De Naamopgave en Kruisoverhandiging

De coronatijd, in al zijn varianten, doorheen al zijn hindernissen, dwingt ons tot bezinning op algemeen menselijk maar niet minder op gelovig vlak. Dan toch minstens één positief gevolg!
Een paar vormselcatechesemomenten werden uitgesteld. We hebben nog eventjes gewacht tot de maand maart kwam aankloppen zodat de Naamopgave en de Kruisoverhandiging de nodige ruimte krijgen.

De Naamopgave, tijdens de pelgrimstocht naar het vormsel toe, is een eerste baken. Dagelijks worden we bij onze naam, bij onze voornaam aangesproken. Onze naam dat zijn wijzelf. Die roept bij anderen onze stem, ons gelaat, onze blik op. Meer nog: hij haalt voor de anderen ons temperament, ons karakter voor de geest. Onze naam, onze voornaam dat is de samenvatting van wie we zijn! Wijzelf gebruiken hem ook talloos: bij het opnemen van de telefoon, bij het plaatsen van bestellingen… We schrijven hem uit als de bevestiging van onze daden, als teken van onze verantwoordelijkheidszin, als symbool van ons engagement.

[…]

De Kruisoverhandiging, op de route naar het vormsel toe, is de tweede baken. We staan er waarschijnlijk niet bij stil, maar we komen het kruisbeeld elke dag tegen. Misschien minder dan vroeger, maar toch! Soms onverwacht. Denk aan de kruisen die hier en daar in ons wegenlandschap geplant staan.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 9 maart 2022

Didier