De Gemeenschap van de Heiligen

‘Denk niet: “ik ga mijn eigen gang”. Want alleen ben je te klein en te bang. Je kunt niet zonder de anderen.’ Dit zijn 3 zinnetjes uit een lied van Zjef Van Uytsel. Hij heeft gelijk. Zonder de anderen: geen taal, geen cultuur, geen familie, geen volk. Op alle niveaus en op alle terreinen van onze samenleving hebben wij elkaar nodig; veel meer dan wij beseffen. Wij behoren tot een gezin, een familie, een geloofsgemeenschap, een gemeente, een volk. In dit netwerk van menselijke relaties is het niet alleen een kwestie van nemen of krijgen, maar ook van geven en ontvangen, van zijn ‘met de anderen’ en ‘er zijn voor de anderen’, van samen-zijn, samen-leven. Dat is het scheppingsplan van God. Deze wil van God werd evenwel al van in den beginne genegeerd, want zo mogen we het verhaal over Adam en Eva, en Kaïn en Abel, en over de zondvloed verstaan.

“Si tous les gars du monde pouvaient se donner la main…” Kunt ge het u voorstellen dat alle mensen elkaar de hand reiken? Daarover kun je alleen maar dromen. Het is Gods droom, Gods wens: dat mensen elkaar de hand reiken en samen het ‘Onze Vader’ bidden en dat zijn wil mag geschieden op aarde zoals in de hemel. Als mensen elkaar oprecht gemeend de hand reiken dan raken ze niet alleen elkaars hart, maar ook het hart van God. Het is Gods Koninkrijk: een liefdesgemeenschap.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 30 oktober 2019

Ik mag u bemoedigen met een wens (Ef.3,16-19): ‘Moge God vanuit zijn rijke luister uw innerlijk wezen kracht en sterkte schenken door zijn Geest, zodat door uw geloof Christus kan gaan wonen in uw hart, en u geworteld en gegrondvest blijft in de liefde. Dan zult u met alle heiligen de lengte en de breedte, de hoogte en de diepte kunnen begrijpen, ja de liefde van Christus kennen die alle kennis te boven gaat, opdat u zult volstromen met Gods volkomenheid.’
God kan een God van mensen zijn als mensen van God willen zijn.

Paul Lacaeyse ss.cc