoraal jaar wil ons bisdom Gent ook in het komende werkjaar – en verder daarna – het missionair karakter van ons christen zijn sterk in de kijker zetten. Ook voor paus Franciscus is dit een zeer dierbaar thema.

CHRISTENEN ZIJN GEDOOPT ÉN GEZONDEN
Bij ons doopsel hebben wij het geloof ontvangen als een louter geschenk, zonder dat wij er direct iets moesten voor doen. Bij een kinderdoop is dit zeer duidelijk: een klein kind kan nog niets verdienen. Het krijgt alles zomaar, gratis: het leven, de liefde van een vader, een moeder en een familie, de verzorging, voeding, en liefdevolle tederheid van zoveel mensen. Zo is het ook met de liefde van God: het kind krijgt ze gratis. Voor zes à zevenjarigen en voor volwassenen die gedoopt worden is dit evenzeer waar: de liefde van God krijg je zomaar.
Is christen zijn een onverdiende gave, het houdt toch ook een opgave in. Ons christen zijn heeft een missionaire betekenis. Het goddelijk leven is een rijkdom die moet worden doorgegeven, gecommuniceerd, verkondigd: dit is de betekenis van de missie. Het geschenk van het geloof delen we verder uit. God bemint alle mensen en Hij wil dat allen gered worden door Hem te leren kennen. Dit wil de kerk doen tot aan de uiterste grenzen van de wereld. Zoveel heiligen, maar ook zoveel andere vrouwen en mannen van geloof hebben dit al gedaan doorheen een geschiedenis van twintig eeuwen!

[…]

Lees meer in KERK & leven van 15 september 2021

Steun slachtoffers watersnood

De katholieke organisatie Caritas Vlaanderen heeft in de voorbije weken steun verleend aan de slachtoffers van de watersnood. Zij blijft ons oproepen tot steun, want de nood is reusachtig groot.

Het ongeziene noodweer van de maanden heeft voor heel wat wateroverlast en ravage gezorgd in Luik, Limburg en Vlaams-Brabant. Nu het water gezakt, is blijkt overduidelijk hoe reusachtig groot de schade is. Jammer genoeg dreigt de watersnoodramp ook een bittere nasmaak te krijgen voor vooral de meest kwetsbaren in onze samenleving. Het zijn net zij die vaak ook niet verzekerd zijn. Het ziet ernaar uit dat de watersnood zal erkend worden als ramp, waardoor de overheid de schade mee kan vergoeden, maar mensen zonder verzekering moeten ook daar meer moeite doen om een dossier in te dienen.

Caritas Vlaanderen biedt met zijn operationele werking Caritas Hulpbetoon financiële hulp op maat aan deze personen en gezinnen die in uitzonderlijke nood verkeren, opdat zij hun leven kunnen heropnemen. Wij doen een oproep om Caritas Vlaanderen te steunen. Dit kan best gebeuren met een overschrijving naar: BE80 7765 9023 3377 met de mededeling: ‘Noodhulp overstroming’. Voor giften van 40 euro of meer bezorgt Caritas Vlaanderen u volgend jaar een fiscaal attest.

Bron: Caritas Vlaanderen