Waag het leven – waag het met God

Enkele tientallen jaren geleden schreef de Amerikaanse godsdienstsocioloog Peter Berger een boek over de toenmalige toestand van het christendom. Uit zijn studie kwam de situatie als niet erg rooskleurig naar voor, een analyse die voor vandaag nog altijd geldt, misschien nog scherper. Maar de schrijver bleef zelf een gelovig man. Toen vroegen sommige van zijn lezers hem: “Wat zijn toch uw redenen om te blijven geloven in God? Wat betekent God dan voor u persoonlijk?” Als antwoord schreef Berger een mooi, treffend boekje. Een kerngedachte daaruit kan ons inspireren. Want ook wij staan voor de vraag: “¬Wie is God voor ons? Wat kan Hij voor ons betekenen?”

Verstoorde nachtrust

God is Hij die ons de zin van het leven toont, die orde en samenhang geeft aan ons bestaan, Hij die ons laat ervaren dat het leven goed en waardevol is. Denk eens aan het volgende – zegt Berger: In een gezin ligt ’s nachts een kindje te slapen, en plots schiet het wenend wakker, opgeschrikt door een boze droom, en het ziet zich omringd door niets anders dan duisternis. We weten wellicht uit ondervinding wat voor angstaanjagende figuren een kindje in zijn dromen soms ziet. De moeder schiet wakker door het geween van haar kindje, en staat op. Zij gaat naar de kinderkamer en steekt het licht aan, geen harde felle stralen, maar zacht licht dat rust geeft. Die moeder zal haar kindje opnemen, het strelen en zoete woordjes spreken, misschien zelfs een wiegeliedje zingen. En zij zal de angst van haar kind proberen weg te krijgen door te zeggen: “Wees maar gerust; alles is in orde”. En met een beetje geluk zal het kindje weer inslapen.

Een diepere vraag

Zulk eenvoudig voorval – zegt Berger – roept een verre van gewone vraag op, die onmiddellijk een diep religieuze betekenis heeft. “Is het waar wat die moeder daar zegt, dat alles goed is en in orde, dat we gerust mogen zijn?” Als we alleen voortgaan op onze levenservaringen, moeten we zeggen dat die moeder liegt, of tenminste dat zij het bestaan wat té mooi voorstelt. “Alles is in orde”, zegt ze. En ze weet ondertussen heel goed dat toch niet àlles in de wereld in orde is en goed. In de grote wereld niet, met zijn onrechtvaardigheden en honger, met zijn crisissen en oorlogen. En ook niet in onze persoonlijke, kleine wereld: misschien waren er in het gezin van dat kindje ziekten, misschien armoede of werkloosheid, of andere problemen. Neen, zomaar zeggen: “alles is in orde”, lijkt dat niet wat te simpel?

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 februari 2022

Pastoor Frans