Bezinning bij de vierde vastenzondag

Pastoor Frans schreef deze bezinning bij de vierde vastenzondag.
Onderaan deze bezinning kan u een link vinden naar de livestream van twee vieringen nu zondag 22 maart.


In groepen van kinderen in de jeugdbeweging of op school wordt nogal eens als spel opgevoerd: een tijdje geblinddoekt rondlopen. Wie het moet doen is altijd blij als het voorbij is. Die begint te begrijpen wat hij bidt wanneer hij zegt: “Heer, dank U voor het licht”. En wat moet het zijn voor iemand die jarenlang niet meer ziet? Die weet heel goed wat hij zegt wanneer hij bidt: “Heer, geef dat ik zie”.

Is het u ook al opgevallen dat de blindgeborene uit het evangelie van deze zondag (Jo 9, 1-41) eigenlijk zelf niet vraagt om weer te mogen zien? Hij krijgt ongevraagd het zicht terug. En zo komt hij tot ontmoeting met Jezus die hem genezen heeft. Daarop gelooft hij in Jezus en begint hij over hem te getuigen aan wie het horen wil of niet. Hij heeft een dieper zicht gekregen dan alleen maar met de ogen. In geloof erkent hij Jezus als de gezondene van God. Hij beseft dat het goed is zich aan Hem toe te vertrouwen. Wat wij allen best ook zouden doen. “Maak dat ik zie, Heer, dat ik vooral U leer zien, dat ik ten volle in U kan geloven”.

Toch zijn ook gelovige mensen niet vrij van momenten van uitzichtloosheid. Ogenblikken waarop het niet goed gaat in het leven en waarop wij ons afragen: is God nu met ons of niet? “Heer, maak dat ik zie”, kan de bede zijn van de pelgrim in een bedevaartsoord, maar ook die van een mens die innerlijk in het duister leeft en vreest te verdwalen. Of van de teleurgestelde of depressieve mens die zich in een donkere tunnel lijkt te bevinden. Hij of zij heeft het moeilijk wanneer men zegt dat er uitkomst is en dat buiten de zon schijnt. “Heer, verlicht hun duisternis”. Vaak verdwijnt die duisternis niet eensklaps, zoals ook de zon niet in één ogenblik opgaat. Het duurt een tijd, en ondertussen tracht je zo goed mogelijk met de duisternis of het schemerduister om te gaan. Omdat duisternis een deel is en vaak een deel blijft van ons bestaan. Pijn of ziekte, kwaad dat je is aangedaan, je moet het soms lange tijd met je meedragen. En dan is het al een hele vooruitgang als iemand je helpt om het te dragen en je een straaltje van licht laat zien.

Deze gedachten kunnen ons misschien inspireren in deze moeilijke tijd van de coronacrisis. We bidden dat het einde ervan in zicht mag komen. En ondertussen trachten we de toestand zo goed mogelijk te beleven door correct de opgelegd maatregelen te onderhouden. En zijn we blij en dankbaar voor elk straaltje van licht in deze duisternis: de bewonderenswaardige inzet van artsen, medisch en paramedisch personeel, medewerkers in het sociaal werk, begeleiders… Of mensen die per brief, telefoon of de moderne media contact houden met medemensen, om hen te bemoedigen en te bevrijden uit eenzaamheid. Of die boodschappen doen… Liefde maakt creatief.

In ons gebed vragen we Jezus dat Hij zijn licht laat stralen in onze duisternis. Hij kan in onze diepten binnentreden en ze verlichten. Willen wij ons door Hem laten benaderen en aanraken? Daarin kunnen we troost en kracht vinden. We moeten niet per se alle duisternis ineens willen verdrijven, want dit lukt wellicht niet. Het betekent al veel als Christus zijn licht mag laten schijnen in ons en in onze leefsituatie. “Jezus, u bent het licht in ons leven. Laat nooit toe dat het duister mij overwint.” Of zoals het in een Taizélied gezongen wordt: “In mijn duisternis, Heer, ontsteek uw licht dat nooit uitgaat”.

Duisternis en schaduw zijn er in onze eigen kleine wereld; ze zijn er ook op onze grote wereldkaart. Donkere plekken waarop mensen met getrokken messen of geladen wapens tegenover elkaar staan, waar kinderarbeid en uitbuiting van volwassenen niet te overzien zijn, waar mensen groot en klein van honger of ziekte omkomen.

Broederlijk Delen en allerlei andere solidariteitsacties helpen om de duisternis wat te verminderen. Zij tonen de donkere plekken op de wereldkaart en steunen hen die ter plaatse licht en hoop brengen. Door het wegvallen van onze kerkdiensten in deze weken kunnen we geen omhalingen houden ten voordele van Broederlijk Delen. Maar misschien kunt u iets storten op rekening van deze organisatie. Of uw gift onder omslag aan ons bezorgen. Het helpt om metterdaad licht, hoop en toekomst te brengen voor velen.

Wie door Jezus genezen wordt en zijn licht ontvangt, wordt uitgenodigd dit licht ook uit te dragen en te verspreiden over de wereld. De apostel Paulus schreef: “De vrucht van het licht kan alleen maar zijn: goedheid, gerechtigheid, waarheid”. Werken van het licht doen, daaraan kan men zien of we waarachtig christelijk leven. Een oude spreuk blijft ook vandaag nog altijd waar: “In plaats van de duisternis met woorden te verwensen, doe je er beter metterdaad iets aan: steek een kaars aan”.

Pastoor Frans Hitchinson


Eucharistieviering via het internet

Abdij Van Averbode – om 11.00 u. (via YouTube)

Livinusparochie in Herzele & Sint-Lievens-Houtem (via YouTube)