Pinksteren

Op het feest van Pinksteren vieren wij de voltooiing van het paasmysterie.
De Heer Jezus heeft voor ons geleden, Hij is voor ons gestorven en verrezen. Nu zendt Hij ons zijn Geest. In zijn kracht wordt overal ter wereld het Goede Nieuws van Jezus bekend gemaakt en het Rijk van God gevestigd.

Velen onder ons kennen dit verhaal. Hoe de apostelen zich na de kruisdood van Jezus terugtrokken in een labyrint van angst, twijfel, ontgoocheling en onzekerheid.
Drie jaar lang volgden zij een man waar ze naar opkeken. Waar ze veel van verwachtten. In geloofden. Die hun een zeker aanzien gaf: waren zij immers niet zijn vrienden, zijn volgelingen? En plots was alles voorbij.
IJlings verschansten ze zich in de bovenzaal van het cenakel.
Een plaats waar ze samen waren gekomen om het Joodse paasmaal vieren.
Een plaats waar ooit vreugde en euforie heerste, maar die enkele uren later hun figuurlijk graf zou worden.
Hadden ze zich vergist? Was alles maar een mythe gebleken? Waren ze misleid geworden? Wat was de zin van dit alles? Hoe moet het nu verder? Terug naar hun dagdagelijkse bezigheden en uitgelachen worden? Jezus had hun een helper beloofd, de Heilige Geest, die hen geestelijk verder zou leiden en ze de kracht zou geven om getuigen van het evangelie te zijn. Maar waar bleef die? Ik vermoed dat de apostelen zich ook deze bedenkingen en vragen zullen hebben gesteld. Om een antwoord te vinden, hun moreel op te krikken. Akkoord, ze hadden Jezus enkele keren ontmoet. Ontmoetingen waarbij hij hen andermaal uitlegde wat de betekenis was van alles wat hij gedaan had tijdens zijn openbare optreden. Maar was dat echt een fysieke ontmoeting of sproot deze ontmoeting voort uit hun wederzijdse verhalen, hun herinneringen aan Jezus? Hoe dan ook, de fut was eruit, hun ideaal verzwonden!
En toch. Op de vijftigste dag na Pasen, tien dagen na Hemelvaart, op Pinksteren dus, kwam de beloofde Heilige Geest over hen neergedaald.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 27 mei 2020

Jan De Lil

EEN ZALIG PINKSTERFEEST GEWENST