Feest van Sint-Valentijn – “dag van de geliefden”

Het tweede meest gecommercialiseerd feest in het jaar na kerstmis is vast en zeker Sint-Valentijn of de dag van de geliefden, op 14 februari. De prijs van de rode rozen swingt de pan uit… de restaurants zitten tjokvol… de straten en winkels in de stad kleuren bloedrood en zijn versierd met allerhande prullaria die verwijzen naar de liefde. Op zich niets mis mee. Integendeel zelfs. Het is goed dat we – zoals Paulus het verwoordt: het hoogste goed “de liefde” – waarderen en er blijven bij stilstaan. Mekaar graag zien, liefhebben, respecteren, genegenheid, aandacht hebben voor mekaar, het draagt allemaal bij tot een betere, liefdevolle, aangenamere en vredevolle wereld.
Uiteraard zouden we elke dag van het jaar liefdevol met elkaar moeten omgaan en niet enkel die ene dag. Dat dit echter niet zo eenvoudig is, weten we allemaal uit ervaring.

Liefde in de christelijke traditie

Vanuit de christelijke traditie geldt dat liefde – als uiterste – een zichzelf opofferende houding is waarbij men een ander weldaden schenkt. Deze soort liefde richt zich op de behoeften van de ander en zoekt wat het beste is voor de ander. In dat geval laat de liefde de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor hen die haar nastreven. Voor de mensen die volledig afstand hebben gedaan van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt, maar vanzelfsprekend en natuurlijk is.
Dit is de onvoorwaardelijke liefde. Zij is het soort liefde dat de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen zijn.
Jammer genoeg wordt het thema van de liefde vaak misbruikt in films, TV en reclame. De volgens hen ideale liefde staat mijlenver van de liefde die hierboven beschreven wordt. Liefde is een werkwoord, er moet aan gewerkt worden. Het is dan ook jammer dat we de christelijke oorsprong van deze gecommercialiseerde feesten vergeten zijn.
Neem nu Sint-Valentijn of de martelaar Valentinus.

De historische Valentijn(s)

Het oude Romeinse handboek over de martelaren in Rome noemt voor deze dag twee martelaren uit de derde eeuw met de naam Valentinus. Vermoedelijk gaat het hier echter om één en dezelfde persoon. De een wordt vermeld als priester in Rome, de ander als bisschop van Terni. De eerste genas de dochter van een prefect en bekeerde het hele gezin tot het christendom, de tweede staat bekend om zijn gaven als weldoener. Beiden waren het slachtoffer van christenvervolgingen en zijn gemarteld en begraven in Rome. Toevallig viel de naamdag van Valentinus samen met de datum van een voorchristelijk vruchtbaarheidsfeest, dat door de Kerk is overgenomen. Het feest is verwaterd tot de huidige Valentijnsdag.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 februari 2022

Jan De Lil