Drievuldigheid

Zoeken naar God

Wanneer je vandaag de dag mensen zou vragen of ze in God geloven, kan je heel verschillende antwoorden krijgen. Sommigen zeggen volmondig ja. Anderen aarzelen. “Geloven in God, wat bedoel je dan?” vragen ze soms. “Een persoon? Iemand die alles bepaalt? Hoe zit het dan met die oorlogen en aanslagen, waar vaak de naam van God wordt bijgesleurd?” Nog anderen zeggen: “Ik zie God meer als een goddelijke kracht, een ruimte, een bron van leven waarmee ik mij verbonden weet. Als ergens iets”. Die reacties drukken dikwijls een echt zoeken uit. Want al wat we over God zeggen, of elk beeld waarmee we Hem proberen voor te stellen is eigenlijk maar een schamele, voorzichtige poging om iets over Hem uit te drukken. Iets zeggen, om niet helemaal te moeten zwijgen. Want als je je door iets of iemand aangesproken weet, wil je daar over spreken. Maar inzake God weten we dat we nooit het laatste woord over Hem zullen spreken. We zullen zijn mysterie nooit volledig doorgronden of in woorden kunnen vatten.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 26 mei 2021

Pastoor Frans

Pinksteren – Kom, Heilige Geest

Het Bijbelboek ‘Handelingen der Apostelen’ getuigt ons over de manier waarop de Geest van Jezus het leven van de eerste christenen en de eerste christelijke gemeenschappen heeft getekend en omgevormd. Hij heeft hen doen ‘herboren’ worden tot Kerk.

Perspectief

In onze dagen worden de christelijke gemeenschappen getekend door verwarring en vrees. Zij zijn getroffen door de secularisatie en lijken sinds enige tijd op zichzelf teruggeplooid. Dit is nog versterkt door de coronamaatregelen, waarbij de gelovigen niet fysiek kunnen samenkomen rond het altaar om de eucharistie te vieren. Een aandachtige lezing van het Pinksterverhaal in de Handelingen der Apostelen (2, 1-13) toont ons hoe alles begon met een kleine Kerk zonder macht. De apostelen hadden zich opgesloten in het Cenakel en zagen geen uitweg. Zij hadden geen perspectief. Zij waren bang.
Maar samen met Maria hebben zij niet opgehouden te bidden en te hopen, al was het niet zonder vrees. Zij hebben hun hart geopend voor de komst van Hem die Jezus hun had beloofd, ook al wisten ze niet waaraan ze zich concreet mochten verwachten. En plots kregen zij een heel sterke ervaring. Men kan zelfs spreken van een soort ‘verrijzenis’. Ze hebben gezocht naar woorden en beelden om uit te drukken wat zij hadden beleefd. De Bijbelse geschriften bevatten geen systematische theologische uiteenzetting met heldere begrippen. Het komt eerder neer op het uitroepen van hun enthousiasme om het nieuwe elan dat zichtbaar werd.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 19 mei 2021

Hemelvaart van de Heer

EEN VOETAFDRUK?
Een vriend vertelde mij een anekdote over een bedevaart naar ‘het Heilig Land’. Zijn gids was een bekwame en ervaren Vlaamse Bijbelwetenschapper. Op de eerste dag van hun reis brachten ze een bezoek aan de ‘Kapel van de Hemelvaart’, op de Olijfberg in Jeruzalem. In het midden van dit ronde gebouwtje bevindt zich een rotssteen. Zij gingen met groep rond die grote steen in de vloer staan. Hun gids zei: “als je goed kijkt, kan je nog de voetafdruk van Jezus zien, van toen Hij ten hemel opgevaren is”. Niet begrijpend keken zij elkaar aan. Nee, dergelijke uitleg waren ze van hun bekwame gids niet gewoon. De man lachte en zei: “ja, dergelijke dingen worden hier verteld door gidsen die hun mensen willen bezig houden met boeiende uitleg, maar die vaak gesteund is op veel fantasie”. Liever dan ons te richten op intrigerende curiositeiten willen wij stilstaan bij de betekenis van het Bijbels verhaal over de hemelvaart van Christus.

