Een niet gehoorde boodschap

Begin augustus werd in een kort berichtje bij het nieuws in de VRT gemeld dat op 3 augustus 2018 wij met zijn allen ons jaarkrediet bij moeder aarde hadden opgebruikt. Nu leven we rustig verder op het krediet van de toekomstige generaties. Ongelofelijk hoe weinig weerklank een alarmerend bericht zoals dit heeft gekregen.

OP EEN EILAND
Neem nu dat je op een eiland zou leven waar geen voedsel aanwezig is, maar een maandelijkse verbinding voedselpakketten aanbrengt voor zijn bewoners. Voor iedere bewoner 1 pakket voor de komende week en 1 pakket per week voor de daaropvolgende weken. Sommige bewoners vinden dat rantsoen toch maar weinig. Daarom besluiten ze de voorraad van de jongsten aan te spreken. Na 2 weken is alles op. Maar de nieuwe bevoorrading komt pas de volgende maand! Groot gehuil en misbaar, maar op is op! –
Wel zo doen wij precies met essentiële grondstoffen. Wat aan de toekomstige generaties toebehoort verbruiken wij nu al en daarvan zijn de zwaksten de meest kwetsbare slachtoffers. In de natuur zijn de voorraden, ook wat we voor de toekomst moeten bewaren, vandaag al beschikbaar. Maar men trekt men zich niet veel aan van de boodschap, dat die voorraden niet ons toebehoren, maar toekomen aan de volgende generaties.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 26 september 2018

Voor Ecokerk, Wilfried Van Hove