Ware grootheid

Een kind wil groot worden; mensen willen groot en belangrijk zijn, vooral groter en belangrijker dan een ander. “Ik wil de grootste zijn”, was de titel en het thema van een lied dat Raymond van het Groenewoud uitbracht in 1975. In 2005 liep in ons land een grote campagne waarin de grootste Belg moest aangeduid worden. Een boeiende en spannende competitie, waarbij in Vlaanderen pater Damiaan de winnaar werd. Daar waren veel goede redenen toe. Damiaan was een gedreven man. Iemand uit één stuk. Volledig naar de anderen gericht. Iemand die op een doordachte manier zichzelf kon wegcijferen voor anderen, in het bijzonder de melaatsen. Een man met groot inlevingsvermogen. Geen wonder dat tot op vandaag velen een grote bewondering opbrengen voor hem en zich bij hun inzet laten inspireren door pater Damiaan.

Als je er even bij stil staat is er aan die keuze toch iets speciaals. Wat voor type mens was die grootste Belg in Vlaanderen? Geen koning of militair, geen geleerde of kunstenaar; geen sportkampioen of succesvol bedrijfsleider. Maar iemand die dienstbare liefde beleefde als hoogste waarde in zijn leven. Geen vanzelfsprekende keuze in een tijd en een wereld waarin opkomen voor jezelf dikwijls de hoogste waarde lijkt te zijn.

Iemand schrijft: als die verkiezing zou plaatsgevonden hebben in het land en in de tijd van Jezus, dan zouden zijn leerlingen zeker ‘hun Jezus’ hebben voorgedragen als ‘grootste jood’. Ze staken hun bewondering voor hem niet onder stoelen of banken. Wellicht zouden ze heel wat mensen overtuigd hebben om ook voor Jezus te stemmen. En ze zouden gelijk hebben. Want Jezus was een grote. En – net zoals pater Damiaan, of zelfs nog meer –  inspireert Hij tot op vandaag massaal veel mensen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 29 september 2021

Pastoor Frans