Rond Jezus in de kerststal

Foto: Hans Heyerick

Drukte

De evangelisten Mattheüs en Lucas vertellen hoe ze van allerlei kanten naar de kerststal kwamen: de engelen, de herders en de drie wijzen. Ieder op hun eigen manier. De engelen zongen vol vreugde. De herders hadden hun schaapskudde meegebracht en misschien een waakhond. De drie wijzen kwamen met hun lastdieren, wellicht paarden of kamelen. Een bonte verscheidenheid. Het is geen lang geplande bijeenkomst waar ze zich zorgvuldig hadden op voorbereid. De herders ‘haastten zich’ naar Bethlehem, schrijft Lucas. Wie zich daar in de kerststal bevinden zijn niet voor elkaar gekomen. En toch lopen zij elkaar niet in de weg. Er ontstaat onder hen geen spanning of gekibbel. Ze vormen geen partijen of bewegingen. Ze gunnen elkaar gewoon de tijd en de ruimte om bij Jezus te zijn.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 21 december 2022

Zalig Kerstfeest!

pastoor Frans

Kerstmis nadert

Op zoek naar machtige bondgenoten

De eerste lezing van komende zondag brengt ons terug naar het joodse land van 800 jaar voor Christus. Koning Achaz staat voor een verscheurende keuze. Zijn land wordt door een vijandelijk leger bedreigd en hij weet niet goed welk land hij kan vertrouwen om er een bondgenootschap mee aan te gaan. De profeet Jesaja raadt hem aan liever op God te vertrouwen dan op machtige militaire bondgenoten. Als teken dat God betrouwbaar is voorspelt hij de geboorte van een kind, dat erfgenaam zal worden van de troon. Maar de koning luistert niet naar de profeet. Hij gelooft niet dat God voor de mens de best denkbare bondgenoot is om een vredevol bestaan te leiden, om rust en geluk te kennen, persoonlijk en als volk. Als er onrust dreigt, gaat de koning aankloppen bij machtige buurlanden. Van hen verwacht hij redding. Wat zou God kunnen doen? Die heeft toch geen legers, en dus geen macht?!

Eeuwen later zag de evangelist Mattheüs, en met hem de vroege kerkgemeenschap, de komst van Jezus als de vervulling van die aloude profetie. In de geboorte van het Jezuskind spreekt God duidelijk uit: ‘In Jezus ben ik met u, om u te helpen en te redden’.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 14 december 2022

pastoor Frans

Feestjaar welzijnsschakel Steksken

Uitgerekend tien jaar geleden stonden we met enkele mensen voor het eerst op de wekelijkse markt met een actie voor welzijnszorg. Soep op de stoep. Het was rond het thema senioren en armoede en we boden koekjes/taartjes aan op de markt!

De slogan was “armoede verjaart niet” en blijkbaar is dat al 10 jaar geleden…

Proficiat!!! Steksken verjaart wel!!!

Tien jaar geleden

Alles was nog zo nieuw voor mij. Hoe zou ik mijn taak als parochie assistente invullen? Ik was amper drie maanden bezig en kreeg dit voorstel. Zonder veel nadenken zei ik “ja”. Lieven De Pril, die naast me stond, was heel blij met mijn ja-woord. Hij zou me het eerste jaar begeleiden in het oprichten van een welzijnsschakel in Geraardsbergen. Heel de geschiedenis van Steksken kan ik niet op één blaadje schrijven, maar ik kan jullie wel meedelen dat we nu een flink uitgebouwde welzijnsschakel zijn die heel wat mensen bereikt en nauwe banden heeft met andere organisaties die zich inzetten voor mensen met noden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 14 december 2022

Ann,

175 jaar Sint-Martinuskerk te Onkerzele, zaterdag 12 november 2022

Daags na de feestdag van onze patroonheilige, Sint-Martinus, vierden we op zaterdag 12 november 2022 de 175ste verjaardag van onze Sint-Martinuskerk. De Gentse bisschop, Lode Van Hecke, mocht samen met pastoor Frans voor de talrijk opgekomen aanwezigen (huidige en vroegere en ook sympathisanten) welkom heten bij het begin van deze jubileumviering. Voor deze speciale gelegenheid waren ook vroegere pastoors uitgenodigd om deze viering mee te concelebreren.

