De barmhartige Samaritaan

Bij de opening van de poort van de jubileumkapel in de Sint-Bartholomeuskerk schonk de bisschop ons een kopie van een icoon van de barmhartige Samaritaan. Dit verhaal past volop in dit ‘Jaar van de Barmhartigheid’. Hiermee toonde Jezus dat barmhartigheid gaat over verantwoordelijkheid voor elkaar.

Het gebeuren begint zo eenvoudig als maar kan. Een mens gaat op weg. Het is geen toeval dat we niets vernemen over de achtergrond van het slachtoffer van deze overval. Barmhartigheid – lijkt Jezus te zeggen – richt zich op gelijk wie, ook op onbekenden.

De drie voorbijgangers zijn eveneens onderweg. Zij zijn niet vertrokken met de bedoeling om die dag een goede daad te stellen, maar om hun beroep uit te oefenen. Dat is hun eerste verantwoordelijkheid. En daar is niets mis mee. Integendeel, het is een gezonde bekommernis. Je mag jezelf ontplooien als mens. Wat ze die dag willen doen bevat wellicht ook inzet voor anderen: voor hun gezin misschien, voor de mensen die hen in het gewone leven zijn toevertrouwd. De priester en de leviet willen dienst doen in de tempel en zo een roeping vervullen die hun leven zin geeft. Zo ook de Samaritaan, die op zijn rijdier onderweg is om zaken te doen. Misschien hebben die mensen ’s morgens al gebeden. Wellicht was het dan in de trant van: “Heer, laat mijn dag goed verlopen. Wil ervoor zorgen dat onderweg niets ergs gebeurt, zodat ik vlot mijn werk kan doen”. Maar vaak verloopt het leven niet zo rimpelloos als we wensen.

[…]

Lees meer in KERK & leven van 1 juni 2016

naar R. Burggraeve