De roeping en zending van huwelijk en gezin in de wereld en de Kerk van vandaag

De redactie van de dekenale bladzijden van Kerk en Leven vroeg mij een beschouwing te schrijven ‘tussen twee bisschoppensynodes over het gezin (2014 en 2015)’. Ik vertrek graag van een zin uit de brief van de apostel Paulus aan de christenen van Rome. “Groet Prisca en Aquila, mijn medearbeiders in Christus Jezus, die hun leven voor mij op het spel hebben gezet; niet alleen ik ben hun dank verschuldigd, maar ook alle gemeenten van heidenen; groet ook de gemeente bij hen aan huis.” (Rom 16, 3 – 5)

De vraag van Paulus om Prisca en Aquila te groeten toont aan dat die twee weer in Rome zijn (lees Hand 18, 1 -5; 18, 18 e.v.; 1 Kor 16, 19; Hand 18, 24 – 28), waar hun bedrijf zich oorspronkelijk bevond. Ook in Rome behoort tot hun huis een christelijke huisgemeente. Dat zal enerzijds de grote familie geweest zijn, anderzijds ook een aantal Romeinse christenen die regelmatig in hun huis bijeenkwamen.

Zo  bezorgt het huis van Prisca en Aquila ons een aanschouwelijk beeld van de ‘nieuwe familie’. Er is een ‘natuurlijke’ familie die niet voor zichzelf leeft, maar haar huis geheel in dienst van het evangelie stelt. Hun huis wordt een steunpunt voor de zending van Paulus – eerst in Griekenland, dan in Klein-Azië – en waarschijnlijk moet zijn verblijf in Rome aan Paulus een basis verschaffen voor zijn geplande missiereis naar Spanje. Tegelijkertijd wordt het de kristallisatiekern voor nieuwe gemeenten die zich rond dit huis vormen. Zij vinden daar de noodzakelijke ruimte voor hun bijeenkomsten. Niet alleen de ruimte, maar nog veel meer: een  koppel dat zich geheel ter beschikking stelt in dienst van de gemeenten. Zij onderrichten Apollos en naast hem nog vele anderen. Voor Paulus zetten zij hun leven op het spel. Alle heidenchristelijke gemeenten zijn hun dank verschuldigd, zo zegt Paulus het zelf.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 13 mei 2015

Maurice Temmerman