EEN WOLK
In zijn verhaal schrijft Lucas: “Jezus werd voor de ogen van zijn leerlingen omhoog geheven en opgenomen in een wolk, zodat ze hem niet meer zagen”. Een wolk werd in de Bijbel gezien als een beeld voor Gods aanwezigheid. Zoals in het verhaal van de Uittocht: “Terwijl het volk op een afstand bleef staan, ging Mozes naar de donkere wolk waarin God aanwezig was.” (Exodus 20,21). Dezelfde wolk komt ook terug in de evangelies, in de verhalen over de doop van Jezus en de gedaanteverandering op de berg. Terwijl Hij nog aan het spreken was, kwam er een wolk aandrijven, die een schaduw over hen wierp; ze werden bang toen de wolk hen omhulde. Er klonk een stem uit de wolk, die zei: “Dit is mijn Zoon, mijn uitverkorene, luister naar hem!” (Lucas 9, 34-35). Het was de stem van God.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 12 mei 2021

Pastoor Frans

Moederdag 2021

Moeders worden op één dag speciaal in de bloemetjes gezet. Dit wordt de kinderen van kindsbeen af al geleerd. Al van in de kleuterklas maken zij werkjes voor moederdag. Ook in de lagere school gaat dit verder, kinderen gaan met hun talenten aan de slag om mama duidelijk te maken hoe graag ze haar zien. Creatieve jongelingen gaan hiermee verder, kortom moederdag wordt nooit vergeten. En in de meeste gevallen sluiten de vaders daarbij aan. Het is een vorm van dankbaarheid om wat “mama” betekent voor elk van ons in het leven.

Moeder ben je niet voor even maar voor je hele leven
Deze slogan vind je hier en daar terug en iedere moeder kan dit bevestigen. Je weet wanneer het begint maar niet wanneer het ophoudt. Nee, het houdt gewoon nooit op.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 5 mei 2021

Maria, moeder van Jezus

Toeval of niet, moederdag valt in de meimaand, die toegewijd is aan Maria, de moeder van Jezus. Zij heeft een bijzondere plaats in het christelijk geloof en bijbel.

De evangelisten Lukas en Mattheus hebben het over de omstandigheden rond Jezus’ geboorte. Zij schrijven onder meer dat Maria maagd was, toen zij haar kind kreeg. Wat wordt daarmee gezegd? In ieder geval dit: wat de volwassen Jezus later zo indrukwekkend maakt, had Hij niet van zijn vader of zijn moeder, maar door zijn relatie met God. Nog meer dan zoon van zijn vader of moeder, was Hij zoon van God.

Zoals in onze tijd het leven van een moeder en haar kinderen niet kommerloos is, zo was het ook bij Maria en Jezus. Lukas vertelt over de moeizame reis naar Bethlehem, als Maria in haar negende maand is. Daar wordt haar kind geboren in oncomfortabele omstandigheden: in een stal, en neergelegd in een kribbe. We horen dat de oude Simeon bij het dankoffer in de tempel voorspelt dat dit kind een teken van tegenspraak wordt en dat zijn moeder zal lijden: haar hart zal met een zwaard doorboord worden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 5 mei 2021

Ann Van Nieuwenhove

Meimaand – Mariamaand 2021

In de problematische tijd waarin wij leven of bij de moeilijkheden die wij in ons persoonlijk leven meemaken, kunnen wij in vertrouwen tot Maria bidden om bescherming en steun. In wat volgt zoeken wij daartoe inspiratie bij beeldende kunst en in een bestaand gebed.