[…]

(Lees meer in KERK & leven van 7 december 2022)

Pastoor Frans, de parochieploeg en kerkraad

Allemaal digitaal?!

Dit is het thema van de campagne van Welzijnszorg 2022. Met deze campagne brengt Welzijnszorg de impact van digitalisering op het leven van mensen in een armoedesituatie onder de aandacht. Het is alweer en vorm van uitsluiting die deze mensen moeten ervaren.

Geen netwerk

Daar komt het steeds weer op neer, geen netwerk hebben. Geen mensen in je omgeving hebben die je kunnen helpen bij al die ingewikkelde acties om alles digitaal in orde te krijgen of om allerlei informatie op te zoeken en waar men recht op heeft. Voor de meesten onder ons is dit geen probleem, we kunnen altijd wel ergens terecht bij mensen die ons bijstaan als we het zelf niet voor elkaar krijgen. Mensen die al zoveel uitsluiting ervaren hebben geen netwerk en botsen voor de zoveelste keer op een muur van ‘niet kunnen’.

Verbondenheid

Verbondenheid is het sleutelwoord, waar het op aan komt. Door de verregaande digitalisering van onze maatschappij worden meer en meer mensen uitgesloten, niet enkel mensen in armoede, ook oudere mensen die niet zo goed mee zijn in het digitale verhaal kunnen de snelle veranderingen van digitalisering niet volgen. Daarom is het belangrijk dat we ons verbonden voelen met deze mensen en bereid zijn te helpen waar het nodig is. Een tweede belangrijk feit is dat vele zaken eenvoudiger moeten, bijvoorbeeld automatische rechtentoekenning. Ook toegang tot diensten en sociale rechten moeten vereenvoudigd worden.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 30 november 2022

Ann

Advent 2022

Gelukkig zijn er nog zekerheden in ons bestaan. Zo hebben we de zekerheid dat na de zomer de herfst eraan komt, daarna de winter en tenslotte weten we met zekerheid dat na de winter de lente aantreedt.

Zo is er ook de zekerheid dat we in de donkerste weken van het jaar, hoopvol en verwachtend kunnen en mogen uitkijken naar het licht van de komende lente. En deze donkere weken van het jaar zullen dit jaar letterlijk nog donkerder zijn met het doven van een groot deel van de straatverlichting in de nachtelijke uren.

Maar voor heel wat mensen zal deze donkere periode nog zwaarder doorwegen door de hoge energieprijzen. Voor velen zal het dan ook een verademing zijn wanneer die donkere weken achter de rug zullen zijn en zij op een relatief zuinige manier de winter zijn doorgekomen. Zo kijkt iedereen verlangend uit naar betere tijden.

Als gelovigen kijken wij uit naar de komst van het Licht van de wereld. Naar de komst van God op aarde. Naar Kerstmis. Deze periode van verlangend uitkijken, van verwachten noemen wij ADVENT.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 23 november 2022

Jan De Lil

Christus Koning

Christus de Verlosser, Rio de Janeiro

Een woordje geschiedenis

Het feest van Christus Koning werd ingesteld door Pius XI (1922-1939) in 1925 en gevierd op de laatste zondag van oktober. Met dit nieuwe feest wou de paus benadrukken dat de wetten van het evangelie ook gerespecteerd moeten worden in het openbare leven. De wet van Christus, onze koning, geldt in alle domeinen zowel van het individuele als van het maatschappelijke leven. Het was de dag waarop o.a. jeugdbewegingen hun trouw aan Christus, hun koning, openlijk vernieuwden. Bij de hervorming van het Romeinse missaal door Paulus VI (1963-1978) op 03.04.1969 werd het feest van Christus Koning verschoven naar de laatste zondag van het kerkelijk jaar dat traditioneel wordt afgesloten eind november. Het feest kreeg een nieuwe naam: Christus Koning van het heelal en legt ook andere accenten. Het verwijst naar de (verre) toekomst, naar wat God uiteindelijk voor de mensheid wil realiseren. Het geloof leert ons dat het heelal en onze wereld eenmaal zullen ophouden te bestaan en dat de pelgrimstocht van de mensheid doorheen de tijden ooit een einde zal nemen. Christus zal wederkomen “in Zijn heerlijkheid en vergezeld van alle engelen” (Mt. 25,31)” om te oordelen levenden en doden “(Geloofsbelijdenis). De lichamen van de overledenen zullen verrijzen en verenigd worden met hun onsterfelijke ziel, het hele universum zal door God worden vernieuwd.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 16 november 2022

