Het verhaal van dood en leven

Allerheiligen en Allerzielen zijn twee feestdagen die we in één adem noemen, omdat we aanvoelen dat het om één gebeuren gaat; het zijn dagen die voor- en achterkant zijn van hetzelfde verhaal, het verhaal van dood en leven. Allerzielen is wat wij weten: geliefden die van ons zijn heengegaan, het pijnlijke afscheid, de lege plek… Allerheiligen is wat wij hopen: dat geen mens buiten Gods hand valt. Dat wij over de grenzen van tijd en ruimte verbonden zijn in en door dat mysterie van grenzeloze Liefde; die liefde die de Vader ons – zijn kinderen – betoond heeft.

Allerheiligen gaat niet alleen over die lange lijst van bijzonder verdienstelijke mensen, die een plaatsje hebben op de kerkelijke kalender. Vandaag gedenken we vooral die vele kleine mensen, die ontelbare menigte: mensen van alle rassen, volkeren en talen, over wie Johannes het in het boek van de Openbaring heeft. Mensen die in hun dagelijks leven gewoon het goede deden. Zij hadden een hart voor zoveel mensen, die zoveel moesten missen wat mensen nooit kunnen missen: erkenning, brood op tafel, genegenheid, een dak boven het hoofd en balsem voor hun vele wonden. Zij hadden een hart voor datgene wat God wenst: dat mensen zouden openbloeien omdat ze allemaal uniek zijn; dat mensen, mens zouden worden en dat er ooit iemand zou erkennen en waarderen wat journalisten nooit zien: dat er ook zonder sensatie nieuws te rapen valt in het poetsen en het zorgen, in het treuren en het lachen, in het wassen en het koken, kortom in het dagelijkse leven van mensen die alles voor anderen doen. Vandaag zeggen wij, dat zij zalig zijn en dat zij iets tonen van Gods glimlach op aarde.

Allerheiligen dankt zijn populariteit aan Allerzielen. ’s Morgens zijn er in de kerken nogal wat lege plaatsen. Maar ’s namiddags stromen de kerkhoven vol. Daar hebben de mensen wier leven voltooid is wel een naam en een gezicht, op de graven en in het geheugen van hun nabestaanden die een graf komen bezoeken. Sommigen prevelen een gebedje of zeggen het samen luidop. Waarschijnlijk krijgt niemand het in zijn hoofd om hem of haar te vereren als een heilige, maar zou dat zo verkeerd zijn?

[…]

Lees meer in KERK & leven van 28 oktober

Diaken Dany Van der Haegen