MANTELMADONNA
In verschillende West-Europese landen is een afbeelding van Onze-Lieve-Vrouw te vinden die de ‘mantelmadonna’ of ‘schutsmadonna’ genoemd wordt. In de late middeleeuwen was dit een van de populairste motieven in de Mariaverering, onder meer in Italië en Duitsland. In de middeleeuwen konden hooggeplaatste vrouwen vervolgde personen beschermen door ze ‘onder hun mantel’ te nemen en om genade voor hen te vragen. Het was een soort asiel. In de legendevorming van de 12de en 13de eeuw werd dit mantelrecht overgedragen aan Maria. In de 15de eeuw stierven veel mensen aan de pest, het type van de mantelmadonna werd toen erg populair. Maria kon immers de mensen zonder onderscheid naar rang en stand beschermen tegen alle kwaad. Maria houdt haar mantel open, als beschutting en zorg waaraan men zich mag toevertrouwen. Volgens sommigen vindt het begrip ‘mantelzorg’ hier zijn oorsprong.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 28 april 2021

De weg komt naar je toe

Het kan verleidelijk zijn om naar de toekomst te kijken: als corona eenmaal voorbij is…, als ik me weer wat beter voel…, als de lente doorbreekt… We kijken uit naar de verte. Tot aan de horizon. Maar verder dan dat is er niets te zien, zodat we teruggeworpen worden op onszelf. Het is de weg naar binnen. Het is de plek waar God in ons woont. In gesprek met Hem vinden we zicht op onze prioriteiten, op wat in onze toekomst eerst aan bod moet komen.

Dat inzicht wordt ons geschonken, namelijk als we de dingen die ons bezighouden eens in het licht houden: onze plannen, onze genoegens die soms niemand baten, ook onszelf niet.We verlangen naar vervulling. Eerst zoek je die vervulling buiten jezelf. Je jaagt dromen na, wil je aspiraties vervullen. Daar is op zich natuurlijk niets mis mee. Maar het vervult vooral je buitenkant. En ofwel slaag je er niet in je dromen te realiseren, ofwel lukt het je wel maar blijf je na een tijd toch met een stuk gemis zitten. Je leven is niet zo goed geworden als je wel droomde. Dit inzicht, de ervaring van een soort gebrokenheid, kan de opening te zijn naar een andere dimensie.

De Amerikaanse schrijver Wendell Berry heeft het zo uitgedrukt: “Wie niet langer weet wat te doen, is eindelijk aan het echte werk toegekomen. Wanneer we ons verdwaald voelen, kan onze reis pas echt beginnen. Bewustzijn ontwaakt pas als we verbluft zijn.” Wanneer ons ‘kleinere zelf’, dat alles onder controle wil houden, even stilvalt, komt er perspectief, ruimte voor creativiteit.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 21 april 2021

Roepingenzondag 2021

Op roepingenzondag 25 april 2021 en in de weken hierna bidden we bijzonder voor roepingen

Naar aanleiding van de 58ste Wereldgebedsdag voor Roepingen schreef paus Franciscus een boodschap met als titel “Heilige Jozef: de droom van een roeping.” In dit Sint-Jozefsjaar dient deze heilige als inspiratie en model voor elke roeping. De heilige Jozef heeft “een hart van een vader dat in staat is zich weg te schenken, en dit in het gewone leven van elke dag”. Paus Franciscus wijst op drie sleutelwoorden die de roeping van de heilige Jozef typeren en die eveneens voor elke roeping gelden: “droom, dienstbaarheid en trouw“.
Iedereen droomt om ten volle te leven en hierbij te beminnen en bemind te worden. God roept ieder op, en bij Jozef gebeurt dit viermaal in een droomHij staat op en gaat op weg om zichzelf weg te schenken, ook al zijn er risico’s en verstaat hij Gods plan niet onmiddellijk. De evangelies leren dat Jozef zichzelf helemaal inzet voor zijn heilig gezin. Hij beschermt hen. Paus Franciscus duidt Jozef als “beschermer van roepingen” aan. 
Tenslotte leert Jozef trouw te blijven en niet angstig te zijn. “Trouw is het geheim van de vreugde” en deze vreugde wordt “elke dag ervaren in datgene wat echt telt: een trouwe nabijheid tot God en onze naaste.” Paus Franciscus besluit: “Ik bid dat jullie deze diepe vreugde mogen ervaren. Jullie hebben God op een edelmoedige wijze tot de droom van jullie leven gemaakt door Hem in jullie broeders en zusters te dienen. Jullie trouw is een sterk getuigenis in dit tijdperk van vluchtige keuzes en emoties die geen blijvende vreugde schenken.”