p. Dirk Van Kerchove

Voor altijd in God geborgen

De sfeer van de novembermaand nodigt ons uit om eens stil te staan bij de slotwoorden uit onze christelijke geloofsbelijdenis: “Ik verwacht de opstanding van de doden en het leven van het komend Rijk”.

Eén van de heel weinige onbetwijfelbare zekerheden die we als mens hebben is: dat er eens een einde komt aan ons bestaan. Een waarlijk wijs mens houdt daar rekening mee. Geen wonder dat alle godsdiensten, filosofieën en levensbeschouwingen zich over dat thema van de dood buigen en erover nadenken. Want hoe onontkoombaar de dood ook is, daarmee is ze nog niet gemakkelijk te aanvaarden. Het is dikwijls alsof de mens daartegen protesteert met heel zijn wezen. Wat leeft wil blijven leven, en klampt zich aan het leven vast. En dat de mensen die ons het meest ter harte gaan ons eenmaal zullen ontvallen, gaat in tegen wat de liefde ten diepste hoopt. Liefde wil reiken over de dood heen, wil eeuwig duren.

De dood is onontkoombaar. Maar gelovige mensen ontvankelijk het woord van Christus beluisteren, merken ze hoe Hij doordrongen was van het besef dat de dood niet het laatste woord heeft over de mensen. In zijn toespraken, maar ook in zijn spontane gesprekken met mensen, sprak Jezus heel ongedwongen over het eeuwige leven. Hij sprak in beelden over een huis met vele woningen, over een plaats die Hij voor ons zou gaan bereiden bij God. En nadat Hij zelf gestorven was en begraven, is Hij verrezen en leeft Hij nu, nieuw en voor eeuwig. Dat is de hoeksteen van ons geloof in een eeuwig leven. Wij hopen dat wat met Christus mogelijk was, ook voor ons kan: een nieuw en eeuwig geluk in zijn spoor. Wie Christus trouw volgt in dit leven, mag – dank zij Gods genade – Hem ook volgen tot in de hemelse vreugde. Hoe hoopgevend en beloftevol is toch ons christelijk geloof!

[…]

Lees meer in KERK & leven van 2 november 2022


pastoor Frans

Allerheiligen, Allerzielen 2022

Meer dan anders worden we ons in de herfst bewust van de eindigheid van het leven en vragen we ons af: wat staat ons te wachten als ons leven in deze wereld een einde heeft genomen? Een antwoord op deze vraag vinden we alleen in het geloof. In de evangelies, de brieven van de apostel Paulus en in het Boek der Openbaring is er dikwijls sprake over leven na de dood. Al deze teksten leren ons dat Christus op het einde der tijden zal wederkomen “om te oordelen de levenden en de doden” (Geloofsbelijdenis), maar ook dat in afwachting daarvan iedere mens reeds onmiddellijk na zijn dood moet verschijnen voor Gods rechterstoel.

De hemel

Wie in Christus geloofde en in deze wereld leefde volgens Zijn geboden, zal worden toegelaten tot wat wij de hemel noemen, een leven van gelukzaligheid, door de Schrift het hemelse Jeruzalem en het paradijs genoemd en vaak vergeleken met een huwelijksfeest. Toch kunnen we ons van dit gelukzalige leven geen concrete voorstelling maken omdat het onze stoutste verbeelding zal overtreffen, want zoals Paulus schrijft “in geen mensengeest is opgekomen wat God heeft bereid voor die Hem liefhebben” (1Kor. 2,9)

[…]

Lees meer in KERK & leven van 26 oktober 2022

p. Dirk Van Kerchove