Geloof, liefde en geduld

In heel wat huwelijksvieringen wordt als Bijbellezing het zogenoemde ‘hooglied van de liefde’ gekozen, uit het 13de hoofdstuk van de brief van de apostel Paulus aan de christenen van Korinte. De tekst begint hooggestemd, haast lyrisch. De liefde is groter dan gelijk wat: groter dan talenkennis of wetenschap, groter dan delen met de armen, wie liefheeft is meer waard dan wie als martelaar sterft voor het geloof… Als men bij dit alles de liefde niet heeft, is men eigenlijk niets, zegt de apostel. Maar dan verandert hij plots van toon om zeer realistisch te spreken over de liefde: zij is geduldig, niet afgunstig of zelfzuchtig, zij houdt van de waarheid en is vergevensgezind. Voorwaar, geen eenvoudige opgave, waarvan de jonge trouwers hun levensprogramma willen maken, een optie voor de toekomst die ze tegemoet zien.

Soms wordt diezelfde lezing gebracht in een uitvaartdienst. In dat geval dient hij om dankbaar terug te blikken op het leven van de overledene, die van dit programma een leven lang werk heeft gemaakt. Die zal jaar na jaar wel ondervonden hebben hoe veeleisend dit programma is, maar doorheen alles zal die overledene echt begrepen hebben dat de volhardende liefde het grootste van alles is.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 19 augustus 2020


Pastoor Frans