Parabel van de verloren zoon

De parabel of gelijkenis van de verloren zoon is wellicht een van de bekendste en meest geschilderde gelijkenissen uit het Nieuwe Testament. Het verhaal werd verteld door Jezus Christus en staat in Lucas 15, 11-32.

Het verhaal

We kennen het allemaal. Het gaat over een vader met twee zoons. De jongste zoon eist zijn erfenis op van zijn vader. Zodra hij deze ontvangt, trekt hij weg en verkwist het geld in het buitenland. Hij wordt een bedelaar, werkt als varkenshoeder en heeft zo’n honger dat hij verlangt terug te keren naar het huis van zijn vader. Hij besluit zijn zonden aan zijn vader te belijden en hem om een baan als dagloner te vragen. Als hij daadwerkelijk naar huis terugkeert, is de vader zo blij met de terugkeer van zijn zoon dat hij hem nauwelijks laat uitpraten en hem meteen weer thuis brengt. Hij kleedt hem feestelijk aan en geeft een groot feest.

Als de oudste zoon, die de vader altijd trouw heeft gediend, klaagt over het gedrag van de vader, antwoordt deze: “Mijn jongen, jij bent altijd bij me, en alles wat van mij is, is van jou. Maar we konden toch niet anders dan feestvieren en blij zijn, want je broer was dood en is weer tot leven gekomen. Hij was verloren en is teruggevonden.”

Karakters

Laten we ons even in de plaats stellen van de karakters die voorkomen in deze parabel. 

Er is de jongste zoon. Hoe oud deze is wordt niet vermeld en heeft ook geen belang. Hij is wel inventiever dan zijn broer. Is het niet mogelijk zijn dat deze jonge man tot het besef komt dat hij niet zijn ganse leven wil werken in het ‘bedrijf’ van zijn vader, maar dat hij de wijde wereld in wil op zoek naar avontuur, naar andere uitdagingen, naar andere horizonten? Vandaag de dag is dit een normale zaak. Hoeveel jonge mensen ondernemen eerst geen wereldreis vooraleer ze aan werken denken?

Het jammere van de jongste zoon is echter dat hij blijkbaar al snel in de val trapt van het valse leven. Onbetrouwbare vrienden buiten hem uit, prostitutie, potverteren, drinkgelagen zorgen ervoor dat zijn bezit er snel wordt doorgejaagd.

Wanneer de jonge man gebrek begint te lijden vindt hij een bescheiden baantje als varkenshoeder, maar pas wanneer de echte ellende toeslaat en hij haast omkomt van de honger krijgt hij berouw en beslist hij terug te keren naar zijn vader.

Dit is een belangrijke kentering in het verhaal. De jonge man die tot inzicht komt en berouw toont.Is dat niet mooi? De vraag is echter: toont hij echt berouw of handelt hij enkel uit eigenbelang? Hij heeft honger en weet dat er bij zijn vader eten in overvloed is. Toch zet hij zijn verwaandheid opzij en keert hij terug naar zijn vader.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 23 maart 2022

Jan De Lil

Bronnen: Tertio 15 december 2021 en School voor geloofsverdieping december 2007