[…]

Lees meer in KERK & leven van 21 april 2021

Als het visioen ontbreekt…

Elke dag is er wel ergens op de wereld ellende waarvan het nieuws ons de beelden laat zien of woordverslagen laat horen of lezen. Op de duur is het meer dan wij aankunnen. Sommigen dreigen daardoor afgestompt te raken, ongevoelig te worden voor het leed van mensen ver weg. Gelukkig worden velen er wel door bewogen, door de natuurrampen en door de conflicten tussen mensen of tussen volksgroepen. Dan gebeurt er blijkbaar iets met ons. En hulporganisaties helpen ons om aan ons medeleven concreet vorm te geven, zodat het niet beperkt blijft tot gevoelens.

Bij zoveel ellende wordt in ons een gevoelige zenuw geraakt. Ergens leeft in ons het besef dat mensen voor elkaar verantwoordelijk zijn, dat zorgen voor mensen waar ook ter wereld een plicht is. Blijkbaar leeft bij heel velen een ideaal van menselijkheid en naastenliefde, de droom van een ideale samenleving, waar mensen met elkaar weten te delen: hun lief en leed, hun hebben en houden.

God zij dank leeft dit aanvoelen in ons. Want als dat gevoel voor eerbied voor de mens, voor eerlijkheid, solidariteit en rechtvaardigheid ontbreekt, gebeuren de ergste dingen. Dingen die we op onze televisie zien, of waarover we berichten lezen in onze krant en horen op onze radio: wat mensen elkaar aandoen in machtsstrijd en in oorlogsgeweld. In het Bijbelboek der Spreuken staat: “Waar het visioen ontbreekt, verwildert het volk”. Waar idealen van menselijkheid ontbreken, breekt onmenselijkheid los.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 7 april 2021

Pastoor Frans

Pasen 2021

Er is voor christen mensen geen groter feest dan Pasen. We vieren dan de kern van ons geloof. Telkens als we de eucharistie vieren, is het om de dood en de verrijzenis van onze Heer te gedenken. En Paulus schreef: “als Christus niet verrezen is, is ons geloof zonder inhoud en zonder grond”. Zonder zijn verrijzenis kan Jezus misschien voor velen nog wel een interessante en inspirerende figuur zijn. Maar in Hem geloven en christen zijn, heeft dan niet veel zin meer.

Verrijzenis als bron van hoop

Jezus was altijd al weldoende rondgegaan. Hij had opnieuw laten zien, soms op een overrompelende en aanstootgevende manier, wie God is en wat het kan betekenen als je God in je leven binnenlaat. Hij had het hart van velen geraakt. Ook heilige huisjes afgebroken en gevoelige snaren geraakt. Hij is eraan ten onder gegaan. Hij werd veroordeeld en terechtgesteld. Hij eindigde als slachtoffer, niet als overwinnaar.

En dan is iets gebeurd dat ondenkbaar is. Eerst tastend en twijfelend, zoals het Evangelie ons laat zien. Zijn leerlingen, die met Hem zoveel gedeeld hadden, zij hebben Hem ontmoet, herkend, gezien. Hij is verrezen! Hij die veroordeeld en vermoord werd, onder de misdadigers en het uitschot gerekend, Hij leeft. Uit dat geloof is de Kerk geboren. Voor de Kerk blijft dat de reden van haar bestaan: van Hem getuigen, zijn dood en verrijzenis niet in de doofpot steken. Getuigen van God die te vinden is niet in het centrum, maar aan de periferie, niet bij de overwinnaars, maar bij de slachtoffers. God die niemand in de steek laat, die wegen opent ook daar waar geen uitweg meer is. Die bron van hoop is ook daar waar alle hoop is vervlogen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 31 maart 2021

Zalig Pasen!

naar kardinaal Jozef De Kesel