Allerheiligen – Allerzielen


In een bekend kerklied zingen wij ‘Heer, herinner U de namen van hen die gestorven zijn’. Iemands naam bewaren in onze herinnering is die persoon een blijvende plaats geven in ons bestaan. Het is her-inneren. Het komt hierop neer: het verhaal beluisteren van hun leven, met zijn successen en vreugden, en met de moeilijkheden en de moedige strijd om vol te houden. Het is denken aan de fonkeling in hun ogen, het timbre van hun stem, hun vriendschap…

In de eucharistieviering spreken we biddend de hoop uit dat de heiligen onze blijvende voorsprekers mogen zijn bij God. En ook buiten de eucharistie kunnen wij dit bidden. Daarbij denken we vaak aan de grote bekende heiligen, uit lang vervlogen tijden of uit de laatste eeuw. Maar ook gestorven mensen die wij persoonlijk gekend hebben en in God gestorven zijn, zij blijven onze voorsprekers bij God. Zij hebben ons leven gekend en gedeeld en kunnen met kennis van zaken bij God voor ons ten beste spreken. En wij van onze kant mogen hen biddend om hun voorspraak vragen.

Met Allerheiligen en Allerzielen beleven we nog meer dan op andere dagen bewust de band met onze overledenen. Een wederkerige band van herinnering en betrokkenheid.

Zalige hoogdag.

Pastoor Frans