Goddelijk spel


Al enkele jaren hoorde ik over Godly Play. De eerste keer maakte ik er kennis mee toen we in 2012 de TOPdag voor Jokri organiseerden in Geraardsbergen. Toen nog eens op een pedagogische studiedag met de leerkrachten van het basisonderwijs. Leuk, maar ik besefte nog niet ten volle hoe waardevol het brengen van een Godly Play-verhaal is, zowel voor de toehoorders als voor de verteller. Ook was ik al een tijdje op zoek hoe we kinderen beter kunnen betrekken bij de zondagseucharistie. Hoe kunnen we gezinnen aanspreken dat ze het de moeite vinden om aan te sluiten bij de christengemeenschap die samenkomt op zondag?

In november 2016 besloot ik de basiscursus Godly Play-verteller te volgen in Drongen. Het driedaagse verblijf in de Oude Abdij met het beluisteren en verwerken van 12 Bijbelverhalen, samen met 10 andere cursisten heeft mij als het ware, samen met de 10 anderen veranderd. Het was een ware ontdekking, ja zelfs openbaring wat het brengen van deze verhalen op deze manier doet met een mens. Deze driedaagse was niet enkel opleiding maar eveneens tijd van bezinning, verstilling en beleving bij Gods woord.

WAT IS GODLY PLAY NU EIGENLIJK?
Het is een speelse methode van geloofsinitiatie en -communicatie. Godly Play vertrouwt op de kracht van verhalen. Het spelen en vertellen van verhalen is er een fundamenteel onderdeel van. De verhalen worden sober en authentiek verbeeld met behulp van spelmateriaal.
Godly Play is gebaseerd op het geloof en vertrouwen dat iedereen, en in het bijzonder een kind, God kan ervaren in zijn of haar leven. Het reikt een taal en een manier aan om aan deze ‘spirituele’ ervaring uitdrukking te geven. Godly Play combineert spel, ritueel, creativiteit en verhaal. Het helpt jong en oud om in dialoog met de christelijke traditie een geïntegreerd en doorleefd antwoord te geven op zingevingsvragen.
Godly Play wil kinderen en volwassenen helpen om de christelijke taal beter te verstaan, om parabels en Bijbelverhalen, stilte en liturgische handelingen beter te leren aanvoelen.

[…]

Lees meer in Kerk & Leven van 25 januari 2017

Ann Van Nieuwenhove