Wapenstilstand


Ter gelegenheid van 11 november krijgen we een treffend getuigenis van hoe in het Sint-Catharinacollege van Geraardsbergen de herinnering aan de oorlog wordt levendig gehouden.

Voorjaar 2017: ik stap met een 40-tal jonge mensen op een bus die ons naar de Westhoek zal brengen. Onbezorgd, vrolijk en uitgelaten zijn ze, niet beseffend dat ze een groot deel van de dag zullen rondlopen in dodensteden… Want toen de wapens op 11 november 1918 eindelijk zwegen na een oorlog waarbij 80 % van de toenmalige wereldbevolking betrokken was geweest en waarin ongeveer tien miljoen militairen om het leven waren gekomen, was het landschap bezaaid met begraafplaatsen. Abstracte getallen kunnen zeer concreet worden. Tussen augustus 1914 en november 1918 kwamen ELKE DAG meer dan 6.000 soldaten om het leven (lees deze zin enkele malen opnieuw en laat de inhoud tot u doordringen).

We rijden door het zonovergoten landschap van de Westhoek. Overal doemen ze op, de blankmarmeren Crosses of Sacrifice, als dodelijke uitroeptekens te midden van eindeloze rijen zwijgende zerkjes. Recht tegenover het Memorial to the Missing waar twee imposante leeuwen gestalte geven aan het trotse British Empire, wandelen we een kleine begraafplaats op: Hyde Park Corner. We houden halt voor de headstone van Samuel McBride, één van de 346 jongens uit het Britse leger die door hun eigen makkers geëxecuteerd werden omdat ze gedeserteerd hadden.
Dat bij velen onder hen de zenuwen het hadden begeven na soms dagenlange helse bombardementen, daar werd toen geen rekening mee gehouden. Pas in 2007 erkende de Britse overheid dat ze onterecht waren gedood en kregen ze alsnog postuum eerherstel.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 8 november 2017

Harry Rogge